Formentabelle zu „conparare“
Verb
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conparabam | conparabar |
| 2. Person Singular | conparabas | conparabare, conparabaris |
| 3. Person Singular | conparabat | conparabatur |
| 1. Person Plural | conparabamus | conparabamur |
| 2. Person Plural | conparabatis | conparabamini |
| 3. Person Plural | conparabant | conparabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conparabo | conparabor |
| 2. Person Singular | conparabis | conparabere, conparaberis |
| 3. Person Singular | conparabit, compararit | conparabitur |
| 1. Person Plural | conparabimus | conparabimur |
| 2. Person Plural | conparabitis | conparabimini |
| 3. Person Plural | conparabunt | conparabuntur |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conparaveram | — |
| 2. Person Singular | conparaveras | — |
| 3. Person Singular | compararat, conparaverat | — |
| 1. Person Plural | conparaveramus | — |
| 2. Person Plural | conparaveratis | — |
| 3. Person Plural | compararant, conparaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conparavero | — |
| 2. Person Singular | conpararis, conparaveris | — |
| 3. Person Singular | compararit, conparaverit | — |
| 1. Person Plural | conparaverimus | — |
| 2. Person Plural | conparaveritis | — |
| 3. Person Plural | conparaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conparem | conparer |
| 2. Person Singular | conpares | conparere, conpareris |
| 3. Person Singular | conparet | conparetur |
| 1. Person Plural | conparemus | conparemur |
| 2. Person Plural | conparetis | conparemini |
| 3. Person Plural | conparent | conparentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conpararem | conpararer |
| 2. Person Singular | conparares | conpararere, conparareris |
| 3. Person Singular | conpararet | conpararetur |
| 1. Person Plural | conpararemus | conpararemur |
| 2. Person Plural | conpararetis | conpararemini |
| 3. Person Plural | conpararent | conpararentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | compararim, conparaverim | — |
| 2. Person Singular | conpararis, conparaveris | — |
| 3. Person Singular | compararit, conparaverit | — |
| 1. Person Plural | conparaverimus | — |
| 2. Person Plural | conparaveritis | — |
| 3. Person Plural | conparaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conparavissem | — |
| 2. Person Singular | conparavisses | — |
| 3. Person Singular | comparasset, conparavisset | — |
| 1. Person Plural | conparavissemus | — |
| 2. Person Plural | conparavissetis | — |
| 3. Person Plural | comparassent, conparavissent | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | conpara | conparare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | conparate | conparamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | conparato, conparatoreis | conparator |
| 3. Person Singular | conparato, conparatoreis | conparator |
| 2. Person Plural | conparatote | — |
| 3. Person Plural | conparanto | conparantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | conparatum, conparata, conparatus | conparata, conparatae, conparati |
| Genitiv | conparatae, conparati | conparatarum, conparatorum |
| Dativ | conparatae, conparato, conparatoreis | conparatis |
| Akkusativ | conparatam, conparatum | conparatas, conparatos, conparata |
| Ablativ | conparata, conparato, conparatoreis | conparatis |
| Vokativ | conparatum, conparata, conparate | conparata, conparatae, conparati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | conparans | conparantes, conparantia |
| Genitiv | conparantis | conparantium, conparantum |
| Dativ | conparanti | conparantibus |
| Akkusativ | conparans, conparantem | conparantes, conparantia |
| Ablativ | conparante, conparanti | conparantibus |
| Vokativ | conparans | conparantes, conparantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | conparatura, conparaturum, conparaturus | conparatura, conparaturae, conparaturi |
| Genitiv | conparaturae, conparaturi | conparaturarum, conparaturorum |
| Dativ | conparaturae, conparaturo | conparaturis |
| Akkusativ | conparaturam, conparaturum | conparatura, conparaturas, conparaturos |
| Ablativ | conparatura, conparaturo | conparaturis |
| Vokativ | conparatura, conparature, conparaturum | conparatura, conparaturae, conparaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | conparandus, conparandum, conparanda | conparanda, conparandae, conparandi |
| Genitiv | conparandae, conparandi | conparandarum, conparandorum |
| Dativ | conparando, conparandae | conparandis |
| Akkusativ | conparandum, conparandam | conparanda, conparandas, conparandos |
| Ablativ | conparando, conparanda | conparandis |
| Vokativ | conparandum, conparanda, conparande | conparanda, conparandae, conparandi |
152 (247) Formen für „conparare“