Formentabelle zu „conlutitare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular |
Warning: Division by zero in /srv/data/web/vhosts/www.latein.me/htdocs/formTable.php on line 463
conlutito | conlutitor |
| 2. Person Singular | conlutitas | conlutitare, conlutitaris |
| 3. Person Singular | conlutitat | conlutitatur |
| 1. Person Plural | conlutitamus | conlutitamur |
| 2. Person Plural | conlutitatis | conlutitamini |
| 3. Person Plural | conlutitant | conlutitantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conlutitabam | conlutitabar |
| 2. Person Singular | conlutitabas | conlutitabare, conlutitabaris |
| 3. Person Singular | conlutitabat | conlutitabatur |
| 1. Person Plural | conlutitabamus | conlutitabamur |
| 2. Person Plural | conlutitabatis | conlutitabamini |
| 3. Person Plural | conlutitabant | conlutitabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conlutitabo | conlutitabor |
| 2. Person Singular | conlutitabis | conlutitabere, conlutitaberis |
| 3. Person Singular | conlutitabit | conlutitabitur |
| 1. Person Plural | conlutitabimus | conlutitabimur |
| 2. Person Plural | conlutitabitis | conlutitabimini |
| 3. Person Plural | conlutitabunt | conlutitabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conlutitavi | — |
| 2. Person Singular | conlutitavisti | — |
| 3. Person Singular | conlutitavit | — |
| 1. Person Plural | conlutitavimus | — |
| 2. Person Plural | conlutitavistis | — |
| 3. Person Plural | conlutitare, conlutitavere, conlutitaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conlutitaveram | — |
| 2. Person Singular | conlutitaveras | — |
| 3. Person Singular | conlutitaverat | — |
| 1. Person Plural | conlutitaveramus | — |
| 2. Person Plural | conlutitaveratis | — |
| 3. Person Plural | conlutitaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conlutitavero | — |
| 2. Person Singular | conlutitaris, conlutitaveris | — |
| 3. Person Singular | conlutitaverit | — |
| 1. Person Plural | conlutitaverimus | — |
| 2. Person Plural | conlutitaveritis | — |
| 3. Person Plural | conlutitaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conlutitem | conlutiter |
| 2. Person Singular | conlutites | conlutitere, conlutiteris |
| 3. Person Singular | conlutitet | conlutitetur |
| 1. Person Plural | conlutitemus | conlutitemur |
| 2. Person Plural | conlutitetis | conlutitemini |
| 3. Person Plural | conlutitent | conlutitentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conlutitarem | conlutitarer |
| 2. Person Singular | conlutitares | conlutitarere, conlutitareris |
| 3. Person Singular | conlutitaret | conlutitaretur |
| 1. Person Plural | conlutitaremus | conlutitaremur |
| 2. Person Plural | conlutitaretis | conlutitaremini |
| 3. Person Plural | conlutitarent | conlutitarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conlutitaverim | — |
| 2. Person Singular | conlutitaris, conlutitaveris | — |
| 3. Person Singular | conlutitaverit | — |
| 1. Person Plural | conlutitaverimus | — |
| 2. Person Plural | conlutitaveritis | — |
| 3. Person Plural | conlutitaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conlutitavissem | — |
| 2. Person Singular | conlutitavisses | — |
| 3. Person Singular | conlutitavisset | — |
| 1. Person Plural | conlutitavissemus | — |
| 2. Person Plural | conlutitavissetis | — |
| 3. Person Plural | conlutitavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | conlutitare | conlutitavisse |
| Passiv | conlutitari, conlutitarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | conlutita | conlutitare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | conlutitate | conlutitamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | conlutitato | conlutitator |
| 3. Person Singular | conlutitato | conlutitator |
| 2. Person Plural | conlutitatote | — |
| 3. Person Plural | conlutitanto | conlutitantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | conlutitata, conlutitatum, conlutitatus | conlutitata, conlutitatae, conlutitati |
| Genitiv | conlutitatae, conlutitati | conlutitatarum, conlutitatorum |
| Dativ | conlutitatae, conlutitato | conlutitatis |
| Akkusativ | conlutitatam, conlutitatum | conlutitata, conlutitatas, conlutitatos |
| Ablativ | conlutitata, conlutitato | conlutitatis |
| Vokativ | conlutitata, conlutitate, conlutitatum | conlutitata, conlutitatae, conlutitati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | conlutitans | conlutitantes, conlutitantia |
| Genitiv | conlutitantis | conlutitantium, conlutitantum |
| Dativ | conlutitanti | conlutitantibus |
| Akkusativ | conlutitans, conlutitantem | conlutitantes, conlutitantia |
| Ablativ | conlutitante, conlutitanti | conlutitantibus |
| Vokativ | conlutitans | conlutitantes, conlutitantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | conlutitatura, conlutitaturum, conlutitaturus | conlutitatura, conlutitaturae, conlutitaturi |
| Genitiv | conlutitaturae, conlutitaturi | conlutitaturarum, conlutitaturorum |
| Dativ | conlutitaturae, conlutitaturo | conlutitaturis |
| Akkusativ | conlutitaturam, conlutitaturum | conlutitatura, conlutitaturas, conlutitaturos |
| Ablativ | conlutitatura, conlutitaturo | conlutitaturis |
| Vokativ | conlutitatura, conlutitature, conlutitaturum | conlutitatura, conlutitaturae, conlutitaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | conlutitanda, conlutitandum, conlutitandus | conlutitanda, conlutitandae, conlutitandi |
| Genitiv | conlutitandae, conlutitandi | conlutitandarum, conlutitandorum |
| Dativ | conlutitandae, conlutitando | conlutitandis |
| Akkusativ | conlutitandam, conlutitandum | conlutitanda, conlutitandas, conlutitandos |
| Ablativ | conlutitanda, conlutitando | conlutitandis |
| Vokativ | conlutitanda, conlutitande, conlutitandum | conlutitanda, conlutitandae, conlutitandi |
152 (228) Formen für „conlutitare“