| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | consuefacio | consuefacior |
| 2. Person Singular | consuefacis | consuefaceris |
| 3. Person Singular | consuefacit | consuefacitur |
| 1. Person Plural | consuefacimus | consuefacimur |
| 2. Person Plural | consuefacitis | consuefacimini |
| 3. Person Plural | consuefaciunt | consuefaciuntur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | consuefaciebam | consuefaciebar |
| 2. Person Singular | consuefaciebas | consuefaciebare, consuefaciebaris |
| 3. Person Singular | consuefaciebat | consuefaciebatur |
| 1. Person Plural | consuefaciebamus | consuefaciebamur |
| 2. Person Plural | consuefaciebatis | consuefaciebamini |
| 3. Person Plural | consuefaciebant | consuefaciebantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | consuefaciam | consuefaciar |
| 2. Person Singular | consuefacies | consuefaciere, consuefacieris |
| 3. Person Singular | consuefaciet | consuefacietur |
| 1. Person Plural | consuefaciemus | consuefaciemur |
| 2. Person Plural | consuefacietis | consuefaciemini |
| 3. Person Plural | consuefacient | consuefacientur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | consuefeci | — |
| 2. Person Singular | consuefecisti | — |
| 3. Person Singular | consuefecit | — |
| 1. Person Plural | consuefecimus | — |
| 2. Person Plural | consuefecistis | — |
| 3. Person Plural | consuefecere, consuefecerunt | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | consuefeceram | — |
| 2. Person Singular | consuefeceras | — |
| 3. Person Singular | consuefecerat | — |
| 1. Person Plural | consuefeceramus | — |
| 2. Person Plural | consuefeceratis | — |
| 3. Person Plural | consuefecerant | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | consuefecero | — |
| 2. Person Singular | consuefeceris | — |
| 3. Person Singular | consuefecerit | — |
| 1. Person Plural | consuefecerimus | — |
| 2. Person Plural | consuefeceritis | — |
| 3. Person Plural | consuefecerint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | consuefaciam | consuefaciar |
| 2. Person Singular | consuefacias | consuefaciare, consuefaciaris |
| 3. Person Singular | consuefaciat | consuefaciatur |
| 1. Person Plural | consuefaciamus | consuefaciamur |
| 2. Person Plural | consuefaciatis | consuefaciamini |
| 3. Person Plural | consuefaciant | consuefaciantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | consuefacerem | consuefacerer |
| 2. Person Singular | consuefaceres | consuefacerere, consuefacereris |
| 3. Person Singular | consuefaceret | consuefaceretur |
| 1. Person Plural | consuefaceremus | consuefaceremur |
| 2. Person Plural | consuefaceretis | consuefaceremini |
| 3. Person Plural | consuefacerent | consuefacerentur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | consuefecerim | — |
| 2. Person Singular | consuefeceris | — |
| 3. Person Singular | consuefecerit | — |
| 1. Person Plural | consuefecerimus | — |
| 2. Person Plural | consuefeceritis | — |
| 3. Person Plural | consuefecerint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | consuefecissem | — |
| 2. Person Singular | consuefecisses | — |
| 3. Person Singular | consuefecisset | — |
| 1. Person Plural | consuefecissemus | — |
| 2. Person Plural | consuefecissetis | — |
| 3. Person Plural | consuefecissent | — |
| Präsens | Perfekt | |
|---|---|---|
| Aktiv | consuefacere | consuefecisse |
| Passiv | consuefaci, consuefacier | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | consuefac, consueface | consuefacere |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | consuefacite | consuefacimini |
| 3. Person Plural | — | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | consuefacito | consuefacitor |
| 3. Person Singular | consuefacito | consuefacitor |
| 2. Person Plural | consuefacitote | — |
| 3. Person Plural | consuefacunto | consuefacuntor |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | consuefacta, consuefactum, consuefactus | consuefacta, consuefactae, consuefacti |
| Genitiv | consuefactae, consuefacti | consuefactarum, consuefactorum |
| Dativ | consuefactae, consuefacto | consuefactis |
| Akkusativ | consuefactam, consuefactum | consuefacta, consuefactas, consuefactos |
| Ablativ | consuefacta, consuefacto | consuefactis |
| Vokativ | consuefacta, consuefacte, consuefactum | consuefacta, consuefactae, consuefacti |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | consuefaciens | consuefacientes, consuefacientia |
| Genitiv | consuefacientis | consuefacientium, consuefacientum |
| Dativ | consuefacienti | consuefacientibus |
| Akkusativ | consuefaciens, consuefacientem | consuefacientes, consuefacientia |
| Ablativ | consuefaciente, consuefacienti | consuefacientibus |
| Vokativ | consuefaciens | consuefacientes, consuefacientia |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | consuefactura, consuefacturum, consuefacturus | consuefactura, consuefacturae, consuefacturi |
| Genitiv | consuefacturae, consuefacturi | consuefacturarum, consuefacturorum |
| Dativ | consuefacturae, consuefacturo | consuefacturis |
| Akkusativ | consuefacturam, consuefacturum | consuefactura, consuefacturas, consuefacturos |
| Ablativ | consuefactura, consuefacturo | consuefacturis |
| Vokativ | consuefactura, consuefacture, consuefacturum | consuefactura, consuefacturae, consuefacturi |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | consuefacienda, consuefaciendum, consuefaciendus, consuefaciunda, consuefaciundum, consuefaciundus | consuefacienda, consuefaciendae, consuefaciendi, consuefaciunda, consuefaciundae, consuefaciundi |
| Genitiv | consuefaciendae, consuefaciendi, consuefaciundae, consuefaciundi | consuefaciendarum, consuefaciendorum, consuefaciundarum, consuefaciundorum |
| Dativ | consuefaciendae, consuefaciendo, consuefaciundae, consuefaciundo | consuefaciendis, consuefaciundis |
| Akkusativ | consuefaciendam, consuefaciendum, consuefaciundam, consuefaciundum | consuefacienda, consuefaciendas, consuefaciendos, consuefaciunda, consuefaciundas, consuefaciundos |
| Ablativ | consuefacienda, consuefaciendo, consuefaciunda, consuefaciundo | consuefaciendis, consuefaciundis |
| Vokativ | consuefacienda, consuefaciende, consuefaciendum, consuefaciunda, consuefaciunde, consuefaciundum | consuefacienda, consuefaciendae, consuefaciendi, consuefaciunda, consuefaciundae, consuefaciundi |
152 (257) Formen für „consuefacere“