Formentabelle zu „conlustrare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conlustro | conlustror |
| 2. Person Singular | conlustras | conlustrare, conlustraris |
| 3. Person Singular | conlustrat | conlustratur |
| 1. Person Plural | conlustramus | conlustramur |
| 2. Person Plural | conlustratis | conlustramini |
| 3. Person Plural | conlustrant | conlustrantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conlustrabam | conlustrabar |
| 2. Person Singular | conlustrabas | conlustrabare, conlustrabaris |
| 3. Person Singular | conlustrabat | conlustrabatur |
| 1. Person Plural | conlustrabamus | conlustrabamur |
| 2. Person Plural | conlustrabatis | conlustrabamini |
| 3. Person Plural | conlustrabant | conlustrabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conlustrabo | conlustrabor |
| 2. Person Singular | conlustrabis | conlustrabere, conlustraberis |
| 3. Person Singular | conlustrabit | conlustrabitur |
| 1. Person Plural | conlustrabimus | conlustrabimur |
| 2. Person Plural | conlustrabitis | conlustrabimini |
| 3. Person Plural | conlustrabunt | conlustrabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conlustravi | — |
| 2. Person Singular | conlustravisti | — |
| 3. Person Singular | conlustravit | — |
| 1. Person Plural | conlustravimus | — |
| 2. Person Plural | conlustravistis | — |
| 3. Person Plural | conlustrare, conlustravere, conlustraverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conlustraveram | — |
| 2. Person Singular | conlustraveras | — |
| 3. Person Singular | conlustraverat | — |
| 1. Person Plural | conlustraveramus | — |
| 2. Person Plural | conlustraveratis | — |
| 3. Person Plural | conlustraverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conlustravero | — |
| 2. Person Singular | conlustraris, conlustraveris | — |
| 3. Person Singular | conlustraverit | — |
| 1. Person Plural | conlustraverimus | — |
| 2. Person Plural | conlustraveritis | — |
| 3. Person Plural | conlustraverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conlustrem | conlustrer |
| 2. Person Singular | conlustres | conlustrere, conlustreris |
| 3. Person Singular | conlustret | conlustretur |
| 1. Person Plural | conlustremus | conlustremur |
| 2. Person Plural | conlustretis | conlustremini |
| 3. Person Plural | conlustrent | conlustrentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conlustrarem | conlustrarer |
| 2. Person Singular | conlustrares | conlustrarere, conlustrareris |
| 3. Person Singular | conlustraret | conlustraretur |
| 1. Person Plural | conlustraremus | conlustraremur |
| 2. Person Plural | conlustraretis | conlustraremini |
| 3. Person Plural | conlustrarent | conlustrarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conlustraverim | — |
| 2. Person Singular | conlustraris, conlustraveris | — |
| 3. Person Singular | conlustraverit | — |
| 1. Person Plural | conlustraverimus | — |
| 2. Person Plural | conlustraveritis | — |
| 3. Person Plural | conlustraverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conlustravissem | — |
| 2. Person Singular | conlustravisses | — |
| 3. Person Singular | conlustravisset | — |
| 1. Person Plural | conlustravissemus | — |
| 2. Person Plural | conlustravissetis | — |
| 3. Person Plural | conlustravissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | conlustrare | conlustravisse |
| Passiv | conlustrari, conlustrarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | conlustra | conlustrare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | conlustrate | conlustramini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | conlustrato | conlustrator |
| 3. Person Singular | conlustrato | conlustrator |
| 2. Person Plural | conlustratote | — |
| 3. Person Plural | conlustranto | conlustrantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | conlustrata, conlustratum, conlustratus | conlustrata, conlustratae, conlustrati |
| Genitiv | conlustratae, conlustrati | conlustratarum, conlustratorum |
| Dativ | conlustratae, conlustrato | conlustratis |
| Akkusativ | conlustratam, conlustratum | conlustrata, conlustratas, conlustratos |
| Ablativ | conlustrata, conlustrato | conlustratis |
| Vokativ | conlustrata, conlustrate, conlustratum | conlustrata, conlustratae, conlustrati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | conlustrans | conlustrantes, conlustrantia |
| Genitiv | conlustrantis | conlustrantium, conlustrantum |
| Dativ | conlustranti | conlustrantibus |
| Akkusativ | conlustrans, conlustrantem | conlustrantes, conlustrantia |
| Ablativ | conlustrante, conlustranti | conlustrantibus |
| Vokativ | conlustrans | conlustrantes, conlustrantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | conlustratura, conlustraturum, conlustraturus | conlustratura, conlustraturae, conlustraturi |
| Genitiv | conlustraturae, conlustraturi | conlustraturarum, conlustraturorum |
| Dativ | conlustraturae, conlustraturo | conlustraturis |
| Akkusativ | conlustraturam, conlustraturum | conlustratura, conlustraturas, conlustraturos |
| Ablativ | conlustratura, conlustraturo | conlustraturis |
| Vokativ | conlustratura, conlustrature, conlustraturum | conlustratura, conlustraturae, conlustraturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | conlustranda, conlustrandum, conlustrandus | conlustranda, conlustrandae, conlustrandi |
| Genitiv | conlustrandae, conlustrandi | conlustrandarum, conlustrandorum |
| Dativ | conlustrandae, conlustrando | conlustrandis |
| Akkusativ | conlustrandam, conlustrandum | conlustranda, conlustrandas, conlustrandos |
| Ablativ | conlustranda, conlustrando | conlustrandis |
| Vokativ | conlustranda, conlustrande, conlustrandum | conlustranda, conlustrandae, conlustrandi |
152 (228) Formen für „conlustrare“