Formentabelle zu „conlabefactare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conlabefacto | conlabefactor |
| 2. Person Singular | conlabefactas | conlabefactare, conlabefactaris |
| 3. Person Singular | conlabefactat | conlabefactatur |
| 1. Person Plural | conlabefactamus | conlabefactamur |
| 2. Person Plural | conlabefactatis | conlabefactamini |
| 3. Person Plural | conlabefactant | conlabefactantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conlabefactabam | conlabefactabar |
| 2. Person Singular | conlabefactabas | conlabefactabare, conlabefactabaris |
| 3. Person Singular | conlabefactabat | conlabefactabatur |
| 1. Person Plural | conlabefactabamus | conlabefactabamur |
| 2. Person Plural | conlabefactabatis | conlabefactabamini |
| 3. Person Plural | conlabefactabant | conlabefactabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conlabefactabo | conlabefactabor |
| 2. Person Singular | conlabefactabis | conlabefactabere, conlabefactaberis |
| 3. Person Singular | conlabefactabit | conlabefactabitur |
| 1. Person Plural | conlabefactabimus | conlabefactabimur |
| 2. Person Plural | conlabefactabitis | conlabefactabimini |
| 3. Person Plural | conlabefactabunt | conlabefactabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conlabefactavi | — |
| 2. Person Singular | conlabefactavisti | — |
| 3. Person Singular | conlabefactavit | — |
| 1. Person Plural | conlabefactavimus | — |
| 2. Person Plural | conlabefactavistis | — |
| 3. Person Plural | conlabefactare, conlabefactavere, conlabefactaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conlabefactaveram | — |
| 2. Person Singular | conlabefactaveras | — |
| 3. Person Singular | conlabefactaverat | — |
| 1. Person Plural | conlabefactaveramus | — |
| 2. Person Plural | conlabefactaveratis | — |
| 3. Person Plural | conlabefactaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conlabefactavero | — |
| 2. Person Singular | conlabefactaris, conlabefactaveris | — |
| 3. Person Singular | conlabefactaverit | — |
| 1. Person Plural | conlabefactaverimus | — |
| 2. Person Plural | conlabefactaveritis | — |
| 3. Person Plural | conlabefactaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conlabefactem | conlabefacter |
| 2. Person Singular | conlabefactes | conlabefactere, conlabefacteris |
| 3. Person Singular | conlabefactet | conlabefactetur |
| 1. Person Plural | conlabefactemus | conlabefactemur |
| 2. Person Plural | conlabefactetis | conlabefactemini |
| 3. Person Plural | conlabefactent | conlabefactentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conlabefactarem | conlabefactarer |
| 2. Person Singular | conlabefactares | conlabefactarere, conlabefactareris |
| 3. Person Singular | conlabefactaret | conlabefactaretur |
| 1. Person Plural | conlabefactaremus | conlabefactaremur |
| 2. Person Plural | conlabefactaretis | conlabefactaremini |
| 3. Person Plural | conlabefactarent | conlabefactarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conlabefactaverim | — |
| 2. Person Singular | conlabefactaris, conlabefactaveris | — |
| 3. Person Singular | conlabefactaverit | — |
| 1. Person Plural | conlabefactaverimus | — |
| 2. Person Plural | conlabefactaveritis | — |
| 3. Person Plural | conlabefactaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conlabefactavissem | — |
| 2. Person Singular | conlabefactavisses | — |
| 3. Person Singular | conlabefactavisset | — |
| 1. Person Plural | conlabefactavissemus | — |
| 2. Person Plural | conlabefactavissetis | — |
| 3. Person Plural | conlabefactavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | conlabefactare | conlabefactavisse |
| Passiv | conlabefactari, conlabefactarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | conlabefacta | conlabefactare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | conlabefactate | conlabefactamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | conlabefactato | conlabefactator |
| 3. Person Singular | conlabefactato | conlabefactator |
| 2. Person Plural | conlabefactatote | — |
| 3. Person Plural | conlabefactanto | conlabefactantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | conlabefactata, conlabefactatum, conlabefactatus | conlabefactata, conlabefactatae, conlabefactati |
| Genitiv | conlabefactatae, conlabefactati | conlabefactatarum, conlabefactatorum |
| Dativ | conlabefactatae, conlabefactato | conlabefactatis |
| Akkusativ | conlabefactatam, conlabefactatum | conlabefactata, conlabefactatas, conlabefactatos |
| Ablativ | conlabefactata, conlabefactato | conlabefactatis |
| Vokativ | conlabefactata, conlabefactate, conlabefactatum | conlabefactata, conlabefactatae, conlabefactati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | conlabefactans | conlabefactantes, conlabefactantia |
| Genitiv | conlabefactantis | conlabefactantium, conlabefactantum |
| Dativ | conlabefactanti | conlabefactantibus |
| Akkusativ | conlabefactans, conlabefactantem | conlabefactantes, conlabefactantia |
| Ablativ | conlabefactante, conlabefactanti | conlabefactantibus |
| Vokativ | conlabefactans | conlabefactantes, conlabefactantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | conlabefactatura, conlabefactaturum, conlabefactaturus | conlabefactatura, conlabefactaturae, conlabefactaturi |
| Genitiv | conlabefactaturae, conlabefactaturi | conlabefactaturarum, conlabefactaturorum |
| Dativ | conlabefactaturae, conlabefactaturo | conlabefactaturis |
| Akkusativ | conlabefactaturam, conlabefactaturum | conlabefactatura, conlabefactaturas, conlabefactaturos |
| Ablativ | conlabefactatura, conlabefactaturo | conlabefactaturis |
| Vokativ | conlabefactatura, conlabefactature, conlabefactaturum | conlabefactatura, conlabefactaturae, conlabefactaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | conlabefactanda, conlabefactandum, conlabefactandus | conlabefactanda, conlabefactandae, conlabefactandi |
| Genitiv | conlabefactandae, conlabefactandi | conlabefactandarum, conlabefactandorum |
| Dativ | conlabefactandae, conlabefactando | conlabefactandis |
| Akkusativ | conlabefactandam, conlabefactandum | conlabefactanda, conlabefactandas, conlabefactandos |
| Ablativ | conlabefactanda, conlabefactando | conlabefactandis |
| Vokativ | conlabefactanda, conlabefactande, conlabefactandum | conlabefactanda, conlabefactandae, conlabefactandi |
152 (228) Formen für „conlabefactare“