Formentabelle zu „consecare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conseco | consecor |
| 2. Person Singular | consecas | consecare, consecaris |
| 3. Person Singular | consecat | consecatur |
| 1. Person Plural | consecamus | consecamur |
| 2. Person Plural | consecatis | consecamini |
| 3. Person Plural | consecant | consecantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | consecabam | consecabar |
| 2. Person Singular | consecabas | consecabare, consecabaris |
| 3. Person Singular | consecabat | consecabatur |
| 1. Person Plural | consecabamus | consecabamur |
| 2. Person Plural | consecabatis | consecabamini |
| 3. Person Plural | consecabant | consecabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | consecabo | consecabor |
| 2. Person Singular | consecabis | consecabere, consecaberis |
| 3. Person Singular | consecabit | consecabitur |
| 1. Person Plural | consecabimus | consecabimur |
| 2. Person Plural | consecabitis | consecabimini |
| 3. Person Plural | consecabunt | consecabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | consecui | — |
| 2. Person Singular | consecuisti | — |
| 3. Person Singular | consecuit | — |
| 1. Person Plural | consecuimus | — |
| 2. Person Plural | consecuistis | — |
| 3. Person Plural | consecuere, consecuerunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | consecueram | — |
| 2. Person Singular | consecueras | — |
| 3. Person Singular | consecuerat | — |
| 1. Person Plural | consecueramus | — |
| 2. Person Plural | consecueratis | — |
| 3. Person Plural | consecuerant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | consecuero | — |
| 2. Person Singular | consecueris | — |
| 3. Person Singular | consecuerit | — |
| 1. Person Plural | consecuerimus | — |
| 2. Person Plural | consecueritis | — |
| 3. Person Plural | consecuerint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | consecem | consecer |
| 2. Person Singular | conseces | consecere, conseceris |
| 3. Person Singular | consecet | consecetur |
| 1. Person Plural | consecemus | consecemur |
| 2. Person Plural | consecetis | consecemini |
| 3. Person Plural | consecent | consecentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | consecarem | consecarer |
| 2. Person Singular | consecares | consecarere, consecareris |
| 3. Person Singular | consecaret | consecaretur |
| 1. Person Plural | consecaremus | consecaremur |
| 2. Person Plural | consecaretis | consecaremini |
| 3. Person Plural | consecarent | consecarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | consecuerim | — |
| 2. Person Singular | consecueris | — |
| 3. Person Singular | consecuerit | — |
| 1. Person Plural | consecuerimus | — |
| 2. Person Plural | consecueritis | — |
| 3. Person Plural | consecuerint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | consecuissem | — |
| 2. Person Singular | consecuisses | — |
| 3. Person Singular | consecuisset | — |
| 1. Person Plural | consecuissemus | — |
| 2. Person Plural | consecuissetis | — |
| 3. Person Plural | consecuissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | consecare | consecuisse |
| Passiv | consecari, consecarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | conseca | consecare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | consecate | consecamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | consecato | consecator |
| 3. Person Singular | consecato | consecator |
| 2. Person Plural | consecatote | — |
| 3. Person Plural | consecanto | consecantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | consecta, consectum, consectus | consecta, consectae, consecti |
| Genitiv | consectae, consecti | consectarum, consectorum |
| Dativ | consecto, consectae | consectis |
| Akkusativ | consectam, consectum | consectas, consecta, consectos |
| Ablativ | consecto, consecta | consectis |
| Vokativ | consecta, consecte, consectum | consecta, consectae, consecti |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | cosecans, consecans | consecantes, consecantia |
| Genitiv | consecantis | consecantium, consecantum |
| Dativ | consecanti | consecantibus |
| Akkusativ | cosecans, consecans, consecantem | consecantes, consecantia |
| Ablativ | consecante, consecanti | consecantibus |
| Vokativ | cosecans, consecans | consecantes, consecantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | consectura, consecturum, consecturus | consectura, consecturae, consecturi |
| Genitiv | consecturae, consecturi | consecturarum, consecturorum |
| Dativ | consecturae, consecturo | consecturis |
| Akkusativ | consecturam, consecturum | consectura, consecturas, consecturos |
| Ablativ | consectura, consecturo | consecturis |
| Vokativ | consectura, consecture, consecturum | consectura, consecturae, consecturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | consecanda, consecandum, consecandus | consecanda, consecandae, consecandi |
| Genitiv | consecandae, consecandi | consecandarum, consecandorum |
| Dativ | consecandae, consecando | consecandis |
| Akkusativ | consecandam, consecandum | consecanda, consecandas, consecandos |
| Ablativ | consecanda, consecando | consecandis |
| Vokativ | consecanda, consecande, consecandum | consecanda, consecandae, consecandi |
152 (228) Formen für „consecare“