Formentabelle zu „confutuare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular |
Warning: Division by zero in /srv/data/web/vhosts/www.latein.me/htdocs/formTable.php on line 463
confutuo | confutuor |
| 2. Person Singular | confutuas | confutuare, confutuaris |
| 3. Person Singular | confutuat | confutuatur |
| 1. Person Plural | confutuamus | confutuamur |
| 2. Person Plural | confutuatis | confutuamini |
| 3. Person Plural | confutuant | confutuantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | confutuabam | confutuabar |
| 2. Person Singular | confutuabas | confutuabare, confutuabaris |
| 3. Person Singular | confutuabat | confutuabatur |
| 1. Person Plural | confutuabamus | confutuabamur |
| 2. Person Plural | confutuabatis | confutuabamini |
| 3. Person Plural | confutuabant | confutuabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | confutuabo | confutuabor |
| 2. Person Singular | confutuabis | confutuabere, confutuaberis |
| 3. Person Singular | confutuabit | confutuabitur |
| 1. Person Plural | confutuabimus | confutuabimur |
| 2. Person Plural | confutuabitis | confutuabimini |
| 3. Person Plural | confutuabunt | confutuabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | confutuavi | — |
| 2. Person Singular | confutuavisti | — |
| 3. Person Singular | confutuavit | — |
| 1. Person Plural | confutuavimus | — |
| 2. Person Plural | confutuavistis | — |
| 3. Person Plural | confutuare, confutuavere, confutuaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | confutuaveram | — |
| 2. Person Singular | confutuaveras | — |
| 3. Person Singular | confutuaverat | — |
| 1. Person Plural | confutuaveramus | — |
| 2. Person Plural | confutuaveratis | — |
| 3. Person Plural | confutuaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | confutuavero | — |
| 2. Person Singular | confutuaris, confutuaveris | — |
| 3. Person Singular | confutuaverit | — |
| 1. Person Plural | confutuaverimus | — |
| 2. Person Plural | confutuaveritis | — |
| 3. Person Plural | confutuaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | confutuem | confutuer |
| 2. Person Singular | confutues | confutuere, confutueris |
| 3. Person Singular | confutuet | confutuetur |
| 1. Person Plural | confutuemus | confutuemur |
| 2. Person Plural | confutuetis | confutuemini |
| 3. Person Plural | confutuent | confutuentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | confutuarem | confutuarer |
| 2. Person Singular | confutuares | confutuarere, confutuareris |
| 3. Person Singular | confutuaret | confutuaretur |
| 1. Person Plural | confutuaremus | confutuaremur |
| 2. Person Plural | confutuaretis | confutuaremini |
| 3. Person Plural | confutuarent | confutuarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | confutuaverim | — |
| 2. Person Singular | confutuaris, confutuaveris | — |
| 3. Person Singular | confutuaverit | — |
| 1. Person Plural | confutuaverimus | — |
| 2. Person Plural | confutuaveritis | — |
| 3. Person Plural | confutuaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | confutuavissem | — |
| 2. Person Singular | confutuavisses | — |
| 3. Person Singular | confutuavisset | — |
| 1. Person Plural | confutuavissemus | — |
| 2. Person Plural | confutuavissetis | — |
| 3. Person Plural | confutuavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | confutuare | confutuavisse |
| Passiv | confutuari, confutuarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | confutua | confutuare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | confutuate | confutuamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | confutuato | confutuator |
| 3. Person Singular | confutuato | confutuator |
| 2. Person Plural | confutuatote | — |
| 3. Person Plural | confutuanto | confutuantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | confutuata, confutuatum, confutuatus | confutuata, confutuatae, confutuati |
| Genitiv | confutuatae, confutuati | confutuatarum, confutuatorum |
| Dativ | confutuatae, confutuato | confutuatis |
| Akkusativ | confutuatam, confutuatum | confutuata, confutuatas, confutuatos |
| Ablativ | confutuata, confutuato | confutuatis |
| Vokativ | confutuata, confutuate, confutuatum | confutuata, confutuatae, confutuati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | confutuans | confutuantes, confutuantia |
| Genitiv | confutuantis | confutuantium, confutuantum |
| Dativ | confutuanti | confutuantibus |
| Akkusativ | confutuans, confutuantem | confutuantes, confutuantia |
| Ablativ | confutuante, confutuanti | confutuantibus |
| Vokativ | confutuans | confutuantes, confutuantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | confutuatura, confutuaturum, confutuaturus | confutuatura, confutuaturae, confutuaturi |
| Genitiv | confutuaturae, confutuaturi | confutuaturarum, confutuaturorum |
| Dativ | confutuaturae, confutuaturo | confutuaturis |
| Akkusativ | confutuaturam, confutuaturum | confutuatura, confutuaturas, confutuaturos |
| Ablativ | confutuatura, confutuaturo | confutuaturis |
| Vokativ | confutuatura, confutuature, confutuaturum | confutuatura, confutuaturae, confutuaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | confutuanda, confutuandum, confutuandus | confutuanda, confutuandae, confutuandi |
| Genitiv | confutuandae, confutuandi | confutuandarum, confutuandorum |
| Dativ | confutuandae, confutuando | confutuandis |
| Akkusativ | confutuandam, confutuandum | confutuanda, confutuandas, confutuandos |
| Ablativ | confutuanda, confutuando | confutuandis |
| Vokativ | confutuanda, confutuande, confutuandum | confutuanda, confutuandae, confutuandi |
152 (228) Formen für „confutuare“