Formentabelle zu „consulere“
Verb
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | consulam | consular |
| 2. Person Singular | consvles, consulesque | consulere, cosulere, consuleris |
| 3. Person Singular | consulet | consuletur |
| 1. Person Plural | consulemus | consulemur |
| 2. Person Plural | consuletis | consulemini |
| 3. Person Plural | consulent | consulentur |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | consulueram | — |
| 2. Person Singular | consulueras | — |
| 3. Person Singular | consuluerat | — |
| 1. Person Plural | consulueramus | — |
| 2. Person Plural | consulueratis | — |
| 3. Person Plural | consuluerant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | consuluero | — |
| 2. Person Singular | consulueris | — |
| 3. Person Singular | consuluerit | — |
| 1. Person Plural | consuluerimus | — |
| 2. Person Plural | consulueritis | — |
| 3. Person Plural | consuluerint | — |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | consuluerim | — |
| 2. Person Singular | consulueris | — |
| 3. Person Singular | consuluerit | — |
| 1. Person Plural | consuluerimus | — |
| 2. Person Plural | consulueritis | — |
| 3. Person Plural | consuluerint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | consuluissem | — |
| 2. Person Singular | consuluisses | — |
| 3. Person Singular | consuluisset | — |
| 1. Person Plural | consuluissemus | — |
| 2. Person Plural | consuluissetis | — |
| 3. Person Plural | consuluissent | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | consvle | consulere, cosulere |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | consulite | consulimini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | consulito | consulitor |
| 3. Person Singular | consulito | consulitor |
| 2. Person Plural | consulitote | — |
| 3. Person Plural | consulunto | consuluntor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | consultum, consultus, consulta | consulti, consulta, consultae |
| Genitiv | consulti, consultae | consultorum, consultarum |
| Dativ | consulto, consultae, consultoreis | consultis |
| Akkusativ | consultum, consultam | consulta, consultos, consultas |
| Ablativ | consulto, consulta, consultoreis | consultis |
| Vokativ | consultum, consulta, consulte, consolte | consulta, consulti, consultae |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | consulturus, consulturum, consultura | consulturi, consultura, consulturae |
| Genitiv | consulturi, consulturae | consulturarum, consulturorum |
| Dativ | consulturae, consulturo | consulturis |
| Akkusativ | consulturum, consulturam | consulturos, consultura, consulturas |
| Ablativ | consultura, consulturo | consulturis |
| Vokativ | consulturum, consultura, consulture | consulturi, consultura, consulturae |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | consulendum, consulendus, consulenda, consulunda, consulundum, consulundus | consulendi, consulenda, consulendae, consulunda, consulundae, consulundi |
| Genitiv | consulendi, consulendae, consulundae, consulundi | consulendarum, consulendorum, consulundarum, consulundorum |
| Dativ | consulendo, consulundo, consulendae, consulundae | consulendis, consulundis |
| Akkusativ | consulendum, consulendam, consulundam, consulundum | consulendos, consulenda, consulendas, consulunda, consulundas, consulundos |
| Ablativ | consulendo, consulundo, consulenda, consulunda | consulendis, consulundis |
| Vokativ | consulendum, consulenda, consulende, consulunda, consulunde, consulundum | consulendi, consulenda, consulendae, consulunda, consulundae, consulundi |
Substantiv
| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | — | consulia |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | — | consulia |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | — | consulia |
155 (301) Formen für „consulere“