| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | conparco | conparcor |
| 2. Person Singular | conparcis | conparceris |
| 3. Person Singular | conparcit | conparcitur |
| 1. Person Plural | conparcimus | conparcimur |
| 2. Person Plural | conparcitis | conparcimini |
| 3. Person Plural | conparcunt | conparcuntur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | conparcebam | conparcebar |
| 2. Person Singular | conparcebas | conparcebare, conparcebaris |
| 3. Person Singular | conparcebat | conparcebatur |
| 1. Person Plural | conparcebamus | conparcebamur |
| 2. Person Plural | conparcebatis | conparcebamini |
| 3. Person Plural | conparcebant | conparcebantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | conparcam | conparcar |
| 2. Person Singular | conparces | conparcere, conparceris |
| 3. Person Singular | conparcet | conparcetur |
| 1. Person Plural | conparcemus | conparcemur |
| 2. Person Plural | conparcetis | conparcemini |
| 3. Person Plural | conparcent | conparcentur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | conparcui, conparsi, conpeperci | — |
| 2. Person Singular | conparcuisti, conparsisti, conpepercisti | — |
| 3. Person Singular | conparcuit, conparsit, conpepercit | — |
| 1. Person Plural | conparcuimus, conparsimus, conpepercimus | — |
| 2. Person Plural | conparcuistis, conparsistis, conpepercistis | — |
| 3. Person Plural | conparcuere, conparcuerunt, conparsere, conparserunt, conpepercere, conpepercerunt | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | conparcueram, conparseram, conpeperceram | — |
| 2. Person Singular | conparcueras, conparseras, conpeperceras | — |
| 3. Person Singular | conparcuerat, conparserat, conpepercerat | — |
| 1. Person Plural | conparcueramus, conparseramus, conpeperceramus | — |
| 2. Person Plural | conparcueratis, conparseratis, conpeperceratis | — |
| 3. Person Plural | conparcuerant, conparserant, conpepercerant | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | conparcuero, conparsero, conpepercero | — |
| 2. Person Singular | conparcueris, conparseris, conpeperceris | — |
| 3. Person Singular | conparcuerit, conparserit, conpepercerit | — |
| 1. Person Plural | conparcuerimus, conparserimus, conpepercerimus | — |
| 2. Person Plural | conparcueritis, conparseritis, conpeperceritis | — |
| 3. Person Plural | conparcuerint, conparserint, conpepercerint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | conparcam | conparcar |
| 2. Person Singular | conparcas | conparcare, conparcaris |
| 3. Person Singular | conparcat | conparcatur |
| 1. Person Plural | conparcamus | conparcamur |
| 2. Person Plural | conparcatis | conparcamini |
| 3. Person Plural | conparcant | conparcantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | conparcerem | conparcerer |
| 2. Person Singular | conparceres | conparcerere, conparcereris |
| 3. Person Singular | conparceret | conparceretur |
| 1. Person Plural | conparceremus | conparceremur |
| 2. Person Plural | conparceretis | conparceremini |
| 3. Person Plural | conparcerent | conparcerentur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | conparcuerim, conparserim, conpepercerim | — |
| 2. Person Singular | conparcueris, conparseris, conpeperceris | — |
| 3. Person Singular | conparcuerit, conparserit, conpepercerit | — |
| 1. Person Plural | conparcuerimus, conparserimus, conpepercerimus | — |
| 2. Person Plural | conparcueritis, conparseritis, conpeperceritis | — |
| 3. Person Plural | conparcuerint, conparserint, conpepercerint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | conparcuissem, conparsissem, conpepercissem | — |
| 2. Person Singular | conparcuisses, conparsisses, conpepercisses | — |
| 3. Person Singular | conparcuisset, conparsisset, conpepercisset | — |
| 1. Person Plural | conparcuissemus, conparsissemus, conpepercissemus | — |
| 2. Person Plural | conparcuissetis, conparsissetis, conpepercissetis | — |
| 3. Person Plural | conparcuissent, conparsissent, conpepercissent | — |
| Präsens | Perfekt | |
|---|---|---|
| Aktiv | conparcere | conparcuisse, conparsisse, conpepercisse |
| Passiv | conparci, conparcier | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | conparce | conparcere |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | conparcite | conparcimini |
| 3. Person Plural | — | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | conparcito | conparcitor |
| 3. Person Singular | conparcito | conparcitor |
| 2. Person Plural | conparcitote | — |
| 3. Person Plural | conparcunto | conparcuntor |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | conparsa, conparsum, conparsus | conparsa, conparsae, conparsi |
| Genitiv | conparsae, conparsi | conparsarum, conparsorum |
| Dativ | conparsae, conparso | conparsis |
| Akkusativ | conparsam, conparsum | conparsa, conparsas, conparsos |
| Ablativ | conparsa, conparso | conparsis |
| Vokativ | conparsa, conparse, conparsum | conparsa, conparsae, conparsi |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | conparcens | conparcentes, conparcentia |
| Genitiv | conparcentis | conparcentium, conparcentum |
| Dativ | conparcenti | conparcentibus |
| Akkusativ | conparcens, conparcentem | conparcentes, conparcentia |
| Ablativ | conparcente, conparcenti | conparcentibus |
| Vokativ | conparcens | conparcentes, conparcentia |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | conparsura, conparsurum, conparsurus | conparsura, conparsurae, conparsuri |
| Genitiv | conparsurae, conparsuri | conparsurarum, conparsurorum |
| Dativ | conparsurae, conparsuro | conparsuris |
| Akkusativ | conparsuram, conparsurum | conparsura, conparsuras, conparsuros |
| Ablativ | conparsura, conparsuro | conparsuris |
| Vokativ | conparsura, conparsure, conparsurum | conparsura, conparsurae, conparsuri |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | conparcenda, conparcendum, conparcendus, conparcunda, conparcundum, conparcundus | conparcenda, conparcendae, conparcendi, conparcunda, conparcundae, conparcundi |
| Genitiv | conparcendae, conparcendi, conparcundae, conparcundi | conparcendarum, conparcendorum, conparcundarum, conparcundorum |
| Dativ | conparcendae, conparcendo, conparcundae, conparcundo | conparcendis, conparcundis |
| Akkusativ | conparcendam, conparcendum, conparcundam, conparcundum | conparcenda, conparcendas, conparcendos, conparcunda, conparcundas, conparcundos |
| Ablativ | conparcenda, conparcendo, conparcunda, conparcundo | conparcendis, conparcundis |
| Vokativ | conparcenda, conparcende, conparcendum, conparcunda, conparcunde, conparcundum | conparcenda, conparcendae, conparcendi, conparcunda, conparcundae, conparcundi |
152 (320) Formen für „conparcere“