Formentabelle zu „constare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | consto | constor |
| 2. Person Singular | constas | constare, costare, constarelibertas, constaris |
| 3. Person Singular | constat, officiiconstat, constatisse | constatur |
| 1. Person Plural | constamus | constamur |
| 2. Person Plural | constatis | constamini |
| 3. Person Plural | constant, constantina, constantianus, constantiani, constantiano, constantianos, constantinam, constand, constantianorum | constantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | constabam | constabar |
| 2. Person Singular | constabas | constabare, constabaris |
| 3. Person Singular | constabat | constabatur |
| 1. Person Plural | constabamus | constabamur |
| 2. Person Plural | constabatis | constabamini |
| 3. Person Plural | constabant | constabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | constabo | constabor |
| 2. Person Singular | constabis | constabere, constaberis |
| 3. Person Singular | constabit | constabitur |
| 1. Person Plural | constabimus | constabimur |
| 2. Person Plural | constabitis | constabimini |
| 3. Person Plural | constabunt | constabuntur |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | constiteram | — |
| 2. Person Singular | constiteras | — |
| 3. Person Singular | constiterat | — |
| 1. Person Plural | constiteramus | — |
| 2. Person Plural | constiteratis | — |
| 3. Person Plural | constiterant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | constitero | — |
| 2. Person Singular | constiteris | — |
| 3. Person Singular | constiterit | — |
| 1. Person Plural | constiterimus | — |
| 2. Person Plural | constiteritis | — |
| 3. Person Plural | constiterint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | constem | conster |
| 2. Person Singular | constes | constere, consteris |
| 3. Person Singular | constet | constetur |
| 1. Person Plural | constemus | constemur |
| 2. Person Plural | constetis | constemini |
| 3. Person Plural | constent | constentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | constarem | constarer |
| 2. Person Singular | constares | constarere, constareris |
| 3. Person Singular | constaret | constaretur |
| 1. Person Plural | constaremus | constaremur |
| 2. Person Plural | constaretis | constaremini |
| 3. Person Plural | constarent | constarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | constiterim | — |
| 2. Person Singular | constiteris | — |
| 3. Person Singular | constiterit | — |
| 1. Person Plural | constiterimus | — |
| 2. Person Plural | constiteritis | — |
| 3. Person Plural | constiterint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | constitissem | — |
| 2. Person Singular | constitisses | — |
| 3. Person Singular | constitisset | — |
| 1. Person Plural | constitissemus | — |
| 2. Person Plural | constitissetis | — |
| 3. Person Plural | constitissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | constare, costare, constarelibertas | constitisse |
| Passiv | constari, constarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | consta, constaner, constarea | constare, costare, constarelibertas |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | constate | constamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | constato | constator |
| 3. Person Singular | constato | constator |
| 2. Person Plural | constatote | — |
| 3. Person Plural | constanto | constantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | constata, constatum, constatus | constata, constatae, constati |
| Genitiv | constatae, constati | constatarum, constatorum |
| Dativ | constatae, constato | constatis |
| Akkusativ | constatam, constatum | constata, constatas, constatos |
| Ablativ | constata, constato | constatis |
| Vokativ | constata, constate, constatum | constata, constatae, constati |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | constatura, constaturum, constaturus | constatura, constaturae, constaturi |
| Genitiv | constaturae, constaturi | constaturarum, constaturorum |
| Dativ | constaturae, constaturo | constaturis |
| Akkusativ | constaturam, constaturum | constatura, constaturas, constaturos |
| Ablativ | constatura, constaturo | constaturis |
| Vokativ | constatura, constature, constaturum | constatura, constaturae, constaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | constanda, constandum, constandus | constanda, constandae, constandi |
| Genitiv | constandae, constandi | constandarum, constandorum |
| Dativ | constandae, constando | constandis |
| Akkusativ | constandam, constandum | constanda, constandas, constandos |
| Ablativ | constanda, constando | constandis |
| Vokativ | constanda, constande, constandum | constanda, constandae, constandi |
152 (256) Formen für „constare“