Formentabelle zu „conjacere“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular |
Warning: Division by zero in /srv/data/web/vhosts/www.latein.me/htdocs/formTable.php on line 463
conjaceo | conjaceor |
| 2. Person Singular | conjaces | conjacere, conjaceris |
| 3. Person Singular | conjacet | conjacetur |
| 1. Person Plural | conjacemus | conjacemur |
| 2. Person Plural | conjacetis | conjacemini |
| 3. Person Plural | conjacent | conjacentur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conjacebam | conjacebar |
| 2. Person Singular | conjacebas | conjacebare, conjacebaris |
| 3. Person Singular | conjacebat | conjacebatur |
| 1. Person Plural | conjacebamus | conjacebamur |
| 2. Person Plural | conjacebatis | conjacebamini |
| 3. Person Plural | conjacebant | conjacebantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conjacebo | conjacebor |
| 2. Person Singular | conjacebis | conjacebere, conjaceberis |
| 3. Person Singular | conjacebit | conjacebitur |
| 1. Person Plural | conjacebimus | conjacebimur |
| 2. Person Plural | conjacebitis | conjacebimini |
| 3. Person Plural | conjacebunt | conjacebuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conjacui | — |
| 2. Person Singular | conjacuisti | — |
| 3. Person Singular | conjacuit | — |
| 1. Person Plural | conjacuimus | — |
| 2. Person Plural | conjacuistis | — |
| 3. Person Plural | conjacuere, conjacuerunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conjacueram | — |
| 2. Person Singular | conjacueras | — |
| 3. Person Singular | conjacuerat | — |
| 1. Person Plural | conjacueramus | — |
| 2. Person Plural | conjacueratis | — |
| 3. Person Plural | conjacuerant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conjacuero | — |
| 2. Person Singular | conjacueris | — |
| 3. Person Singular | conjacuerit | — |
| 1. Person Plural | conjacuerimus | — |
| 2. Person Plural | conjacueritis | — |
| 3. Person Plural | conjacuerint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conjaceam | conjacear |
| 2. Person Singular | conjaceas | conjaceare, conjacearis |
| 3. Person Singular | conjaceat | conjaceatur |
| 1. Person Plural | conjaceamus | conjaceamur |
| 2. Person Plural | conjaceatis | conjaceamini |
| 3. Person Plural | conjaceant | conjaceantur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conjacerem | conjacerer |
| 2. Person Singular | conjaceres | conjacerere, conjacereris |
| 3. Person Singular | conjaceret | conjaceretur |
| 1. Person Plural | conjaceremus | conjaceremur |
| 2. Person Plural | conjaceretis | conjaceremini |
| 3. Person Plural | conjacerent | conjacerentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conjacuerim | — |
| 2. Person Singular | conjacueris | — |
| 3. Person Singular | conjacuerit | — |
| 1. Person Plural | conjacuerimus | — |
| 2. Person Plural | conjacueritis | — |
| 3. Person Plural | conjacuerint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conjacuissem | — |
| 2. Person Singular | conjacuisses | — |
| 3. Person Singular | conjacuisset | — |
| 1. Person Plural | conjacuissemus | — |
| 2. Person Plural | conjacuissetis | — |
| 3. Person Plural | conjacuissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | conjacere | conjacuisse |
| Passiv | conjaceri, conjacerier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | conjace | conjacere |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | conjacete | conjacemini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | conjaceto | conjacetor |
| 3. Person Singular | conjaceto | conjacetor |
| 2. Person Plural | conjacetote | — |
| 3. Person Plural | conjacento | conjacentor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | conjacita, conjacitum, conjacitus | conjacita, conjacitae, conjaciti |
| Genitiv | conjacitae, conjaciti | conjacitarum, conjacitorum |
| Dativ | conjacitae, conjacito | conjacitis |
| Akkusativ | conjacitam, conjacitum | conjacita, conjacitas, conjacitos |
| Ablativ | conjacita, conjacito | conjacitis |
| Vokativ | conjacita, conjacite, conjacitum | conjacita, conjacitae, conjaciti |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | conjacens | conjacentes, conjacentia |
| Genitiv | conjacentis | conjacentium, conjacentum |
| Dativ | conjacenti | conjacentibus |
| Akkusativ | conjacens, conjacentem | conjacentes, conjacentia |
| Ablativ | conjacente, conjacenti | conjacentibus |
| Vokativ | conjacens | conjacentes, conjacentia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | conjacitura, conjaciturum, conjaciturus | conjacitura, conjaciturae, conjacituri |
| Genitiv | conjaciturae, conjacituri | conjaciturarum, conjaciturorum |
| Dativ | conjaciturae, conjacituro | conjacituris |
| Akkusativ | conjacituram, conjaciturum | conjacitura, conjacituras, conjacituros |
| Ablativ | conjacitura, conjacituro | conjacituris |
| Vokativ | conjacitura, conjaciture, conjaciturum | conjacitura, conjaciturae, conjacituri |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | conjacenda, conjacendum, conjacendus | conjacenda, conjacendae, conjacendi |
| Genitiv | conjacendae, conjacendi | conjacendarum, conjacendorum |
| Dativ | conjacendae, conjacendo | conjacendis |
| Akkusativ | conjacendam, conjacendum | conjacenda, conjacendas, conjacendos |
| Ablativ | conjacenda, conjacendo | conjacendis |
| Vokativ | conjacenda, conjacende, conjacendum | conjacenda, conjacendae, conjacendi |
152 (225) Formen für „conjacere“