Formentabelle zu „conrugare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conrugo | conrugor |
| 2. Person Singular | conrugas | conrugare, conrugaris |
| 3. Person Singular | conrugat | conrugatur |
| 1. Person Plural | conrugamus | conrugamur |
| 2. Person Plural | conrugatis | conrugamini |
| 3. Person Plural | conrugant | conrugantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conrugabam | conrugabar |
| 2. Person Singular | conrugabas | conrugabare, conrugabaris |
| 3. Person Singular | conrugabat | conrugabatur |
| 1. Person Plural | conrugabamus | conrugabamur |
| 2. Person Plural | conrugabatis | conrugabamini |
| 3. Person Plural | conrugabant | conrugabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conrugabo | conrugabor |
| 2. Person Singular | conrugabis | conrugabere, conrugaberis |
| 3. Person Singular | conrugabit | conrugabitur |
| 1. Person Plural | conrugabimus | conrugabimur |
| 2. Person Plural | conrugabitis | conrugabimini |
| 3. Person Plural | conrugabunt | conrugabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conrugavi | — |
| 2. Person Singular | conrugavisti | — |
| 3. Person Singular | conrugavit | — |
| 1. Person Plural | conrugavimus | — |
| 2. Person Plural | conrugavistis | — |
| 3. Person Plural | conrugare, conrugavere, conrugaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conrugaveram | — |
| 2. Person Singular | conrugaveras | — |
| 3. Person Singular | conrugaverat | — |
| 1. Person Plural | conrugaveramus | — |
| 2. Person Plural | conrugaveratis | — |
| 3. Person Plural | conrugaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conrugavero | — |
| 2. Person Singular | conrugaris, conrugaveris | — |
| 3. Person Singular | conrugaverit | — |
| 1. Person Plural | conrugaverimus | — |
| 2. Person Plural | conrugaveritis | — |
| 3. Person Plural | conrugaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conrugem | conruger |
| 2. Person Singular | conruges | conrugere, conrugeris |
| 3. Person Singular | conruget | conrugetur |
| 1. Person Plural | conrugemus | conrugemur |
| 2. Person Plural | conrugetis | conrugemini |
| 3. Person Plural | conrugent | conrugentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conrugarem | conrugarer |
| 2. Person Singular | conrugares | conrugarere, conrugareris |
| 3. Person Singular | conrugaret | conrugaretur |
| 1. Person Plural | conrugaremus | conrugaremur |
| 2. Person Plural | conrugaretis | conrugaremini |
| 3. Person Plural | conrugarent | conrugarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conrugaverim | — |
| 2. Person Singular | conrugaris, conrugaveris | — |
| 3. Person Singular | conrugaverit | — |
| 1. Person Plural | conrugaverimus | — |
| 2. Person Plural | conrugaveritis | — |
| 3. Person Plural | conrugaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conrugavissem | — |
| 2. Person Singular | conrugavisses | — |
| 3. Person Singular | conrugavisset | — |
| 1. Person Plural | conrugavissemus | — |
| 2. Person Plural | conrugavissetis | — |
| 3. Person Plural | conrugavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | conrugare | conrugavisse |
| Passiv | conrugari, conrugarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | conruga | conrugare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | conrugate | conrugamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | conrugato | conrugator |
| 3. Person Singular | conrugato | conrugator |
| 2. Person Plural | conrugatote | — |
| 3. Person Plural | conruganto | conrugantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | conrugata, conrugatum, conrugatus | conrugata, conrugatae, conrugati |
| Genitiv | conrugatae, conrugati | conrugatarum, conrugatorum |
| Dativ | conrugatae, conrugato | conrugatis |
| Akkusativ | conrugatam, conrugatum | conrugata, conrugatas, conrugatos |
| Ablativ | conrugata, conrugato | conrugatis |
| Vokativ | conrugata, conrugate, conrugatum | conrugata, conrugatae, conrugati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | conrugans | conrugantes, conrugantia |
| Genitiv | conrugantis | conrugantium, conrugantum |
| Dativ | conruganti | conrugantibus |
| Akkusativ | conrugans, conrugantem | conrugantes, conrugantia |
| Ablativ | conrugante, conruganti | conrugantibus |
| Vokativ | conrugans | conrugantes, conrugantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | conrugatura, conrugaturum, conrugaturus | conrugatura, conrugaturae, conrugaturi |
| Genitiv | conrugaturae, conrugaturi | conrugaturarum, conrugaturorum |
| Dativ | conrugaturae, conrugaturo | conrugaturis |
| Akkusativ | conrugaturam, conrugaturum | conrugatura, conrugaturas, conrugaturos |
| Ablativ | conrugatura, conrugaturo | conrugaturis |
| Vokativ | conrugatura, conrugature, conrugaturum | conrugatura, conrugaturae, conrugaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | conruganda, conrugandum, conrugandus | conruganda, conrugandae, conrugandi |
| Genitiv | conrugandae, conrugandi | conrugandarum, conrugandorum |
| Dativ | conrugandae, conrugando | conrugandis |
| Akkusativ | conrugandam, conrugandum | conruganda, conrugandas, conrugandos |
| Ablativ | conruganda, conrugando | conrugandis |
| Vokativ | conruganda, conrugande, conrugandum | conruganda, conrugandae, conrugandi |
152 (228) Formen für „conrugare“