| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | consero | conseror |
| 2. Person Singular | conseris | consereris |
| 3. Person Singular | conserit | conseritur |
| 1. Person Plural | conserimus | conserimur |
| 2. Person Plural | conseritis | conserimini |
| 3. Person Plural | conserunt | conseruntur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | conserebam | conserebar |
| 2. Person Singular | conserebas | conserebare, conserebaris |
| 3. Person Singular | conserebat | conserebatur |
| 1. Person Plural | conserebamus | conserebamur |
| 2. Person Plural | conserebatis | conserebamini |
| 3. Person Plural | conserebant | conserebantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | conseram | conserar |
| 2. Person Singular | conseres | conserere, consereris |
| 3. Person Singular | conseret | conseretur |
| 1. Person Plural | conseremus | conseremur |
| 2. Person Plural | conseretis | conseremini |
| 3. Person Plural | conserent | conserentur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | conservi, consevi | — |
| 2. Person Singular | conservisti, consevisti | — |
| 3. Person Singular | conservit, consevit | — |
| 1. Person Plural | conservimus, consevimus | — |
| 2. Person Plural | conservistis, consevistis | — |
| 3. Person Plural | conserunt, consere, conservere, conserverunt, consevere, conseverunt | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | conseram, conserveram, conseveram | — |
| 2. Person Singular | conseras, conserveras, conseveras | — |
| 3. Person Singular | conserat, conserverat, conseverat | — |
| 1. Person Plural | conseramus, conserveramus, conseveramus | — |
| 2. Person Plural | conseratis, conserveratis, conseveratis | — |
| 3. Person Plural | conserant, conserverant, conseverant | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | consero, conservero, consevero | — |
| 2. Person Singular | conseris, conserveris, conseveris | — |
| 3. Person Singular | conserit, conserverit, conseverit | — |
| 1. Person Plural | conserimus, conserverimus, conseverimus | — |
| 2. Person Plural | conseritis, conserveritis, conseveritis | — |
| 3. Person Plural | conserverint, conseverint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | conseram | conserar |
| 2. Person Singular | conseras | conserare, conseraris |
| 3. Person Singular | conserat | conseratur |
| 1. Person Plural | conseramus | conseramur |
| 2. Person Plural | conseratis | conseramini |
| 3. Person Plural | conserant | conserantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | consererem | consererer |
| 2. Person Singular | consereres | consererere, conserereris |
| 3. Person Singular | consereret | consereretur |
| 1. Person Plural | consereremus | consereremur |
| 2. Person Plural | consereretis | consereremini |
| 3. Person Plural | consererent | consererentur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | conserverim, conseverim | — |
| 2. Person Singular | conseris, conserveris, conseveris | — |
| 3. Person Singular | conserit, conserverit, conseverit | — |
| 1. Person Plural | conserimus, conserverimus, conseverimus | — |
| 2. Person Plural | conseritis, conserveritis, conseveritis | — |
| 3. Person Plural | conserverint, conseverint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | conservissem, consevissem | — |
| 2. Person Singular | conservisses, consevisses | — |
| 3. Person Singular | conservisset, consevisset | — |
| 1. Person Plural | conservissemus, consevissemus | — |
| 2. Person Plural | conservissetis, consevissetis | — |
| 3. Person Plural | conservissent, consevissent | — |
| Präsens | Perfekt | |
|---|---|---|
| Aktiv | conserere | conservisse, consesse, consevisse |
| Passiv | conseri, conserier | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | consere | conserere |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | conserite | conserimini |
| 3. Person Plural | — | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | conserito | conseritor |
| 3. Person Singular | conserito | conseritor |
| 2. Person Plural | conseritote | — |
| 3. Person Plural | conserunto | conseruntor |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | conserta, consertum, consitus, consitum, consita, consata, consatum, consatus, consertus | consita, conserta, consertae, conserti, consiti, consata, consatae, consati, consitae |
| Genitiv | consertae, conserti, consiti, consatae, consati, consitae | consertarum, consatarum, consatorum, consertorum, consitarum, consitorum |
| Dativ | conserto, consertae, consatae, consato, consitae, consito, consitoreis | consertis, consatis, consitis |
| Akkusativ | consertam, consitum, consertum, consatam, consatum, consitam | consitas, consitos, conserta, consita, consata, consatas, consatos, consertas, consertos |
| Ablativ | conserto, conserta, consita, consata, consato, consito, consitoreis | consertis, consatis, consitis |
| Vokativ | conserta, consertum, consitum, consita, consata, consate, consatum, conserte, consite | conserta, consita, consertae, conserti, consiti, consata, consatae, consati, consitae |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | conserens | conserentes, conserentia |
| Genitiv | conserentis | conserentium, conserentum |
| Dativ | conserenti | conserentibus |
| Akkusativ | conserens, conserentem | conserentes, conserentia |
| Ablativ | conserenti, conserente | conserentibus |
| Vokativ | conserens | conserentes, conserentia |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | consitura, consatura, consaturum, consaturus, consertura, conserturum, conserturus, consiturum, consiturus | consitura, consatura, consaturae, consaturi, consertura, conserturae, conserturi, consiturae, consituri |
| Genitiv | consaturae, consaturi, conserturae, conserturi, consiturae, consituri | consaturarum, consaturorum, conserturarum, conserturorum, consiturarum, consiturorum |
| Dativ | consaturae, consaturo, conserturae, conserturo, consiturae, consituro | consaturis, conserturis, consituris |
| Akkusativ | consaturam, consaturum, conserturam, conserturum, consituram, consiturum | conserturos, consitura, consatura, consaturas, consaturos, consertura, conserturas, consituras, consituros |
| Ablativ | consitura, consatura, consaturo, consertura, conserturo, consituro | consaturis, conserturis, consituris |
| Vokativ | consitura, consatura, consature, consaturum, consertura, conserture, conserturum, consiture, consiturum | consitura, consatura, consaturae, consaturi, consertura, conserturae, conserturi, consiturae, consituri |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | conserendum, conserenda, conserendus, conserunda, conserundum, conserundus | conserendi, conserendae, conserenda, conserunda, conserundae, conserundi |
| Genitiv | conserendi, conserendae, conserundae, conserundi | conserendarum, conserendorum, conserundarum, conserundorum |
| Dativ | conserendo, conserendae, conserundae, conserundo | conserendis, conserundis |
| Akkusativ | conserendum, conserendam, conserundam, conserundum | conserendas, conserenda, conserendos, conserunda, conserundas, conserundos |
| Ablativ | conserendo, conserenda, conserunda, conserundo | conserendis, conserundis |
| Vokativ | conserendum, conserenda, conserende, conserunda, conserunde, conserundum | conserendi, conserendae, conserenda, conserunda, conserundae, conserundi |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | — | consitiones |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | — | consitiones |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | — | consitiones |
155 (447) Formen für „conserere“