Formentabelle zu „connivere“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular |
Warning: Division by zero in /srv/data/web/vhosts/www.latein.me/htdocs/formTable.php on line 463
conniveo | conniveor |
| 2. Person Singular | connives | connivere, conniveris |
| 3. Person Singular | connivet | connivetur |
| 1. Person Plural | connivemus | connivemur |
| 2. Person Plural | connivetis | connivemini |
| 3. Person Plural | connivent | conniventur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | connivebam | connivebar |
| 2. Person Singular | connivebas | connivebare, connivebaris |
| 3. Person Singular | connivebat | connivebatur |
| 1. Person Plural | connivebamus | connivebamur |
| 2. Person Plural | connivebatis | connivebamini |
| 3. Person Plural | connivebant | connivebantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | connivebo | connivebor |
| 2. Person Singular | connivebis | connivebere, conniveberis |
| 3. Person Singular | connivebit | connivebitur |
| 1. Person Plural | connivebimus | connivebimur |
| 2. Person Plural | connivebitis | connivebimini |
| 3. Person Plural | connivebunt | connivebuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | connivi, connixi | — |
| 2. Person Singular | connivisti, connixisti | — |
| 3. Person Singular | connivit, connixit | — |
| 1. Person Plural | connivimus, conniximus | — |
| 2. Person Plural | connivistis, connixistis | — |
| 3. Person Plural | connivere, conniverunt, connixere, connixerunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conniveram, connixeram | — |
| 2. Person Singular | conniveras, connixeras | — |
| 3. Person Singular | conniverat, connixerat | — |
| 1. Person Plural | conniveramus, connixeramus | — |
| 2. Person Plural | conniveratis, connixeratis | — |
| 3. Person Plural | conniverant, connixerant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | connivero, connixero | — |
| 2. Person Singular | conniveris, connixeris | — |
| 3. Person Singular | conniverit, connixerit | — |
| 1. Person Plural | conniverimus, connixerimus | — |
| 2. Person Plural | conniveritis, connixeritis | — |
| 3. Person Plural | conniverint, connixerint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conniveam | connivear |
| 2. Person Singular | conniveas | conniveare, connivearis |
| 3. Person Singular | conniveat | conniveatur |
| 1. Person Plural | conniveamus | conniveamur |
| 2. Person Plural | conniveatis | conniveamini |
| 3. Person Plural | conniveant | conniveantur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conniverem | conniverer |
| 2. Person Singular | conniveres | conniverere, connivereris |
| 3. Person Singular | conniveret | conniveretur |
| 1. Person Plural | conniveremus | conniveremur |
| 2. Person Plural | conniveretis | conniveremini |
| 3. Person Plural | conniverent | conniverentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conniverim, connixerim | — |
| 2. Person Singular | conniveris, connixeris | — |
| 3. Person Singular | conniverit, connixerit | — |
| 1. Person Plural | conniverimus, connixerimus | — |
| 2. Person Plural | conniveritis, connixeritis | — |
| 3. Person Plural | conniverint, connixerint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | connivissem, connixissem | — |
| 2. Person Singular | connivisses, connixisses | — |
| 3. Person Singular | connivisset, connixisset | — |
| 1. Person Plural | connivissemus, connixissemus | — |
| 2. Person Plural | connivissetis, connixissetis | — |
| 3. Person Plural | connivissent, connixissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | connivere | connivisse, connixisse |
| Passiv | conniveri, conniverier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | connive | connivere |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | connivete | connivemini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | conniveto | connivetor |
| 3. Person Singular | conniveto | connivetor |
| 2. Person Plural | connivetote | — |
| 3. Person Plural | connivento | conniventor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | — | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | — | — |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | — | — |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | connivens | conniventes, conniventia |
| Genitiv | conniventis | conniventium, conniventum |
| Dativ | conniventi | conniventibus |
| Akkusativ | connivens, conniventem | conniventes, conniventia |
| Ablativ | connivente, conniventi | conniventibus |
| Vokativ | connivens | conniventes, conniventia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | — | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | — | — |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | — | — |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | connivenda, connivendum, connivendus | connivenda, connivendae, connivendi |
| Genitiv | connivendae, connivendi | connivendarum, connivendorum |
| Dativ | connivendae, connivendo | connivendis |
| Akkusativ | connivendam, connivendum | connivenda, connivendas, connivendos |
| Ablativ | connivenda, connivendo | connivendis |
| Vokativ | connivenda, connivende, connivendum | connivenda, connivendae, connivendi |
128 (193) Formen für „connivere“