Formentabelle zu „coniscare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular |
Warning: Division by zero in /srv/data/web/vhosts/www.latein.me/htdocs/formTable.php on line 463
conisco | coniscor |
| 2. Person Singular | coniscas | coniscare, coniscaris |
| 3. Person Singular | coniscat | coniscatur |
| 1. Person Plural | coniscamus | coniscamur |
| 2. Person Plural | coniscatis | coniscamini |
| 3. Person Plural | coniscant | coniscantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | coniscabam | coniscabar |
| 2. Person Singular | coniscabas | coniscabare, coniscabaris |
| 3. Person Singular | coniscabat | coniscabatur |
| 1. Person Plural | coniscabamus | coniscabamur |
| 2. Person Plural | coniscabatis | coniscabamini |
| 3. Person Plural | coniscabant | coniscabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | coniscabo | coniscabor |
| 2. Person Singular | coniscabis | coniscabere, coniscaberis |
| 3. Person Singular | coniscabit | coniscabitur |
| 1. Person Plural | coniscabimus | coniscabimur |
| 2. Person Plural | coniscabitis | coniscabimini |
| 3. Person Plural | coniscabunt | coniscabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | coniscavi | — |
| 2. Person Singular | coniscavisti | — |
| 3. Person Singular | coniscavit | — |
| 1. Person Plural | coniscavimus | — |
| 2. Person Plural | coniscavistis | — |
| 3. Person Plural | coniscare, coniscavere, coniscaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | coniscaveram | — |
| 2. Person Singular | coniscaveras | — |
| 3. Person Singular | coniscaverat | — |
| 1. Person Plural | coniscaveramus | — |
| 2. Person Plural | coniscaveratis | — |
| 3. Person Plural | coniscaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | coniscavero | — |
| 2. Person Singular | coniscaris, coniscaveris | — |
| 3. Person Singular | coniscaverit | — |
| 1. Person Plural | coniscaverimus | — |
| 2. Person Plural | coniscaveritis | — |
| 3. Person Plural | coniscaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | coniscem | coniscer |
| 2. Person Singular | conisces | coniscere, conisceris |
| 3. Person Singular | coniscet | coniscetur |
| 1. Person Plural | coniscemus | coniscemur |
| 2. Person Plural | coniscetis | coniscemini |
| 3. Person Plural | coniscent | coniscentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | coniscarem | coniscarer |
| 2. Person Singular | coniscares | coniscarere, coniscareris |
| 3. Person Singular | coniscaret | coniscaretur |
| 1. Person Plural | coniscaremus | coniscaremur |
| 2. Person Plural | coniscaretis | coniscaremini |
| 3. Person Plural | coniscarent | coniscarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | coniscaverim | — |
| 2. Person Singular | coniscaris, coniscaveris | — |
| 3. Person Singular | coniscaverit | — |
| 1. Person Plural | coniscaverimus | — |
| 2. Person Plural | coniscaveritis | — |
| 3. Person Plural | coniscaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | coniscavissem | — |
| 2. Person Singular | coniscavisses | — |
| 3. Person Singular | coniscavisset | — |
| 1. Person Plural | coniscavissemus | — |
| 2. Person Plural | coniscavissetis | — |
| 3. Person Plural | coniscavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | coniscare | coniscavisse |
| Passiv | coniscari, coniscarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | conisca | coniscare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | coniscate | coniscamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | coniscato | coniscator |
| 3. Person Singular | coniscato | coniscator |
| 2. Person Plural | coniscatote | — |
| 3. Person Plural | coniscanto | coniscantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | coniscata, coniscatum, coniscatus | coniscata, coniscatae, coniscati |
| Genitiv | coniscatae, coniscati | coniscatarum, coniscatorum |
| Dativ | coniscatae, coniscato | coniscatis |
| Akkusativ | coniscatam, coniscatum | coniscata, coniscatas, coniscatos |
| Ablativ | coniscata, coniscato | coniscatis |
| Vokativ | coniscata, coniscate, coniscatum | coniscata, coniscatae, coniscati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | coniscans | coniscantes, coniscantia |
| Genitiv | coniscantis | coniscantium, coniscantum |
| Dativ | coniscanti | coniscantibus |
| Akkusativ | coniscans, coniscantem | coniscantes, coniscantia |
| Ablativ | coniscante, coniscanti | coniscantibus |
| Vokativ | coniscans | coniscantes, coniscantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | coniscatura, coniscaturum, coniscaturus | coniscatura, coniscaturae, coniscaturi |
| Genitiv | coniscaturae, coniscaturi | coniscaturarum, coniscaturorum |
| Dativ | coniscaturae, coniscaturo | coniscaturis |
| Akkusativ | coniscaturam, coniscaturum | coniscatura, coniscaturas, coniscaturos |
| Ablativ | coniscatura, coniscaturo | coniscaturis |
| Vokativ | coniscatura, coniscature, coniscaturum | coniscatura, coniscaturae, coniscaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | coniscanda, coniscandum, coniscandus | coniscanda, coniscandae, coniscandi |
| Genitiv | coniscandae, coniscandi | coniscandarum, coniscandorum |
| Dativ | coniscandae, coniscando | coniscandis |
| Akkusativ | coniscandam, coniscandum | coniscanda, coniscandas, coniscandos |
| Ablativ | coniscanda, coniscando | coniscandis |
| Vokativ | coniscanda, coniscande, coniscandum | coniscanda, coniscandae, coniscandi |
152 (228) Formen für „coniscare“