| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | consario | consarior |
| 2. Person Singular | consaris | consariris |
| 3. Person Singular | consarit | consaritur |
| 1. Person Plural | consarimus | consarimur |
| 2. Person Plural | consaritis | consarimini |
| 3. Person Plural | consariunt | consariuntur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | consarbam, consariebam | consariebar |
| 2. Person Singular | consarbas, consariebas | consariebare, consariebaris |
| 3. Person Singular | consarbat, consariebat | consariebatur |
| 1. Person Plural | consarbamus, consariebamus | consariebamur |
| 2. Person Plural | consarbatis, consariebatis | consariebamini |
| 3. Person Plural | consarbant, consariebant | consariebantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | consariam, consaribo | consariar, consaribor |
| 2. Person Singular | consaribis, consaries | consariberis, consariere, consarieris |
| 3. Person Singular | consaribit, consariet | consariberit, consarietur |
| 1. Person Plural | consaribimus, consariemus | consaribimur, consariemur |
| 2. Person Plural | consaribitis, consarietis | consaribimini, consariemini |
| 3. Person Plural | consaribunt, consarient | consaribuntur, consarientur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | consarivi, consarui | — |
| 2. Person Singular | consarivisti, consaruisti | — |
| 3. Person Singular | consarivit, consaruit | — |
| 1. Person Plural | consarivimus, consaruimus | — |
| 2. Person Plural | consarivistis, consaruistis | — |
| 3. Person Plural | consariere, consarivere, consariverunt, consaruere, consaruerunt | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | consariveram, consarueram | — |
| 2. Person Singular | consariveras, consarueras | — |
| 3. Person Singular | consariverat, consaruerat | — |
| 1. Person Plural | consariveramus, consarueramus | — |
| 2. Person Plural | consariveratis, consarueratis | — |
| 3. Person Plural | consariverant, consaruerant | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | consarivero, consaruero | — |
| 2. Person Singular | consarieris, consariveris, consarueris | — |
| 3. Person Singular | consariverit, consaruerit | — |
| 1. Person Plural | consariverimus, consaruerimus | — |
| 2. Person Plural | consariveritis, consarueritis | — |
| 3. Person Plural | consariverint, consaruerint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | consariam | consariar |
| 2. Person Singular | consarias | consariare, consariaris |
| 3. Person Singular | consariat | consariatur |
| 1. Person Plural | consariamus | consariamur |
| 2. Person Plural | consariatis | consariamini |
| 3. Person Plural | consariant | consariantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | consarirem | consarirer |
| 2. Person Singular | consarires | consarirere, consarireris |
| 3. Person Singular | consariret | consariretur |
| 1. Person Plural | consariremus | consariremur |
| 2. Person Plural | consariretis | consariremini |
| 3. Person Plural | consarirent | consarirentur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | consariverim, consaruerim | — |
| 2. Person Singular | consarieris, consariveris, consarueris | — |
| 3. Person Singular | consariverit, consaruerit | — |
| 1. Person Plural | consariverimus, consaruerimus | — |
| 2. Person Plural | consariveritis, consarueritis | — |
| 3. Person Plural | consariverint, consaruerint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | consarivissem, consaruissem | — |
| 2. Person Singular | consarivisses, consaruisses | — |
| 3. Person Singular | consarivisset, consaruisset | — |
| 1. Person Plural | consarivissemus, consaruissemus | — |
| 2. Person Plural | consarivissetis, consaruissetis | — |
| 3. Person Plural | consarivissent, consaruissent | — |
| Präsens | Perfekt | |
|---|---|---|
| Aktiv | consarire | consarivisse, consaruisse |
| Passiv | consariri, consaririer | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | consari | consarire |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | consarite | consarimini |
| 3. Person Plural | — | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | consarito | consaritor |
| 3. Person Singular | consarito | consaritor |
| 2. Person Plural | consaritote | — |
| 3. Person Plural | consariunto | consariuntor |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | consarita, consaritum, consaritus | consarita, consaritae, consariti |
| Genitiv | consaritae, consariti | consaritarum, consaritorum |
| Dativ | consaritae, consarito | consaritis |
| Akkusativ | consaritam, consaritum | consarita, consaritas, consaritos |
| Ablativ | consarita, consarito | consaritis |
| Vokativ | consarita, consarite, consaritum | consarita, consaritae, consariti |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | consariens | consarientes, consarientia |
| Genitiv | consarientis | consarientium, consarientum |
| Dativ | consarienti | consarientibus |
| Akkusativ | consariens, consarientem | consarientes, consarientia |
| Ablativ | consariente, consarienti | consarientibus |
| Vokativ | consariens | consarientes, consarientia |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | consaritura, consariturum, consariturus | consaritura, consariturae, consarituri |
| Genitiv | consariturae, consarituri | consariturarum, consariturorum |
| Dativ | consariturae, consarituro | consarituris |
| Akkusativ | consarituram, consariturum | consaritura, consarituras, consarituros |
| Ablativ | consaritura, consarituro | consarituris |
| Vokativ | consaritura, consariture, consariturum | consaritura, consariturae, consarituri |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | consarienda, consariendum, consariendus, consariunda, consariundum, consariundus | consarienda, consariendae, consariendi, consariunda, consariundae, consariundi |
| Genitiv | consariendae, consariendi, consariundae, consariundi | consariendarum, consariendorum, consariundarum, consariundorum |
| Dativ | consariendae, consariendo, consariundae, consariundo | consariendis, consariundis |
| Akkusativ | consariendam, consariendum, consariundam, consariundum | consarienda, consariendas, consariendos, consariunda, consariundas, consariundos |
| Ablativ | consarienda, consariendo, consariunda, consariundo | consariendis, consariundis |
| Vokativ | consarienda, consariende, consariendum, consariunda, consariunde, consariundum | consarienda, consariendae, consariendi, consariunda, consariundae, consariundi |
152 (309) Formen für „consarire“