Formentabelle zu „consanare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | consano, cosano | consanor |
| 2. Person Singular | consanas | consanare, consanaris |
| 3. Person Singular | consanat | consanatur |
| 1. Person Plural | consanamus | consanamur |
| 2. Person Plural | consanatis | consanamini |
| 3. Person Plural | consanant | consanantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | consanabam | consanabar |
| 2. Person Singular | consanabas | consanabare, consanabaris |
| 3. Person Singular | consanabat | consanabatur |
| 1. Person Plural | consanabamus | consanabamur |
| 2. Person Plural | consanabatis | consanabamini |
| 3. Person Plural | consanabant | consanabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | consanabo | consanabor |
| 2. Person Singular | consanabis | consanabere, consanaberis |
| 3. Person Singular | consanabit | consanabitur |
| 1. Person Plural | consanabimus | consanabimur |
| 2. Person Plural | consanabitis | consanabimini |
| 3. Person Plural | consanabunt | consanabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | consanavi | — |
| 2. Person Singular | consanavisti | — |
| 3. Person Singular | consanavit | — |
| 1. Person Plural | consanavimus | — |
| 2. Person Plural | consanavistis | — |
| 3. Person Plural | consanare, consanavere, consanaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | consanaveram | — |
| 2. Person Singular | consanaveras | — |
| 3. Person Singular | consanaverat | — |
| 1. Person Plural | consanaveramus | — |
| 2. Person Plural | consanaveratis | — |
| 3. Person Plural | consanaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | consanavero | — |
| 2. Person Singular | consanaris, consanaveris | — |
| 3. Person Singular | consanaverit | — |
| 1. Person Plural | consanaverimus | — |
| 2. Person Plural | consanaveritis | — |
| 3. Person Plural | consanaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | consanem | consaner |
| 2. Person Singular | consanes | consanere, consaneris |
| 3. Person Singular | consanet | consanetur |
| 1. Person Plural | consanemus | consanemur |
| 2. Person Plural | consanetis | consanemini |
| 3. Person Plural | consanent | consanentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | consanarem | consanarer |
| 2. Person Singular | consanares | consanarere, consanareris |
| 3. Person Singular | consanaret | consanaretur |
| 1. Person Plural | consanaremus | consanaremur |
| 2. Person Plural | consanaretis | consanaremini |
| 3. Person Plural | consanarent | consanarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | consanaverim | — |
| 2. Person Singular | consanaris, consanaveris | — |
| 3. Person Singular | consanaverit | — |
| 1. Person Plural | consanaverimus | — |
| 2. Person Plural | consanaveritis | — |
| 3. Person Plural | consanaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | consanavissem | — |
| 2. Person Singular | consanavisses | — |
| 3. Person Singular | consanavisset | — |
| 1. Person Plural | consanavissemus | — |
| 2. Person Plural | consanavissetis | — |
| 3. Person Plural | consanavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | consanare | consanavisse |
| Passiv | consanari, consanarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | consana | consanare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | consanate | consanamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | consanato | consanator |
| 3. Person Singular | consanato | consanator |
| 2. Person Plural | consanatote | — |
| 3. Person Plural | consananto | consanantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | consanata, consanatum, consanatus | consanata, consanatae, consanati |
| Genitiv | consanatae, consanati | consanatarum, consanatorum |
| Dativ | consanatae, consanato | consanatis |
| Akkusativ | consanatam, consanatum | consanata, consanatas, consanatos |
| Ablativ | consanata, consanato | consanatis |
| Vokativ | consanata, consanate, consanatum | consanata, consanatae, consanati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | consanans | consanantes, consanantia |
| Genitiv | consanantis | consanantium, consanantum |
| Dativ | consananti | consanantibus |
| Akkusativ | consanans, consanantem | consanantes, consanantia |
| Ablativ | consanante, consananti | consanantibus |
| Vokativ | consanans | consanantes, consanantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | consanatura, consanaturum, consanaturus | consanatura, consanaturae, consanaturi |
| Genitiv | consanaturae, consanaturi | consanaturarum, consanaturorum |
| Dativ | consanaturae, consanaturo | consanaturis |
| Akkusativ | consanaturam, consanaturum | consanatura, consanaturas, consanaturos |
| Ablativ | consanatura, consanaturo | consanaturis |
| Vokativ | consanatura, consanature, consanaturum | consanatura, consanaturae, consanaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | consananda, consanandum, consanandus | consananda, consanandae, consanandi |
| Genitiv | consanandae, consanandi | consanandarum, consanandorum |
| Dativ | consanandae, consanando | consanandis |
| Akkusativ | consanandam, consanandum | consananda, consanandas, consanandos |
| Ablativ | consananda, consanando | consanandis |
| Vokativ | consananda, consanande, consanandum | consananda, consanandae, consanandi |
152 (229) Formen für „consanare“