| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | — | conluctor |
| 2. Person Singular | — | conluctare, conluctaris |
| 3. Person Singular | — | conluctatur |
| 1. Person Plural | — | conluctamur |
| 2. Person Plural | — | conluctamini |
| 3. Person Plural | — | conluctantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | — | conluctabar |
| 2. Person Singular | — | conluctabare, conluctabaris |
| 3. Person Singular | — | conluctabatur |
| 1. Person Plural | — | conluctabamur |
| 2. Person Plural | — | conluctabamini |
| 3. Person Plural | — | conluctabantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | — | conluctabor |
| 2. Person Singular | — | conluctabere, conluctaberis |
| 3. Person Singular | — | conluctabitur |
| 1. Person Plural | — | conluctabimur |
| 2. Person Plural | — | conluctabimini |
| 3. Person Plural | — | conluctabuntur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | — | — |
| 2. Person Singular | — | — |
| 3. Person Singular | — | — |
| 1. Person Plural | — | — |
| 2. Person Plural | — | — |
| 3. Person Plural | — | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | — | — |
| 2. Person Singular | — | — |
| 3. Person Singular | — | — |
| 1. Person Plural | — | — |
| 2. Person Plural | — | — |
| 3. Person Plural | — | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | — | — |
| 2. Person Singular | — | — |
| 3. Person Singular | — | — |
| 1. Person Plural | — | — |
| 2. Person Plural | — | — |
| 3. Person Plural | — | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | — | conlucter |
| 2. Person Singular | — | conluctere, conlucteris |
| 3. Person Singular | — | conluctetur |
| 1. Person Plural | — | conluctemur |
| 2. Person Plural | — | conluctemini |
| 3. Person Plural | — | conluctentur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | — | conluctarer |
| 2. Person Singular | — | conluctarere, conluctareris |
| 3. Person Singular | — | conluctaretur |
| 1. Person Plural | — | conluctaremur |
| 2. Person Plural | — | conluctaremini |
| 3. Person Plural | — | conluctarentur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | — | — |
| 2. Person Singular | — | — |
| 3. Person Singular | — | — |
| 1. Person Plural | — | — |
| 2. Person Plural | — | — |
| 3. Person Plural | — | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | — | — |
| 2. Person Singular | — | — |
| 3. Person Singular | — | — |
| 1. Person Plural | — | — |
| 2. Person Plural | — | — |
| 3. Person Plural | — | — |
| Präsens | Perfekt | |
|---|---|---|
| Aktiv | — | — |
| Passiv | conluctari, conluctarier | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | — | conluctare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | — | conluctamini |
| 3. Person Plural | — | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | — | conluctator |
| 3. Person Singular | — | conluctator |
| 2. Person Plural | — | — |
| 3. Person Plural | — | conluctantor |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | conluctatus, conluctata, conluctatum | conluctata, conluctatae, conluctati |
| Genitiv | conluctatae, conluctati | conluctatarum, conluctatorum |
| Dativ | conluctatae, conluctato | conluctatis |
| Akkusativ | conluctatam, conluctatum | conluctatos, conluctata, conluctatas |
| Ablativ | conluctata, conluctato | conluctatis |
| Vokativ | conluctata, conluctate, conluctatum | conluctata, conluctatae, conluctati |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | conluctans | conluctantes, conluctantia |
| Genitiv | conluctantis | conluctantium, conluctantum |
| Dativ | conluctanti | conluctantibus |
| Akkusativ | conluctantem, conluctans | conluctantes, conluctantia |
| Ablativ | conluctante, conluctanti | conluctantibus |
| Vokativ | conluctans | conluctantes, conluctantia |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | — | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | — | — |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | — | — |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | conluctanda, conluctandum, conluctandus, conluctatura, conluctaturum, conluctaturus | conluctanda, conluctandae, conluctandi, conluctatura, conluctaturae, conluctaturi |
| Genitiv | conluctandae, conluctandi, conluctaturae, conluctaturi | conluctandarum, conluctandorum, conluctaturarum, conluctaturorum |
| Dativ | conluctandae, conluctando, conluctaturae, conluctaturo | conluctandis, conluctaturis |
| Akkusativ | conluctandam, conluctandum, conluctaturam, conluctaturum | conluctanda, conluctandas, conluctandos, conluctatura, conluctaturas, conluctaturos |
| Ablativ | conluctanda, conluctando, conluctatura, conluctaturo | conluctandis, conluctaturis |
| Vokativ | conluctanda, conluctande, conluctandum, conluctatura, conluctature, conluctaturum | conluctanda, conluctandae, conluctandi, conluctatura, conluctaturae, conluctaturi |
72 (156) Formen für „conluctari“