Formentabelle zu „conspirare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conspiro | conspiror |
| 2. Person Singular | conspiras | conspirare, conspiraris |
| 3. Person Singular | conspirat | conspiratur |
| 1. Person Plural | conspiramus | conspiramur |
| 2. Person Plural | conspiratis | conspiramini |
| 3. Person Plural | conspirant | conspirantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conspirabam | conspirabar |
| 2. Person Singular | conspirabas | conspirabare, conspirabaris |
| 3. Person Singular | conspirabat | conspirabatur |
| 1. Person Plural | conspirabamus | conspirabamur |
| 2. Person Plural | conspirabatis | conspirabamini |
| 3. Person Plural | conspirabant | conspirabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conspirabo | conspirabor |
| 2. Person Singular | conspirabis | conspirabere, conspiraberis |
| 3. Person Singular | conspirabit | conspirabitur |
| 1. Person Plural | conspirabimus | conspirabimur |
| 2. Person Plural | conspirabitis | conspirabimini |
| 3. Person Plural | conspirabunt | conspirabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conspiravi | — |
| 2. Person Singular | conspiravisti | — |
| 3. Person Singular | conspiravit | — |
| 1. Person Plural | conspiravimus | — |
| 2. Person Plural | conspiravistis | — |
| 3. Person Plural | conspiravere, conspiraverunt, conspirare | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conspiraveram | — |
| 2. Person Singular | conspiraveras | — |
| 3. Person Singular | conspiraverat | — |
| 1. Person Plural | conspiraveramus | — |
| 2. Person Plural | conspiraveratis | — |
| 3. Person Plural | conspiraverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conspiravero | — |
| 2. Person Singular | conspiraris, conspiraveris | — |
| 3. Person Singular | conspiraverit | — |
| 1. Person Plural | conspiraverimus | — |
| 2. Person Plural | conspiraveritis | — |
| 3. Person Plural | conspiraverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conspirem | conspirer |
| 2. Person Singular | conspires | conspirere, conspireris |
| 3. Person Singular | conspiret | conspiretur |
| 1. Person Plural | conspiremus | conspiremur |
| 2. Person Plural | conspiretis | conspiremini |
| 3. Person Plural | conspirent | conspirentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conspirarem | conspirarer |
| 2. Person Singular | conspirares | conspirarere, conspirareris |
| 3. Person Singular | conspiraret | conspiraretur |
| 1. Person Plural | conspiraremus | conspiraremur |
| 2. Person Plural | conspiraretis | conspiraremini |
| 3. Person Plural | conspirarent | conspirarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conspiraverim | — |
| 2. Person Singular | conspiraris, conspiraveris | — |
| 3. Person Singular | conspiraverit | — |
| 1. Person Plural | conspiraverimus | — |
| 2. Person Plural | conspiraveritis | — |
| 3. Person Plural | conspiraverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conspiravissem | — |
| 2. Person Singular | conspiravisses | — |
| 3. Person Singular | conspirasset, conspiravisset | — |
| 1. Person Plural | conspiravissemus | — |
| 2. Person Plural | conspiravissetis | — |
| 3. Person Plural | conspirassent, conspiravissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | conspirare | conspirasse, conspiravisse |
| Passiv | conspirari, conspirarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | conspira | conspirare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | conspirate | conspiramini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | conspirato | conspirator |
| 3. Person Singular | conspirato | conspirator |
| 2. Person Plural | conspiratote | — |
| 3. Person Plural | conspiranto | conspirantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | conspiratum, conspirata, conspiratus | conspirati, conspirata, conspiratae |
| Genitiv | conspirati, conspiratae | conspiratarum, conspiratorum |
| Dativ | conspiratae, conspirato | conspiratis |
| Akkusativ | conspiratum, conspiratam | conspiratas, conspirata, conspiratos |
| Ablativ | conspirata, conspirato | conspiratis |
| Vokativ | conspiratum, conspirata, conspirate | conspirati, conspirata, conspiratae |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | conspiratura, conspiraturum, conspiraturus | conspiratura, conspiraturae, conspiraturi |
| Genitiv | conspiraturae, conspiraturi | conspiraturarum, conspiraturorum |
| Dativ | conspiraturae, conspiraturo | conspiraturis |
| Akkusativ | conspiraturam, conspiraturum | conspiratura, conspiraturas, conspiraturos |
| Ablativ | conspiratura, conspiraturo | conspiraturis |
| Vokativ | conspiratura, conspirature, conspiraturum | conspiratura, conspiraturae, conspiraturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | conspiranda, conspirandum, conspirandus | conspirandi, conspiranda, conspirandae |
| Genitiv | conspirandi, conspirandae | conspirandarum, conspirandorum |
| Dativ | conspirandae, conspirando | conspirandis |
| Akkusativ | conspirandam, conspirandum | conspiranda, conspirandas, conspirandos |
| Ablativ | conspiranda, conspirando | conspirandis |
| Vokativ | conspiranda, conspirande, conspirandum | conspirandi, conspiranda, conspirandae |
152 (231) Formen für „conspirare“