Formentabelle zu „consubigere“

Verb

Warning: Division by zero in /srv/data/web/vhosts/www.latein.me/htdocs/formTable.php on line 463

Präsens (Indikativ)

	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	consubigo	consubigor
2. Person Singular	consubigis	consubigere, consubigeris
3. Person Singular	consubigit	consubigitur
1. Person Plural	consubigimus	consubigimur
2. Person Plural	consubigitis	consubigimini
3. Person Plural	consubigunt	consubiguntur

Imperfekt (Indikativ)

	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	consubigebam	consubigebar
2. Person Singular	consubigebas	consubigebare, consubigebaris
3. Person Singular	consubigebat	consubigebatur
1. Person Plural	consubigebamus	consubigebamur
2. Person Plural	consubigebatis	consubigebamini
3. Person Plural	consubigebant	consubigebantur

Futur I (Indikativ)

	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	consubigam	consubigar
2. Person Singular	consubiges	consubigere, consubigeris
3. Person Singular	consubiget	consubigetur
1. Person Plural	consubigemus	consubigemur
2. Person Plural	consubigetis	consubigemini
3. Person Plural	consubigent	consubigentur

Perfekt (Indikativ)

	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	consubegi	—
2. Person Singular	consubegisti	—
3. Person Singular	consubegit	—
1. Person Plural	consubegimus	—
2. Person Plural	consubegistis	—
3. Person Plural	consubegere, consubegerunt	—

Plusquamperfekt (Indikativ)

	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	consubegeram	—
2. Person Singular	consubegeras	—
3. Person Singular	consubegerat	—
1. Person Plural	consubegeramus	—
2. Person Plural	consubegeratis	—
3. Person Plural	consubegerant	—

Futur II (Indikativ)

	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	consubegero	—
2. Person Singular	consubegeris	—
3. Person Singular	consubegerit	—
1. Person Plural	consubegerimus	—
2. Person Plural	consubegeritis	—
3. Person Plural	consubegerint	—

Präsens (Konjunktiv)

	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	consubigam	consubigar
2. Person Singular	consubigas	consubigare, consubigaris
3. Person Singular	consubigat	consubigatur
1. Person Plural	consubigamus	consubigamur
2. Person Plural	consubigatis	consubigamini
3. Person Plural	consubigant	consubigantur

Imperfekt (Konjunktiv)

	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	consubigerem	consubigerer
2. Person Singular	consubigeres	consubigerere, consubigereris
3. Person Singular	consubigeret	consubigeretur
1. Person Plural	consubigeremus	consubigeremur
2. Person Plural	consubigeretis	consubigeremini
3. Person Plural	consubigerent	consubigerentur

Perfekt (Konjunktiv)

	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	consubegerim	—
2. Person Singular	consubegeris	—
3. Person Singular	consubegerit	—
1. Person Plural	consubegerimus	—
2. Person Plural	consubegeritis	—
3. Person Plural	consubegerint	—

Plusquamperfekt (Konjunktiv)

	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	consubegissem	—
2. Person Singular	consubegisses	—
3. Person Singular	consubegisset	—
1. Person Plural	consubegissemus	—
2. Person Plural	consubegissetis	—
3. Person Plural	consubegissent	—

Infinitiv

	Präsens	Perfekt
Aktiv	consubigere	consubegisse
Passiv	consubigi, consubigier	—

Imperativ I

	Aktiv	Passiv
2. Person Singular	consubige	consubigere
3. Person Singular	—	—
2. Person Plural	consubigite	consubigimini
3. Person Plural	—	—

Imperativ II

	Aktiv	Passiv
2. Person Singular	consubigito	consubigitor
3. Person Singular	consubigito	consubigitor
2. Person Plural	consubigitote	—
3. Person Plural	consubigunto	consubiguntor

PPP

	Singular	Plural
Nominativ	consubacta, consubactum, consubactus	consubacta, consubactae, consubacti
Genitiv	consubactae, consubacti	consubactarum, consubactorum
Dativ	consubactae, consubacto	consubactis
Akkusativ	consubactam, consubactum	consubacta, consubactas, consubactos
Ablativ	consubacta, consubacto	consubactis
Vokativ	consubacta, consubacte, consubactum	consubacta, consubactae, consubacti

PPA

	Singular	Plural
Nominativ	consubigens	consubigentes, consubigentia
Genitiv	consubigentis	consubigentium, consubigentum
Dativ	consubigenti	consubigentibus
Akkusativ	consubigens, consubigentem	consubigentes, consubigentia
Ablativ	consubigente, consubigenti	consubigentibus
Vokativ	consubigens	consubigentes, consubigentia

PFA

	Singular	Plural
Nominativ	consubactura, consubacturum, consubacturus	consubactura, consubacturae, consubacturi
Genitiv	consubacturae, consubacturi	consubacturarum, consubacturorum
Dativ	consubacturae, consubacturo	consubacturis
Akkusativ	consubacturam, consubacturum	consubactura, consubacturas, consubacturos
Ablativ	consubactura, consubacturo	consubacturis
Vokativ	consubactura, consubacture, consubacturum	consubactura, consubacturae, consubacturi

Gerundivum

	Singular	Plural
Nominativ	consubigenda, consubigendum, consubigendus, consubigunda, consubigundum, consubigundus	consubigenda, consubigendae, consubigendi, consubigunda, consubigundae, consubigundi
Genitiv	consubigendae, consubigendi, consubigundae, consubigundi	consubigendarum, consubigendorum, consubigundarum, consubigundorum
Dativ	consubigendae, consubigendo, consubigundae, consubigundo	consubigendis, consubigundis
Akkusativ	consubigendam, consubigendum, consubigundam, consubigundum	consubigenda, consubigendas, consubigendos, consubigunda, consubigundas, consubigundos
Ablativ	consubigenda, consubigendo, consubigunda, consubigundo	consubigendis, consubigundis
Vokativ	consubigenda, consubigende, consubigendum, consubigunda, consubigunde, consubigundum	consubigenda, consubigendae, consubigendi, consubigunda, consubigundae, consubigundi

152 (257) Formen für „consubigere“