Formentabelle zu „connumerare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | connumero | connumeror |
| 2. Person Singular | connumeras | connumerare, connumeraris |
| 3. Person Singular | connumerat | connumeratur |
| 1. Person Plural | connumeramus | connumeramur |
| 2. Person Plural | connumeratis | connumeramini |
| 3. Person Plural | connumerant | connumerantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | connumerabam | connumerabar |
| 2. Person Singular | connumerabas | connumerabare, connumerabaris |
| 3. Person Singular | connumerabat | connumerabatur |
| 1. Person Plural | connumerabamus | connumerabamur |
| 2. Person Plural | connumerabatis | connumerabamini |
| 3. Person Plural | connumerabant | connumerabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | connumerabo | connumerabor |
| 2. Person Singular | connumerabis | connumerabere, connumeraberis |
| 3. Person Singular | connumerabit | connumerabitur |
| 1. Person Plural | connumerabimus | connumerabimur |
| 2. Person Plural | connumerabitis | connumerabimini |
| 3. Person Plural | connumerabunt | connumerabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | connumeravi | — |
| 2. Person Singular | connumeravisti | — |
| 3. Person Singular | connumeravit | — |
| 1. Person Plural | connumeravimus | — |
| 2. Person Plural | connumeravistis | — |
| 3. Person Plural | connumerare, connumeravere, connumeraverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | connumeraveram | — |
| 2. Person Singular | connumeraveras | — |
| 3. Person Singular | connumeraverat | — |
| 1. Person Plural | connumeraveramus | — |
| 2. Person Plural | connumeraveratis | — |
| 3. Person Plural | connumeraverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | connumeravero | — |
| 2. Person Singular | connumeraris, connumeraveris | — |
| 3. Person Singular | connumeraverit | — |
| 1. Person Plural | connumeraverimus | — |
| 2. Person Plural | connumeraveritis | — |
| 3. Person Plural | connumeraverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | connumerem | connumerer |
| 2. Person Singular | connumeres | connumerere, connumereris |
| 3. Person Singular | connumeret | connumeretur |
| 1. Person Plural | connumeremus | connumeremur |
| 2. Person Plural | connumeretis | connumeremini |
| 3. Person Plural | connumerent | connumerentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | connumerarem | connumerarer |
| 2. Person Singular | connumerares | connumerarere, connumerareris |
| 3. Person Singular | connumeraret | connumeraretur |
| 1. Person Plural | connumeraremus | connumeraremur |
| 2. Person Plural | connumeraretis | connumeraremini |
| 3. Person Plural | connumerarent | connumerarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | connumeraverim | — |
| 2. Person Singular | connumeraris, connumeraveris | — |
| 3. Person Singular | connumeraverit | — |
| 1. Person Plural | connumeraverimus | — |
| 2. Person Plural | connumeraveritis | — |
| 3. Person Plural | connumeraverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | connumeravissem | — |
| 2. Person Singular | connumeravisses | — |
| 3. Person Singular | connumeravisset | — |
| 1. Person Plural | connumeravissemus | — |
| 2. Person Plural | connumeravissetis | — |
| 3. Person Plural | connumeravissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | connumerare | connumeravisse |
| Passiv | connumerari, connumerarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | connumera | connumerare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | connumerate | connumeramini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | connumerato | connumerator |
| 3. Person Singular | connumerato | connumerator |
| 2. Person Plural | connumeratote | — |
| 3. Person Plural | connumeranto | connumerantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | connumeratus, connumerata, connumeratum | connumerati, connumerata, connumeratae |
| Genitiv | connumerati, connumeratae | connumeratarum, connumeratorum |
| Dativ | connumeratae, connumerato | connumeratis |
| Akkusativ | connumeratam, connumeratum | connumeratos, connumerata, connumeratas |
| Ablativ | connumerata, connumerato | connumeratis |
| Vokativ | connumerata, connumerate, connumeratum | connumerati, connumerata, connumeratae |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | connumerans | connumerantes, connumerantia |
| Genitiv | connumerantis | connumerantium, connumerantum |
| Dativ | connumeranti | connumerantibus |
| Akkusativ | connumerans, connumerantem | connumerantes, connumerantia |
| Ablativ | connumerante, connumeranti | connumerantibus |
| Vokativ | connumerans | connumerantes, connumerantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | connumeratura, connumeraturum, connumeraturus | connumeratura, connumeraturae, connumeraturi |
| Genitiv | connumeraturae, connumeraturi | connumeraturarum, connumeraturorum |
| Dativ | connumeraturae, connumeraturo | connumeraturis |
| Akkusativ | connumeraturam, connumeraturum | connumeratura, connumeraturas, connumeraturos |
| Ablativ | connumeratura, connumeraturo | connumeraturis |
| Vokativ | connumeratura, connumerature, connumeraturum | connumeratura, connumeraturae, connumeraturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | connumerandus, connumeranda, connumerandum | connumeranda, connumerandae, connumerandi |
| Genitiv | connumerandae, connumerandi | connumerandorum, connumerandarum |
| Dativ | connumerandae, connumerando | connumerandis |
| Akkusativ | connumerandam, connumerandum | connumerandos, connumeranda, connumerandas |
| Ablativ | connumeranda, connumerando | connumerandis |
| Vokativ | connumeranda, connumerande, connumerandum | connumeranda, connumerandae, connumerandi |
152 (228) Formen für „connumerare“