Formentabelle zu „congenuclare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular |
Warning: Division by zero in /srv/data/web/vhosts/www.latein.me/htdocs/formTable.php on line 463
congenuclo | congenuclor |
| 2. Person Singular | congenuclas | congenuclare, congenuclaris |
| 3. Person Singular | congenuclat | congenuclatur |
| 1. Person Plural | congenuclamus | congenuclamur |
| 2. Person Plural | congenuclatis | congenuclamini |
| 3. Person Plural | congenuclant | congenuclantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | congenuclabam | congenuclabar |
| 2. Person Singular | congenuclabas | congenuclabare, congenuclabaris |
| 3. Person Singular | congenuclabat | congenuclabatur |
| 1. Person Plural | congenuclabamus | congenuclabamur |
| 2. Person Plural | congenuclabatis | congenuclabamini |
| 3. Person Plural | congenuclabant | congenuclabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | congenuclabo | congenuclabor |
| 2. Person Singular | congenuclabis | congenuclabere, congenuclaberis |
| 3. Person Singular | congenuclabit | congenuclabitur |
| 1. Person Plural | congenuclabimus | congenuclabimur |
| 2. Person Plural | congenuclabitis | congenuclabimini |
| 3. Person Plural | congenuclabunt | congenuclabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | congenuclavi | — |
| 2. Person Singular | congenuclavisti | — |
| 3. Person Singular | congenuclavit | — |
| 1. Person Plural | congenuclavimus | — |
| 2. Person Plural | congenuclavistis | — |
| 3. Person Plural | congenuclare, congenuclavere, congenuclaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | congenuclaveram | — |
| 2. Person Singular | congenuclaveras | — |
| 3. Person Singular | congenuclaverat | — |
| 1. Person Plural | congenuclaveramus | — |
| 2. Person Plural | congenuclaveratis | — |
| 3. Person Plural | congenuclaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | congenuclavero | — |
| 2. Person Singular | congenuclaris, congenuclaveris | — |
| 3. Person Singular | congenuclaverit | — |
| 1. Person Plural | congenuclaverimus | — |
| 2. Person Plural | congenuclaveritis | — |
| 3. Person Plural | congenuclaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | congenuclem | congenucler |
| 2. Person Singular | congenucles | congenuclere, congenucleris |
| 3. Person Singular | congenuclet | congenucletur |
| 1. Person Plural | congenuclemus | congenuclemur |
| 2. Person Plural | congenucletis | congenuclemini |
| 3. Person Plural | congenuclent | congenuclentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | congenuclarem | congenuclarer |
| 2. Person Singular | congenuclares | congenuclarere, congenuclareris |
| 3. Person Singular | congenuclaret | congenuclaretur |
| 1. Person Plural | congenuclaremus | congenuclaremur |
| 2. Person Plural | congenuclaretis | congenuclaremini |
| 3. Person Plural | congenuclarent | congenuclarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | congenuclaverim | — |
| 2. Person Singular | congenuclaris, congenuclaveris | — |
| 3. Person Singular | congenuclaverit | — |
| 1. Person Plural | congenuclaverimus | — |
| 2. Person Plural | congenuclaveritis | — |
| 3. Person Plural | congenuclaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | congenuclavissem | — |
| 2. Person Singular | congenuclavisses | — |
| 3. Person Singular | congenuclavisset | — |
| 1. Person Plural | congenuclavissemus | — |
| 2. Person Plural | congenuclavissetis | — |
| 3. Person Plural | congenuclavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | congenuclare | congenuclavisse |
| Passiv | congenuclari, congenuclarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | congenucla | congenuclare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | congenuclate | congenuclamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | congenuclato | congenuclator |
| 3. Person Singular | congenuclato | congenuclator |
| 2. Person Plural | congenuclatote | — |
| 3. Person Plural | congenuclanto | congenuclantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | congenuclata, congenuclatum, congenuclatus | congenuclata, congenuclatae, congenuclati |
| Genitiv | congenuclatae, congenuclati | congenuclatarum, congenuclatorum |
| Dativ | congenuclatae, congenuclato | congenuclatis |
| Akkusativ | congenuclatam, congenuclatum | congenuclata, congenuclatas, congenuclatos |
| Ablativ | congenuclata, congenuclato | congenuclatis |
| Vokativ | congenuclata, congenuclate, congenuclatum | congenuclata, congenuclatae, congenuclati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | congenuclans | congenuclantes, congenuclantia |
| Genitiv | congenuclantis | congenuclantium, congenuclantum |
| Dativ | congenuclanti | congenuclantibus |
| Akkusativ | congenuclans, congenuclantem | congenuclantes, congenuclantia |
| Ablativ | congenuclante, congenuclanti | congenuclantibus |
| Vokativ | congenuclans | congenuclantes, congenuclantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | congenuclatura, congenuclaturum, congenuclaturus | congenuclatura, congenuclaturae, congenuclaturi |
| Genitiv | congenuclaturae, congenuclaturi | congenuclaturarum, congenuclaturorum |
| Dativ | congenuclaturae, congenuclaturo | congenuclaturis |
| Akkusativ | congenuclaturam, congenuclaturum | congenuclatura, congenuclaturas, congenuclaturos |
| Ablativ | congenuclatura, congenuclaturo | congenuclaturis |
| Vokativ | congenuclatura, congenuclature, congenuclaturum | congenuclatura, congenuclaturae, congenuclaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | congenuclanda, congenuclandum, congenuclandus | congenuclanda, congenuclandae, congenuclandi |
| Genitiv | congenuclandae, congenuclandi | congenuclandarum, congenuclandorum |
| Dativ | congenuclandae, congenuclando | congenuclandis |
| Akkusativ | congenuclandam, congenuclandum | congenuclanda, congenuclandas, congenuclandos |
| Ablativ | congenuclanda, congenuclando | congenuclandis |
| Vokativ | congenuclanda, congenuclande, congenuclandum | congenuclanda, congenuclandae, congenuclandi |
152 (228) Formen für „congenuclare“