Formentabelle zu „coniurare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | coniuro | conjuror |
| 2. Person Singular | conjuras | coniurare, conjuraris |
| 3. Person Singular | coniurat, coniurataeque, coniuratores | conjuratur |
| 1. Person Plural | conjuramus | conjuramur |
| 2. Person Plural | conjuratis | conjuramini |
| 3. Person Plural | conjurant | conjurantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conjurabam | conjurabar |
| 2. Person Singular | conjurabas | conjurabare, conjurabaris |
| 3. Person Singular | conjurabat | conjurabatur |
| 1. Person Plural | conjurabamus | conjurabamur |
| 2. Person Plural | conjurabatis | conjurabamini |
| 3. Person Plural | conjurabant | conjurabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conjurabo | conjurabor |
| 2. Person Singular | conjurabis | conjurabere, conjuraberis |
| 3. Person Singular | conjurabit | conjurabitur |
| 1. Person Plural | conjurabimus | conjurabimur |
| 2. Person Plural | conjurabitis | conjurabimini |
| 3. Person Plural | conjurabunt | conjurabuntur |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conjuraveram | — |
| 2. Person Singular | conjuraveras | — |
| 3. Person Singular | conjuraverat | — |
| 1. Person Plural | conjuraveramus | — |
| 2. Person Plural | conjuraveratis | — |
| 3. Person Plural | conjuraverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conjuravero | — |
| 2. Person Singular | conjuraris, conjuraveris | — |
| 3. Person Singular | conjuraverit | — |
| 1. Person Plural | conjuraverimus | — |
| 2. Person Plural | conjuraveritis | — |
| 3. Person Plural | conjuraverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conjurem | conjurer |
| 2. Person Singular | conjures | conjurere, conjureris |
| 3. Person Singular | conjuret | conjuretur |
| 1. Person Plural | conjuremus | conjuremur |
| 2. Person Plural | conjuretis | conjuremini |
| 3. Person Plural | conjurent | conjurentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conjurarem | conjurarer |
| 2. Person Singular | conjurares | conjurarere, conjurareris |
| 3. Person Singular | conjuraret | conjuraretur |
| 1. Person Plural | conjuraremus | conjuraremur |
| 2. Person Plural | conjuraretis | conjuraremini |
| 3. Person Plural | conjurarent | conjurarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conjuraverim | — |
| 2. Person Singular | conjuraris, conjuraveris | — |
| 3. Person Singular | conjuraverit | — |
| 1. Person Plural | conjuraverimus | — |
| 2. Person Plural | conjuraveritis | — |
| 3. Person Plural | conjuraverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conjuravissem | — |
| 2. Person Singular | conjuravisses | — |
| 3. Person Singular | conjuravisset | — |
| 1. Person Plural | conjuravissemus | — |
| 2. Person Plural | conjuravissetis | — |
| 3. Person Plural | coniurassent, conjuravissent | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | coniuratonis, conjura | coniurare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | conjurate | conjuramini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | conjurato | conjurator |
| 3. Person Singular | conjurato | conjurator |
| 2. Person Plural | conjuratote | — |
| 3. Person Plural | conjuranto | conjurantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | conjurata, conjuratum, coniuratus | conjurati, coniuratique, conjurata, conjuratae |
| Genitiv | conjurati, coniuratique, conjuratae | conjuratorum, conjuratarum |
| Dativ | conjuratae, conjurato | conjuratis |
| Akkusativ | conjuratum, conjuratam | conjuratos, coniuratosque, conjurata, conjuratas |
| Ablativ | conjurata, conjurato | conjuratis |
| Vokativ | conjurata, conjuratum, conjurate | conjurati, conjurata, coniuratique, conjuratae |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | conjurans | conjurantes, conjurantia |
| Genitiv | conjurantis | conjurantium, conjurantum |
| Dativ | conjuranti | conjurantibus |
| Akkusativ | conjurans, conjurantem | conjurantes, conjurantia |
| Ablativ | conjurante, conjuranti | conjurantibus |
| Vokativ | conjurans | conjurantes, conjurantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | conjuratura, conjuraturum, conjuraturus | conjuratura, conjuraturae, conjuraturi |
| Genitiv | conjuraturae, conjuraturi | conjuraturarum, conjuraturorum |
| Dativ | conjuraturae, conjuraturo | conjuraturis |
| Akkusativ | conjuraturam, conjuraturum | conjuratura, conjuraturas, conjuraturos |
| Ablativ | conjuratura, conjuraturo | conjuraturis |
| Vokativ | conjuratura, conjurature, conjuraturum | conjuratura, conjuraturae, conjuraturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | conjuranda, conjurandum, conjurandus | conjurandi, conjuranda, conjurandae |
| Genitiv | conjurandi, conjurandae | conjurandarum, conjurandorum |
| Dativ | conjurandae, conjurando | conjurandis |
| Akkusativ | conjurandam, conjurandum | conjuranda, conjurandas, conjurandos |
| Ablativ | conjuranda, conjurando | conjurandis |
| Vokativ | conjuranda, conjurande, conjurandum | conjurandi, conjuranda, conjurandae |
152 (240) Formen für „coniurare“