Formentabelle zu „conmonere“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular |
Warning: Division by zero in /srv/data/web/vhosts/www.latein.me/htdocs/formTable.php on line 463
conmoneo | conmoneor |
| 2. Person Singular | conmones | conmonere, conmoneris |
| 3. Person Singular | conmonet | conmonetur |
| 1. Person Plural | conmonemus | conmonemur |
| 2. Person Plural | conmonetis | conmonemini |
| 3. Person Plural | conmonent | conmonentur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conmonebam | conmonebar |
| 2. Person Singular | conmonebas | conmonebare, conmonebaris |
| 3. Person Singular | conmonebat | conmonebatur |
| 1. Person Plural | conmonebamus | conmonebamur |
| 2. Person Plural | conmonebatis | conmonebamini |
| 3. Person Plural | conmonebant | conmonebantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conmonebo | conmonebor |
| 2. Person Singular | conmonebis | conmonebere, conmoneberis |
| 3. Person Singular | conmonebit | conmonebitur |
| 1. Person Plural | conmonebimus | conmonebimur |
| 2. Person Plural | conmonebitis | conmonebimini |
| 3. Person Plural | conmonebunt | conmonebuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conmonui | — |
| 2. Person Singular | conmonuisti | — |
| 3. Person Singular | conmonuit | — |
| 1. Person Plural | conmonuimus | — |
| 2. Person Plural | conmonuistis | — |
| 3. Person Plural | conmonuere, conmonuerunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conmonueram | — |
| 2. Person Singular | conmonueras | — |
| 3. Person Singular | conmonuerat | — |
| 1. Person Plural | conmonueramus | — |
| 2. Person Plural | conmonueratis | — |
| 3. Person Plural | conmonuerant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conmonuero | — |
| 2. Person Singular | conmonueris | — |
| 3. Person Singular | conmonuerit | — |
| 1. Person Plural | conmonuerimus | — |
| 2. Person Plural | conmonueritis | — |
| 3. Person Plural | conmonuerint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conmoneam | conmonear |
| 2. Person Singular | conmoneas | conmoneare, conmonearis |
| 3. Person Singular | conmoneat | conmoneatur |
| 1. Person Plural | conmoneamus | conmoneamur |
| 2. Person Plural | conmoneatis | conmoneamini |
| 3. Person Plural | conmoneant | conmoneantur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conmonerem | conmonerer |
| 2. Person Singular | conmoneres | conmonerere, conmonereris |
| 3. Person Singular | conmoneret | conmoneretur |
| 1. Person Plural | conmoneremus | conmoneremur |
| 2. Person Plural | conmoneretis | conmoneremini |
| 3. Person Plural | conmonerent | conmonerentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conmonuerim | — |
| 2. Person Singular | conmonueris | — |
| 3. Person Singular | conmonuerit | — |
| 1. Person Plural | conmonuerimus | — |
| 2. Person Plural | conmonueritis | — |
| 3. Person Plural | conmonuerint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conmonuissem | — |
| 2. Person Singular | conmonuisses | — |
| 3. Person Singular | conmonuisset | — |
| 1. Person Plural | conmonuissemus | — |
| 2. Person Plural | conmonuissetis | — |
| 3. Person Plural | conmonuissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | conmonere | conmonuisse |
| Passiv | conmoneri, conmonerier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | conmone, conmoneferi | conmonere |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | conmonete | conmonemini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | conmoneto | conmonetor |
| 3. Person Singular | conmoneto | conmonetor |
| 2. Person Plural | conmonetote | — |
| 3. Person Plural | conmonento | conmonentor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | conmonita, conmonitum, conmonitus | conmonita, conmonitae, conmoniti |
| Genitiv | conmonitae, conmoniti | conmonitarum, conmonitorum |
| Dativ | conmonitae, conmonito | conmonitis |
| Akkusativ | conmonitam, conmonitum | conmonita, conmonitas, conmonitos |
| Ablativ | conmonita, conmonito | conmonitis |
| Vokativ | conmonita, conmonite, conmonitum | conmonita, conmonitae, conmoniti |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | conmonens | conmonentes, conmonentia |
| Genitiv | conmonentis | conmonentium, conmonentum |
| Dativ | conmonenti | conmonentibus |
| Akkusativ | conmonens, conmonentem | conmonentes, conmonentia |
| Ablativ | conmonente, conmonenti | conmonentibus |
| Vokativ | conmonens | conmonentes, conmonentia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | conmonitura, conmoniturum, conmoniturus | conmonitura, conmoniturae, conmonituri |
| Genitiv | conmoniturae, conmonituri | conmoniturarum, conmoniturorum |
| Dativ | conmoniturae, conmonituro | conmonituris |
| Akkusativ | conmonituram, conmoniturum | conmonitura, conmonituras, conmonituros |
| Ablativ | conmonitura, conmonituro | conmonituris |
| Vokativ | conmonitura, conmoniture, conmoniturum | conmonitura, conmoniturae, conmonituri |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | conmonenda, conmonendum, conmonendus | conmonenda, conmonendae, conmonendi |
| Genitiv | conmonendae, conmonendi | conmonendarum, conmonendorum |
| Dativ | conmonendae, conmonendo | conmonendis |
| Akkusativ | conmonendam, conmonendum | conmonenda, conmonendas, conmonendos |
| Ablativ | conmonenda, conmonendo | conmonendis |
| Vokativ | conmonenda, conmonende, conmonendum | conmonenda, conmonendae, conmonendi |
152 (226) Formen für „conmonere“