Formentabelle zu „conregnare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular |
Warning: Division by zero in /srv/data/web/vhosts/www.latein.me/htdocs/formTable.php on line 463
conregno | conregnor |
| 2. Person Singular | conregnas | conregnare, conregnaris |
| 3. Person Singular | conregnat | conregnatur |
| 1. Person Plural | conregnamus | conregnamur |
| 2. Person Plural | conregnatis | conregnamini |
| 3. Person Plural | conregnant | conregnantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conregnabam | conregnabar |
| 2. Person Singular | conregnabas | conregnabare, conregnabaris |
| 3. Person Singular | conregnabat | conregnabatur |
| 1. Person Plural | conregnabamus | conregnabamur |
| 2. Person Plural | conregnabatis | conregnabamini |
| 3. Person Plural | conregnabant | conregnabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conregnabo | conregnabor |
| 2. Person Singular | conregnabis | conregnabere, conregnaberis |
| 3. Person Singular | conregnabit | conregnabitur |
| 1. Person Plural | conregnabimus | conregnabimur |
| 2. Person Plural | conregnabitis | conregnabimini |
| 3. Person Plural | conregnabunt | conregnabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conregnavi | — |
| 2. Person Singular | conregnavisti | — |
| 3. Person Singular | conregnavit | — |
| 1. Person Plural | conregnavimus | — |
| 2. Person Plural | conregnavistis | — |
| 3. Person Plural | conregnare, conregnavere, conregnaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conregnaveram | — |
| 2. Person Singular | conregnaveras | — |
| 3. Person Singular | conregnaverat | — |
| 1. Person Plural | conregnaveramus | — |
| 2. Person Plural | conregnaveratis | — |
| 3. Person Plural | conregnaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conregnavero | — |
| 2. Person Singular | conregnaris, conregnaveris | — |
| 3. Person Singular | conregnaverit | — |
| 1. Person Plural | conregnaverimus | — |
| 2. Person Plural | conregnaveritis | — |
| 3. Person Plural | conregnaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conregnem | conregner |
| 2. Person Singular | conregnes | conregnere, conregneris |
| 3. Person Singular | conregnet | conregnetur |
| 1. Person Plural | conregnemus | conregnemur |
| 2. Person Plural | conregnetis | conregnemini |
| 3. Person Plural | conregnent | conregnentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conregnarem | conregnarer |
| 2. Person Singular | conregnares | conregnarere, conregnareris |
| 3. Person Singular | conregnaret | conregnaretur |
| 1. Person Plural | conregnaremus | conregnaremur |
| 2. Person Plural | conregnaretis | conregnaremini |
| 3. Person Plural | conregnarent | conregnarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conregnaverim | — |
| 2. Person Singular | conregnaris, conregnaveris | — |
| 3. Person Singular | conregnaverit | — |
| 1. Person Plural | conregnaverimus | — |
| 2. Person Plural | conregnaveritis | — |
| 3. Person Plural | conregnaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conregnavissem | — |
| 2. Person Singular | conregnavisses | — |
| 3. Person Singular | conregnavisset | — |
| 1. Person Plural | conregnavissemus | — |
| 2. Person Plural | conregnavissetis | — |
| 3. Person Plural | conregnavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | conregnare | conregnavisse |
| Passiv | conregnari, conregnarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | conregna | conregnare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | conregnate | conregnamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | conregnato | conregnator |
| 3. Person Singular | conregnato | conregnator |
| 2. Person Plural | conregnatote | — |
| 3. Person Plural | conregnanto | conregnantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | conregnata, conregnatum, conregnatus | conregnata, conregnatae, conregnati |
| Genitiv | conregnatae, conregnati | conregnatarum, conregnatorum |
| Dativ | conregnatae, conregnato | conregnatis |
| Akkusativ | conregnatam, conregnatum | conregnata, conregnatas, conregnatos |
| Ablativ | conregnata, conregnato | conregnatis |
| Vokativ | conregnata, conregnate, conregnatum | conregnata, conregnatae, conregnati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | conregnans | conregnantes, conregnantia |
| Genitiv | conregnantis | conregnantium, conregnantum |
| Dativ | conregnanti | conregnantibus |
| Akkusativ | conregnans, conregnantem | conregnantes, conregnantia |
| Ablativ | conregnante, conregnanti | conregnantibus |
| Vokativ | conregnans | conregnantes, conregnantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | conregnatura, conregnaturum, conregnaturus | conregnatura, conregnaturae, conregnaturi |
| Genitiv | conregnaturae, conregnaturi | conregnaturarum, conregnaturorum |
| Dativ | conregnaturae, conregnaturo | conregnaturis |
| Akkusativ | conregnaturam, conregnaturum | conregnatura, conregnaturas, conregnaturos |
| Ablativ | conregnatura, conregnaturo | conregnaturis |
| Vokativ | conregnatura, conregnature, conregnaturum | conregnatura, conregnaturae, conregnaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | conregnanda, conregnandum, conregnandus | conregnanda, conregnandae, conregnandi |
| Genitiv | conregnandae, conregnandi | conregnandarum, conregnandorum |
| Dativ | conregnandae, conregnando | conregnandis |
| Akkusativ | conregnandam, conregnandum | conregnanda, conregnandas, conregnandos |
| Ablativ | conregnanda, conregnando | conregnandis |
| Vokativ | conregnanda, conregnande, conregnandum | conregnanda, conregnandae, conregnandi |
152 (228) Formen für „conregnare“