Formentabelle zu „consedare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | consedo | consedor |
| 2. Person Singular | consedas | consedare, consedaris |
| 3. Person Singular | consedat | consedatur |
| 1. Person Plural | consedamus | consedamur |
| 2. Person Plural | consedatis | consedamini |
| 3. Person Plural | consedant | consedantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | consedabam | consedabar |
| 2. Person Singular | consedabas | consedabare, consedabaris |
| 3. Person Singular | consedabat | consedabatur |
| 1. Person Plural | consedabamus | consedabamur |
| 2. Person Plural | consedabatis | consedabamini |
| 3. Person Plural | consedabant | consedabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | consedabo | consedabor |
| 2. Person Singular | consedabis | consedabere, consedaberis |
| 3. Person Singular | consedabit | consedabitur |
| 1. Person Plural | consedabimus | consedabimur |
| 2. Person Plural | consedabitis | consedabimini |
| 3. Person Plural | consedabunt | consedabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | consedavi | — |
| 2. Person Singular | consedavisti | — |
| 3. Person Singular | consedavit | — |
| 1. Person Plural | consedavimus | — |
| 2. Person Plural | consedavistis | — |
| 3. Person Plural | consedare, consedavere, consedaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | consedaveram | — |
| 2. Person Singular | consedaveras | — |
| 3. Person Singular | consedaverat | — |
| 1. Person Plural | consedaveramus | — |
| 2. Person Plural | consedaveratis | — |
| 3. Person Plural | consedaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | consedavero | — |
| 2. Person Singular | consedaris, consedaveris | — |
| 3. Person Singular | consedaverit | — |
| 1. Person Plural | consedaverimus | — |
| 2. Person Plural | consedaveritis | — |
| 3. Person Plural | consedaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | consedem | conseder, consederare |
| 2. Person Singular | consedes | consedere, consederis |
| 3. Person Singular | consedet | consedetur |
| 1. Person Plural | consedemus | consedemur |
| 2. Person Plural | consedetis | consedemini |
| 3. Person Plural | consedent | consedentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | consedarem | consedarer |
| 2. Person Singular | consedares | consedarere, consedareris |
| 3. Person Singular | consedaret | consedaretur |
| 1. Person Plural | consedaremus | consedaremur |
| 2. Person Plural | consedaretis | consedaremini |
| 3. Person Plural | consedarent | consedarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | consedaverim | — |
| 2. Person Singular | consedaris, consedaveris | — |
| 3. Person Singular | consedaverit | — |
| 1. Person Plural | consedaverimus | — |
| 2. Person Plural | consedaveritis | — |
| 3. Person Plural | consedaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | consedavissem | — |
| 2. Person Singular | consedavisses | — |
| 3. Person Singular | consedavisset | — |
| 1. Person Plural | consedavissemus | — |
| 2. Person Plural | consedavissetis | — |
| 3. Person Plural | consedavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | consedare | consedavisse |
| Passiv | consedari, consedarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | conseda | consedare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | consedate | consedamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | consedato | consedator |
| 3. Person Singular | consedato | consedator |
| 2. Person Plural | consedatote | — |
| 3. Person Plural | consedanto | consedantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | consedata, consedatum, consedatus | consedata, consedatae, consedati |
| Genitiv | consedatae, consedati | consedatarum, consedatorum |
| Dativ | consedatae, consedato | consedatis |
| Akkusativ | consedatam, consedatum | consedata, consedatas, consedatos |
| Ablativ | consedata, consedato | consedatis |
| Vokativ | consedata, consedate, consedatum | consedata, consedatae, consedati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | consedans | consedantes, consedantia |
| Genitiv | consedantis | consedantium, consedantum |
| Dativ | consedanti | consedantibus |
| Akkusativ | consedans, consedantem | consedantes, consedantia |
| Ablativ | consedante, consedanti | consedantibus |
| Vokativ | consedans | consedantes, consedantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | consedatura, consedaturum, consedaturus | consedatura, consedaturae, consedaturi |
| Genitiv | consedaturae, consedaturi | consedaturarum, consedaturorum |
| Dativ | consedaturae, consedaturo | consedaturis |
| Akkusativ | consedaturam, consedaturum | consedatura, consedaturas, consedaturos |
| Ablativ | consedatura, consedaturo | consedaturis |
| Vokativ | consedatura, consedature, consedaturum | consedatura, consedaturae, consedaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | consedanda, consedandum, consedandus | consedanda, consedandae, consedandi |
| Genitiv | consedandae, consedandi | consedandarum, consedandorum |
| Dativ | consedandae, consedando | consedandis |
| Akkusativ | consedandam, consedandum | consedanda, consedandas, consedandos |
| Ablativ | consedanda, consedando | consedandis |
| Vokativ | consedanda, consedande, consedandum | consedanda, consedandae, consedandi |
152 (229) Formen für „consedare“