| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | conlinio | conlinior |
| 2. Person Singular | conlinias | conliniare, conliniaris |
| 3. Person Singular | conliniat | conliniatur |
| 1. Person Plural | conliniamus | conliniamur |
| 2. Person Plural | conliniatis | conliniamini |
| 3. Person Plural | conliniant | conliniantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | conliniabam | conliniabar |
| 2. Person Singular | conliniabas | conliniabare, conliniabaris |
| 3. Person Singular | conliniabat | conliniabatur |
| 1. Person Plural | conliniabamus | conliniabamur |
| 2. Person Plural | conliniabatis | conliniabamini |
| 3. Person Plural | conliniabant | conliniabantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | conliniabo | conliniabor |
| 2. Person Singular | conliniabis | conliniabere, conliniaberis |
| 3. Person Singular | conliniabit | conliniabitur |
| 1. Person Plural | conliniabimus | conliniabimur |
| 2. Person Plural | conliniabitis | conliniabimini |
| 3. Person Plural | conliniabunt | conliniabuntur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | conliniavi | — |
| 2. Person Singular | conliniavisti | — |
| 3. Person Singular | conliniavit | — |
| 1. Person Plural | conliniavimus | — |
| 2. Person Plural | conliniavistis | — |
| 3. Person Plural | conliniare, conliniavere, conliniaverunt | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | conliniaveram | — |
| 2. Person Singular | conliniaveras | — |
| 3. Person Singular | conliniaverat | — |
| 1. Person Plural | conliniaveramus | — |
| 2. Person Plural | conliniaveratis | — |
| 3. Person Plural | conliniaverant | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | conliniavero | — |
| 2. Person Singular | conliniaris, conliniaveris | — |
| 3. Person Singular | conliniaverit | — |
| 1. Person Plural | conliniaverimus | — |
| 2. Person Plural | conliniaveritis | — |
| 3. Person Plural | conliniaverint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | conliniem | conlinier |
| 2. Person Singular | conlinies | conliniere, conlinieris |
| 3. Person Singular | conliniet | conlinietur |
| 1. Person Plural | conliniemus | conliniemur |
| 2. Person Plural | conlinietis | conliniemini |
| 3. Person Plural | conlinient | conlinientur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | conliniarem | conliniarer |
| 2. Person Singular | conliniares | conliniarere, conliniareris |
| 3. Person Singular | conliniaret | conliniaretur |
| 1. Person Plural | conliniaremus | conliniaremur |
| 2. Person Plural | conliniaretis | conliniaremini |
| 3. Person Plural | conliniarent | conliniarentur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | conliniaverim | — |
| 2. Person Singular | conliniaris, conliniaveris | — |
| 3. Person Singular | conliniaverit | — |
| 1. Person Plural | conliniaverimus | — |
| 2. Person Plural | conliniaveritis | — |
| 3. Person Plural | conliniaverint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | conliniavissem | — |
| 2. Person Singular | conliniavisses | — |
| 3. Person Singular | conliniavisset | — |
| 1. Person Plural | conliniavissemus | — |
| 2. Person Plural | conliniavissetis | — |
| 3. Person Plural | conliniavissent | — |
| Präsens | Perfekt | |
|---|---|---|
| Aktiv | conliniare | conliniavisse |
| Passiv | conliniari, conliniarier | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | conlinia | conliniare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | conliniate | conliniamini |
| 3. Person Plural | — | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | conliniato | conliniator |
| 3. Person Singular | conliniato | conliniator |
| 2. Person Plural | conliniatote | — |
| 3. Person Plural | conlinianto | conliniantor |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | conliniata, conliniatum, conliniatus | conliniata, conliniatae, conliniati |
| Genitiv | conliniatae, conliniati | conliniatarum, conliniatorum |
| Dativ | conliniatae, conliniato | conliniatis |
| Akkusativ | conliniatam, conliniatum | conliniata, conliniatas, conliniatos |
| Ablativ | conliniata, conliniato | conliniatis |
| Vokativ | conliniata, conliniate, conliniatum | conliniata, conliniatae, conliniati |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | conlinians | conliniantes, conliniantia |
| Genitiv | conliniantis | conliniantium, conliniantum |
| Dativ | conlinianti | conliniantibus |
| Akkusativ | conlinians, conliniantem | conliniantes, conliniantia |
| Ablativ | conliniante, conlinianti | conliniantibus |
| Vokativ | conlinians | conliniantes, conliniantia |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | conliniatura, conliniaturum, conliniaturus | conliniatura, conliniaturae, conliniaturi |
| Genitiv | conliniaturae, conliniaturi | conliniaturarum, conliniaturorum |
| Dativ | conliniaturae, conliniaturo | conliniaturis |
| Akkusativ | conliniaturam, conliniaturum | conliniatura, conliniaturas, conliniaturos |
| Ablativ | conliniatura, conliniaturo | conliniaturis |
| Vokativ | conliniatura, conliniature, conliniaturum | conliniatura, conliniaturae, conliniaturi |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | conlinianda, conliniandum, conliniandus | conlinianda, conliniandae, conliniandi |
| Genitiv | conliniandae, conliniandi | conliniandarum, conliniandorum |
| Dativ | conliniandae, conliniando | conliniandis |
| Akkusativ | conliniandam, conliniandum | conlinianda, conliniandas, conliniandos |
| Ablativ | conlinianda, conliniando | conliniandis |
| Vokativ | conlinianda, conliniande, conliniandum | conlinianda, conliniandae, conliniandi |
152 (228) Formen für „conliniare“