Formentabelle zu „conseptare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular |
Warning: Division by zero in /srv/data/web/vhosts/www.latein.me/htdocs/formTable.php on line 463
consepto | conseptor |
| 2. Person Singular | conseptas | conseptare, conseptaris |
| 3. Person Singular | conseptat | conseptatur |
| 1. Person Plural | conseptamus | conseptamur |
| 2. Person Plural | conseptatis | conseptamini |
| 3. Person Plural | conseptant | conseptantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conseptabam | conseptabar |
| 2. Person Singular | conseptabas | conseptabare, conseptabaris |
| 3. Person Singular | conseptabat | conseptabatur |
| 1. Person Plural | conseptabamus | conseptabamur |
| 2. Person Plural | conseptabatis | conseptabamini |
| 3. Person Plural | conseptabant | conseptabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conseptabo | conseptabor |
| 2. Person Singular | conseptabis | conseptabere, conseptaberis |
| 3. Person Singular | conseptabit | conseptabitur |
| 1. Person Plural | conseptabimus | conseptabimur |
| 2. Person Plural | conseptabitis | conseptabimini |
| 3. Person Plural | conseptabunt | conseptabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conseptavi | — |
| 2. Person Singular | conseptavisti | — |
| 3. Person Singular | conseptavit | — |
| 1. Person Plural | conseptavimus | — |
| 2. Person Plural | conseptavistis | — |
| 3. Person Plural | conseptare, conseptavere, conseptaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conseptaveram | — |
| 2. Person Singular | conseptaveras | — |
| 3. Person Singular | conseptaverat | — |
| 1. Person Plural | conseptaveramus | — |
| 2. Person Plural | conseptaveratis | — |
| 3. Person Plural | conseptaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conseptavero | — |
| 2. Person Singular | conseptaris, conseptaveris | — |
| 3. Person Singular | conseptaverit | — |
| 1. Person Plural | conseptaverimus | — |
| 2. Person Plural | conseptaveritis | — |
| 3. Person Plural | conseptaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conseptem | consepter |
| 2. Person Singular | conseptes | conseptere, consepteris |
| 3. Person Singular | conseptet | conseptetur |
| 1. Person Plural | conseptemus | conseptemur |
| 2. Person Plural | conseptetis | conseptemini |
| 3. Person Plural | conseptent | conseptentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conseptarem | conseptarer |
| 2. Person Singular | conseptares | conseptarere, conseptareris |
| 3. Person Singular | conseptaret | conseptaretur |
| 1. Person Plural | conseptaremus | conseptaremur |
| 2. Person Plural | conseptaretis | conseptaremini |
| 3. Person Plural | conseptarent | conseptarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conseptaverim | — |
| 2. Person Singular | conseptaris, conseptaveris | — |
| 3. Person Singular | conseptaverit | — |
| 1. Person Plural | conseptaverimus | — |
| 2. Person Plural | conseptaveritis | — |
| 3. Person Plural | conseptaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conseptavissem | — |
| 2. Person Singular | conseptavisses | — |
| 3. Person Singular | conseptavisset | — |
| 1. Person Plural | conseptavissemus | — |
| 2. Person Plural | conseptavissetis | — |
| 3. Person Plural | conseptavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | conseptare | conseptavisse |
| Passiv | conseptari, conseptarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | consepta | conseptare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | conseptate | conseptamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | conseptato | conseptator |
| 3. Person Singular | conseptato | conseptator |
| 2. Person Plural | conseptatote | — |
| 3. Person Plural | conseptanto | conseptantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | conseptata, conseptatum, conseptatus | conseptata, conseptatae, conseptati |
| Genitiv | conseptatae, conseptati | conseptatarum, conseptatorum |
| Dativ | conseptatae, conseptato | conseptatis |
| Akkusativ | conseptatam, conseptatum | conseptata, conseptatas, conseptatos |
| Ablativ | conseptata, conseptato | conseptatis |
| Vokativ | conseptata, conseptate, conseptatum | conseptata, conseptatae, conseptati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | conseptans | conseptantes, conseptantia |
| Genitiv | conseptantis | conseptantium, conseptantum |
| Dativ | conseptanti | conseptantibus |
| Akkusativ | conseptans, conseptantem | conseptantes, conseptantia |
| Ablativ | conseptante, conseptanti | conseptantibus |
| Vokativ | conseptans | conseptantes, conseptantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | conseptatura, conseptaturum, conseptaturus | conseptatura, conseptaturae, conseptaturi |
| Genitiv | conseptaturae, conseptaturi | conseptaturarum, conseptaturorum |
| Dativ | conseptaturae, conseptaturo | conseptaturis |
| Akkusativ | conseptaturam, conseptaturum | conseptatura, conseptaturas, conseptaturos |
| Ablativ | conseptatura, conseptaturo | conseptaturis |
| Vokativ | conseptatura, conseptature, conseptaturum | conseptatura, conseptaturae, conseptaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | conseptanda, conseptandum, conseptandus | conseptanda, conseptandae, conseptandi |
| Genitiv | conseptandae, conseptandi | conseptandarum, conseptandorum |
| Dativ | conseptandae, conseptando | conseptandis |
| Akkusativ | conseptandam, conseptandum | conseptanda, conseptandas, conseptandos |
| Ablativ | conseptanda, conseptando | conseptandis |
| Vokativ | conseptanda, conseptande, conseptandum | conseptanda, conseptandae, conseptandi |
152 (228) Formen für „conseptare“