Formentabelle zu „conroborare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conroboro | conroboror |
| 2. Person Singular | conroboras | conroborare, conroboraris |
| 3. Person Singular | conroborat | conroboratur |
| 1. Person Plural | conroboramus | conroboramur |
| 2. Person Plural | conroboratis | conroboramini |
| 3. Person Plural | conroborant | conroborantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conroborabam | conroborabar |
| 2. Person Singular | conroborabas | conroborabare, conroborabaris |
| 3. Person Singular | conroborabat | conroborabatur |
| 1. Person Plural | conroborabamus | conroborabamur |
| 2. Person Plural | conroborabatis | conroborabamini |
| 3. Person Plural | conroborabant | conroborabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conroborabo | conroborabor |
| 2. Person Singular | conroborabis | conroborabere, conroboraberis |
| 3. Person Singular | conroborabit | conroborabitur |
| 1. Person Plural | conroborabimus | conroborabimur |
| 2. Person Plural | conroborabitis | conroborabimini |
| 3. Person Plural | conroborabunt | conroborabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conroboravi | — |
| 2. Person Singular | conroboravisti | — |
| 3. Person Singular | conroboravit | — |
| 1. Person Plural | conroboravimus | — |
| 2. Person Plural | conroboravistis | — |
| 3. Person Plural | conroborare, conroboravere, conroboraverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conroboraveram | — |
| 2. Person Singular | conroboraveras | — |
| 3. Person Singular | conroboraverat | — |
| 1. Person Plural | conroboraveramus | — |
| 2. Person Plural | conroboraveratis | — |
| 3. Person Plural | conroboraverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conroboravero | — |
| 2. Person Singular | conroboraris, conroboraveris | — |
| 3. Person Singular | conroborarit, conroboraverit | — |
| 1. Person Plural | conroboraverimus | — |
| 2. Person Plural | conroboraveritis | — |
| 3. Person Plural | conroboraverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conroborem | conroborer |
| 2. Person Singular | conrobores | conroborere, conroboreris |
| 3. Person Singular | conroboret | conroboretur |
| 1. Person Plural | conroboremus | conroboremur |
| 2. Person Plural | conroboretis | conroboremini |
| 3. Person Plural | conroborent | conroborentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conroborarem | conroborarer |
| 2. Person Singular | conroborares | conroborarere, conroborareris |
| 3. Person Singular | conroboraret | conroboraretur |
| 1. Person Plural | conroboraremus | conroboraremur |
| 2. Person Plural | conroboraretis | conroboraremini |
| 3. Person Plural | conroborarent | conroborarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conroboraverim | — |
| 2. Person Singular | conroboraris, conroboraveris | — |
| 3. Person Singular | conroborarit, conroboraverit | — |
| 1. Person Plural | conroboraverimus | — |
| 2. Person Plural | conroboraveritis | — |
| 3. Person Plural | conroboraverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conroboravissem | — |
| 2. Person Singular | conroboravisses | — |
| 3. Person Singular | conroboravisset | — |
| 1. Person Plural | conroboravissemus | — |
| 2. Person Plural | conroboravissetis | — |
| 3. Person Plural | conroboravissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | conroborare | conroboravisse |
| Passiv | conroborari, conroborarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | conrobora | conroborare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | conroborate | conroboramini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | conroborato | conroborator |
| 3. Person Singular | conroborato | conroborator |
| 2. Person Plural | conroboratote | — |
| 3. Person Plural | conroboranto | conroborantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | conroborata, conroboratum, conroboratus | conroborata, conroboratae, conroborati |
| Genitiv | conroboratae, conroborati | conroboratarum, conroboratorum |
| Dativ | conroboratae, conroborato | conroboratis |
| Akkusativ | conroboratam, conroboratum | conroborata, conroboratas, conroboratos |
| Ablativ | conroborata, conroborato | conroboratis |
| Vokativ | conroborata, conroborate, conroboratum | conroborata, conroboratae, conroborati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | conroborans | conroborantes, conroborantia |
| Genitiv | conroborantis | conroborantium, conroborantum |
| Dativ | conroboranti | conroborantibus |
| Akkusativ | conroborans, conroborantem | conroborantes, conroborantia |
| Ablativ | conroborante, conroboranti | conroborantibus |
| Vokativ | conroborans | conroborantes, conroborantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | conroboratura, conroboraturum, conroboraturus | conroboratura, conroboraturae, conroboraturi |
| Genitiv | conroboraturae, conroboraturi | conroboraturarum, conroboraturorum |
| Dativ | conroboraturae, conroboraturo | conroboraturis |
| Akkusativ | conroboraturam, conroboraturum | conroboratura, conroboraturas, conroboraturos |
| Ablativ | conroboratura, conroboraturo | conroboraturis |
| Vokativ | conroboratura, conroborature, conroboraturum | conroboratura, conroboraturae, conroboraturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | conroboranda, conroborandum, conroborandus | conroboranda, conroborandae, conroborandi |
| Genitiv | conroborandae, conroborandi | conroborandarum, conroborandorum |
| Dativ | conroborandae, conroborando | conroborandis |
| Akkusativ | conroborandam, conroborandum | conroboranda, conroborandas, conroborandos |
| Ablativ | conroboranda, conroborando | conroborandis |
| Vokativ | conroboranda, conroborande, conroborandum | conroboranda, conroborandae, conroborandi |
152 (230) Formen für „conroborare“