Formentabelle zu „conpotare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conpoto, conpotoreis | conpotor |
| 2. Person Singular | conpotas | conpotare, conpotaris |
| 3. Person Singular | conpotat | conpotatur |
| 1. Person Plural | conpotamus | conpotamur |
| 2. Person Plural | conpotatis | conpotamini |
| 3. Person Plural | conpotant | conpotantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conpotabam | conpotabar |
| 2. Person Singular | conpotabas | conpotabare, conpotabaris |
| 3. Person Singular | conpotabat | conpotabatur |
| 1. Person Plural | conpotabamus | conpotabamur |
| 2. Person Plural | conpotabatis | conpotabamini |
| 3. Person Plural | conpotabant | conpotabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conpotabo | conpotabor |
| 2. Person Singular | conpotabis | conpotabere, conpotaberis |
| 3. Person Singular | conpotabit | conpotabitur |
| 1. Person Plural | conpotabimus | conpotabimur |
| 2. Person Plural | conpotabitis | conpotabimini |
| 3. Person Plural | conpotabunt | conpotabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conpotavi | — |
| 2. Person Singular | conpotavisti | — |
| 3. Person Singular | conpotavit | — |
| 1. Person Plural | conpotavimus | — |
| 2. Person Plural | conpotavistis | — |
| 3. Person Plural | conpotare, conpotavere, conpotaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conpotaveram | — |
| 2. Person Singular | conpotaveras | — |
| 3. Person Singular | conpotaverat | — |
| 1. Person Plural | conpotaveramus | — |
| 2. Person Plural | conpotaveratis | — |
| 3. Person Plural | conpotaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conpotavero | — |
| 2. Person Singular | conpotaris, conpotaveris | — |
| 3. Person Singular | conpotaverit | — |
| 1. Person Plural | conpotaverimus | — |
| 2. Person Plural | conpotaveritis | — |
| 3. Person Plural | conpotaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conpotem | conpoter |
| 2. Person Singular | conpotes | conpotere, conpoteris |
| 3. Person Singular | conpotet | conpotetur |
| 1. Person Plural | conpotemus | conpotemur |
| 2. Person Plural | conpotetis | conpotemini |
| 3. Person Plural | conpotent | conpotentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conpotarem | conpotarer |
| 2. Person Singular | conpotares | conpotarere, conpotareris |
| 3. Person Singular | conpotaret | conpotaretur |
| 1. Person Plural | conpotaremus | conpotaremur |
| 2. Person Plural | conpotaretis | conpotaremini |
| 3. Person Plural | conpotarent | conpotarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conpotaverim | — |
| 2. Person Singular | conpotaris, conpotaveris | — |
| 3. Person Singular | conpotaverit | — |
| 1. Person Plural | conpotaverimus | — |
| 2. Person Plural | conpotaveritis | — |
| 3. Person Plural | conpotaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conpotavissem | — |
| 2. Person Singular | conpotavisses | — |
| 3. Person Singular | conpotavisset | — |
| 1. Person Plural | conpotavissemus | — |
| 2. Person Plural | conpotavissetis | — |
| 3. Person Plural | conpotavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | conpotare | conpotavisse |
| Passiv | conpotari, conpotarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | conpota | conpotare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | conpotate | conpotamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | conpotato | conpotator |
| 3. Person Singular | conpotato | conpotator |
| 2. Person Plural | conpotatote | — |
| 3. Person Plural | conpotanto | conpotantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | conpotata, conpotatum, conpotatus | conpotata, conpotatae, conpotati |
| Genitiv | conpotatae, conpotati | conpotatarum, conpotatorum |
| Dativ | conpotatae, conpotato | conpotatis |
| Akkusativ | conpotatam, conpotatum | conpotata, conpotatas, conpotatos |
| Ablativ | conpotata, conpotato | conpotatis |
| Vokativ | conpotata, conpotate, conpotatum | conpotata, conpotatae, conpotati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | conpotans | conpotantes, conpotantia |
| Genitiv | conpotantis | conpotantium, conpotantum |
| Dativ | conpotanti | conpotantibus |
| Akkusativ | conpotans, conpotantem | conpotantes, conpotantia |
| Ablativ | conpotante, conpotanti | conpotantibus |
| Vokativ | conpotans | conpotantes, conpotantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | conpotatura, conpotaturum, conpotaturus | conpotatura, conpotaturae, conpotaturi |
| Genitiv | conpotaturae, conpotaturi | conpotaturarum, conpotaturorum |
| Dativ | conpotaturae, conpotaturo | conpotaturis |
| Akkusativ | conpotaturam, conpotaturum | conpotatura, conpotaturas, conpotaturos |
| Ablativ | conpotatura, conpotaturo | conpotaturis |
| Vokativ | conpotatura, conpotature, conpotaturum | conpotatura, conpotaturae, conpotaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | conpotanda, conpotandum, conpotandus | conpotanda, conpotandae, conpotandi |
| Genitiv | conpotandae, conpotandi | conpotandarum, conpotandorum |
| Dativ | conpotandae, conpotando | conpotandis |
| Akkusativ | conpotandam, conpotandum | conpotanda, conpotandas, conpotandos |
| Ablativ | conpotanda, conpotando | conpotandis |
| Vokativ | conpotanda, conpotande, conpotandum | conpotanda, conpotandae, conpotandi |
152 (229) Formen für „conpotare“