| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | — | conqueror |
| 2. Person Singular | — | conquereris |
| 3. Person Singular | — | conqueritur |
| 1. Person Plural | — | conquerimur |
| 2. Person Plural | — | conquerimini |
| 3. Person Plural | — | conqueruntur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | — | conquerebar |
| 2. Person Singular | — | conquerebare, conquerebaris |
| 3. Person Singular | — | conquerebatur |
| 1. Person Plural | — | conquerebamur |
| 2. Person Plural | — | conquerebamini |
| 3. Person Plural | — | conquerebantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | — | conquerar |
| 2. Person Singular | — | conquereris, conquerere |
| 3. Person Singular | — | conqueretur |
| 1. Person Plural | — | conqueremur |
| 2. Person Plural | — | conqueremini |
| 3. Person Plural | — | conquerentur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | — | — |
| 2. Person Singular | — | — |
| 3. Person Singular | — | — |
| 1. Person Plural | — | — |
| 2. Person Plural | — | — |
| 3. Person Plural | — | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | — | — |
| 2. Person Singular | — | — |
| 3. Person Singular | — | — |
| 1. Person Plural | — | — |
| 2. Person Plural | — | — |
| 3. Person Plural | — | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | — | — |
| 2. Person Singular | — | — |
| 3. Person Singular | — | — |
| 1. Person Plural | — | — |
| 2. Person Plural | — | — |
| 3. Person Plural | — | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | — | conquerar |
| 2. Person Singular | — | conquerare, conqueraris |
| 3. Person Singular | — | conqueratur |
| 1. Person Plural | — | conqueramur |
| 2. Person Plural | — | conqueramini |
| 3. Person Plural | — | conquerantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | — | conquererer |
| 2. Person Singular | — | conquererere, conquerereris |
| 3. Person Singular | — | conquereretur |
| 1. Person Plural | — | conquereremur |
| 2. Person Plural | — | conquereremini |
| 3. Person Plural | — | conquererentur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | — | — |
| 2. Person Singular | — | — |
| 3. Person Singular | — | — |
| 1. Person Plural | — | — |
| 2. Person Plural | — | — |
| 3. Person Plural | — | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | — | — |
| 2. Person Singular | — | — |
| 3. Person Singular | — | — |
| 1. Person Plural | — | — |
| 2. Person Plural | — | — |
| 3. Person Plural | — | — |
| Präsens | Perfekt | |
|---|---|---|
| Aktiv | — | — |
| Passiv | conqueri, conquerier | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | — | conquerere |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | — | conquerimini |
| 3. Person Plural | — | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | — | conqueritor |
| 3. Person Singular | — | conqueritor |
| 2. Person Plural | — | — |
| 3. Person Plural | — | conqueruntor |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | conquestus, conquesta, conquestum | conquesti, conquesta, conquestae |
| Genitiv | conquesti, conquestae | conquestarum, conquestorum |
| Dativ | conquestae, conquesto | conquestis |
| Akkusativ | conquestum, conquestam | conquestos, conquesta, conquestas |
| Ablativ | conquesta, conquesto | conquestis |
| Vokativ | conquestum, conquesta, conqueste | conquesti, conquesta, conquestae |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | conquerens | conquerentes, conquerentia |
| Genitiv | conquerentis | conquerentium, conquerentum |
| Dativ | conquerenti | conquerentibus |
| Akkusativ | conquerentem, conquerens | conquerentes, conquerentia |
| Ablativ | conquerente, conquerenti | conquerentibus |
| Vokativ | conquerens | conquerentes, conquerentia |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | — | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | — | — |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | — | — |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | conquerenda, conquerendum, conquerendus, conquerunda, conquerundum, conquerundus, conquestura, conquesturum, conquesturus | conquerendi, conquerenda, conquerendae, conquerunda, conquerundae, conquerundi, conquestura, conquesturae, conquesturi |
| Genitiv | conquerendi, conquerendae, conquerundae, conquerundi, conquesturae, conquesturi | conquerendarum, conquerendorum, conquerundarum, conquerundorum, conquesturarum, conquesturorum |
| Dativ | conquerendae, conquerendo, conquerundae, conquerundo, conquesturae, conquesturo | conquerendis, conquerundis, conquesturis |
| Akkusativ | conquerendam, conquerendum, conquerundam, conquerundum, conquesturam, conquesturum | conquerendas, conquerenda, conquerendos, conquerunda, conquerundas, conquerundos, conquestura, conquesturas, conquesturos |
| Ablativ | conquerenda, conquerendo, conquerunda, conquerundo, conquestura, conquesturo | conquerendis, conquerundis, conquesturis |
| Vokativ | conquerenda, conquerende, conquerendum, conquerunda, conquerunde, conquerundum, conquestura, conquesture, conquesturum | conquerendi, conquerenda, conquerendae, conquerunda, conquerundae, conquerundi, conquestura, conquesturae, conquesturi |
72 (195) Formen für „conqueri“