Formentabelle zu „congeminare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | congemino | congeminor |
| 2. Person Singular | congeminas | congeminare, congeminaris |
| 3. Person Singular | congeminat | congeminatur |
| 1. Person Plural | congeminamus | congeminamur |
| 2. Person Plural | congeminatis | congeminamini |
| 3. Person Plural | congeminant | congeminantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | congeminabam | congeminabar |
| 2. Person Singular | congeminabas | congeminabare, congeminabaris |
| 3. Person Singular | congeminabat | congeminabatur |
| 1. Person Plural | congeminabamus | congeminabamur |
| 2. Person Plural | congeminabatis | congeminabamini |
| 3. Person Plural | congeminabant | congeminabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | congeminabo | congeminabor |
| 2. Person Singular | congeminabis | congeminabere, congeminaberis |
| 3. Person Singular | congeminabit | congeminabitur |
| 1. Person Plural | congeminabimus | congeminabimur |
| 2. Person Plural | congeminabitis | congeminabimini |
| 3. Person Plural | congeminabunt | congeminabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | congeminavi | — |
| 2. Person Singular | congeminavisti | — |
| 3. Person Singular | congeminavit | — |
| 1. Person Plural | congeminavimus | — |
| 2. Person Plural | congeminavistis | — |
| 3. Person Plural | congeminare, congeminavere, congeminaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | congeminaveram | — |
| 2. Person Singular | congeminaveras | — |
| 3. Person Singular | congeminaverat | — |
| 1. Person Plural | congeminaveramus | — |
| 2. Person Plural | congeminaveratis | — |
| 3. Person Plural | congeminaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | congeminavero | — |
| 2. Person Singular | congeminaris, congeminaveris | — |
| 3. Person Singular | congeminaverit | — |
| 1. Person Plural | congeminaverimus | — |
| 2. Person Plural | congeminaveritis | — |
| 3. Person Plural | congeminaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | congeminem | congeminer |
| 2. Person Singular | congemines | congeminere, congemineris |
| 3. Person Singular | congeminet | congeminetur |
| 1. Person Plural | congeminemus | congeminemur |
| 2. Person Plural | congeminetis | congeminemini |
| 3. Person Plural | congeminent | congeminentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | congeminarem | congeminarer |
| 2. Person Singular | congeminares | congeminarere, congeminareris |
| 3. Person Singular | congeminaret | congeminaretur |
| 1. Person Plural | congeminaremus | congeminaremur |
| 2. Person Plural | congeminaretis | congeminaremini |
| 3. Person Plural | congeminarent | congeminarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | congeminaverim | — |
| 2. Person Singular | congeminaris, congeminaveris | — |
| 3. Person Singular | congeminaverit | — |
| 1. Person Plural | congeminaverimus | — |
| 2. Person Plural | congeminaveritis | — |
| 3. Person Plural | congeminaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | congeminavissem | — |
| 2. Person Singular | congeminavisses | — |
| 3. Person Singular | congeminavisset | — |
| 1. Person Plural | congeminavissemus | — |
| 2. Person Plural | congeminavissetis | — |
| 3. Person Plural | congeminavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | congeminare | congeminavisse |
| Passiv | congeminari, congeminarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | congemina | congeminare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | congeminate | congeminamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | congeminato | congeminator |
| 3. Person Singular | congeminato | congeminator |
| 2. Person Plural | congeminatote | — |
| 3. Person Plural | congeminanto | congeminantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | congeminata, congeminatum, congeminatus | congeminata, congeminatae, congeminati |
| Genitiv | congeminatae, congeminati | congeminatarum, congeminatorum |
| Dativ | congeminatae, congeminato | congeminatis |
| Akkusativ | congeminatam, congeminatum | congeminata, congeminatas, congeminatos |
| Ablativ | congeminata, congeminato | congeminatis |
| Vokativ | congeminata, congeminate, congeminatum | congeminata, congeminatae, congeminati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | congeminans | congeminantes, congeminantia |
| Genitiv | congeminantis | congeminantium, congeminantum |
| Dativ | congeminanti | congeminantibus |
| Akkusativ | congeminans, congeminantem | congeminantes, congeminantia |
| Ablativ | congeminante, congeminanti | congeminantibus |
| Vokativ | congeminans | congeminantes, congeminantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | congeminatura, congeminaturum, congeminaturus | congeminatura, congeminaturae, congeminaturi |
| Genitiv | congeminaturae, congeminaturi | congeminaturarum, congeminaturorum |
| Dativ | congeminaturae, congeminaturo | congeminaturis |
| Akkusativ | congeminaturam, congeminaturum | congeminatura, congeminaturas, congeminaturos |
| Ablativ | congeminatura, congeminaturo | congeminaturis |
| Vokativ | congeminatura, congeminature, congeminaturum | congeminatura, congeminaturae, congeminaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | congeminanda, congeminandum, congeminandus | congeminanda, congeminandae, congeminandi |
| Genitiv | congeminandae, congeminandi | congeminandarum, congeminandorum |
| Dativ | congeminando, congeminandae | congeminandis |
| Akkusativ | congeminandam, congeminandum | congeminanda, congeminandas, congeminandos |
| Ablativ | congeminando, congeminanda | congeminandis |
| Vokativ | congeminanda, congeminande, congeminandum | congeminanda, congeminandae, congeminandi |
152 (228) Formen für „congeminare“