Formentabelle zu „consimilare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | consimilo | consimilor |
| 2. Person Singular | consimilas | consimilare, consimilaris |
| 3. Person Singular | consimilat | consimilatur |
| 1. Person Plural | consimilamus | consimilamur |
| 2. Person Plural | consimilatis | consimilamini |
| 3. Person Plural | consimilant | consimilantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | consimilabam | consimilabar |
| 2. Person Singular | consimilabas | consimilabare, consimilabaris |
| 3. Person Singular | consimilabat | consimilabatur |
| 1. Person Plural | consimilabamus | consimilabamur |
| 2. Person Plural | consimilabatis | consimilabamini |
| 3. Person Plural | consimilabant | consimilabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | consimilabo | consimilabor |
| 2. Person Singular | consimilabis | consimilabere, consimilaberis |
| 3. Person Singular | consimilabit | consimilabitur |
| 1. Person Plural | consimilabimus | consimilabimur |
| 2. Person Plural | consimilabitis | consimilabimini |
| 3. Person Plural | consimilabunt | consimilabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | consimilavi | — |
| 2. Person Singular | consimilavisti | — |
| 3. Person Singular | consimilavit | — |
| 1. Person Plural | consimilavimus | — |
| 2. Person Plural | consimilavistis | — |
| 3. Person Plural | consimilare, consimilavere, consimilaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | consimilaveram | — |
| 2. Person Singular | consimilaveras | — |
| 3. Person Singular | consimilaverat | — |
| 1. Person Plural | consimilaveramus | — |
| 2. Person Plural | consimilaveratis | — |
| 3. Person Plural | consimilaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | consimilavero | — |
| 2. Person Singular | consimilaris, consimilaveris | — |
| 3. Person Singular | consimilaverit | — |
| 1. Person Plural | consimilaverimus | — |
| 2. Person Plural | consimilaveritis | — |
| 3. Person Plural | consimilaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | consimilem | consimiler |
| 2. Person Singular | consimiles | consimilere, consimileris |
| 3. Person Singular | consimilet | consimiletur |
| 1. Person Plural | consimilemus | consimilemur |
| 2. Person Plural | consimiletis | consimilemini |
| 3. Person Plural | consimilent | consimilentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | consimilarem | consimilarer |
| 2. Person Singular | consimilares | consimilarere, consimilareris |
| 3. Person Singular | consimilaret | consimilaretur |
| 1. Person Plural | consimilaremus | consimilaremur |
| 2. Person Plural | consimilaretis | consimilaremini |
| 3. Person Plural | consimilarent | consimilarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | consimilaverim | — |
| 2. Person Singular | consimilaris, consimilaveris | — |
| 3. Person Singular | consimilaverit | — |
| 1. Person Plural | consimilaverimus | — |
| 2. Person Plural | consimilaveritis | — |
| 3. Person Plural | consimilaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | consimilavissem | — |
| 2. Person Singular | consimilavisses | — |
| 3. Person Singular | consimilavisset | — |
| 1. Person Plural | consimilavissemus | — |
| 2. Person Plural | consimilavissetis | — |
| 3. Person Plural | consimilavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | consimilare | consimilavisse |
| Passiv | consimilari, consimilarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | consimila | consimilare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | consimilate | consimilamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | consimilato | consimilator |
| 3. Person Singular | consimilato | consimilator |
| 2. Person Plural | consimilatote | — |
| 3. Person Plural | consimilanto | consimilantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | consimilata, consimilatum, consimilatus | consimilata, consimilatae, consimilati |
| Genitiv | consimilatae, consimilati | consimilatarum, consimilatorum |
| Dativ | consimilatae, consimilato | consimilatis |
| Akkusativ | consimilatam, consimilatum | consimilata, consimilatas, consimilatos |
| Ablativ | consimilata, consimilato | consimilatis |
| Vokativ | consimilata, consimilate, consimilatum | consimilata, consimilatae, consimilati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | consimilans | consimilantes, consimilantia |
| Genitiv | consimilantis | consimilantium, consimilantum |
| Dativ | consimilanti | consimilantibus |
| Akkusativ | consimilans, consimilantem | consimilantes, consimilantia |
| Ablativ | consimilante, consimilanti | consimilantibus |
| Vokativ | consimilans | consimilantes, consimilantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | consimilatura, consimilaturum, consimilaturus | consimilatura, consimilaturae, consimilaturi |
| Genitiv | consimilaturae, consimilaturi | consimilaturarum, consimilaturorum |
| Dativ | consimilaturae, consimilaturo | consimilaturis |
| Akkusativ | consimilaturam, consimilaturum | consimilatura, consimilaturas, consimilaturos |
| Ablativ | consimilatura, consimilaturo | consimilaturis |
| Vokativ | consimilatura, consimilature, consimilaturum | consimilatura, consimilaturae, consimilaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | consimilanda, consimilandum, consimilandus | consimilanda, consimilandae, consimilandi |
| Genitiv | consimilandae, consimilandi | consimilandarum, consimilandorum |
| Dativ | consimilandae, consimilando | consimilandis |
| Akkusativ | consimilandam, consimilandum | consimilanda, consimilandas, consimilandos |
| Ablativ | consimilanda, consimilando | consimilandis |
| Vokativ | consimilanda, consimilande, consimilandum | consimilanda, consimilandae, consimilandi |
152 (228) Formen für „consimilare“