| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | confligo | confligor |
| 2. Person Singular | confligis | confligeris |
| 3. Person Singular | confligit | confligitur |
| 1. Person Plural | confligimus | confligimur |
| 2. Person Plural | confligitis | confligimini |
| 3. Person Plural | confligunt | confliguntur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | confligebam | confligebar |
| 2. Person Singular | confligebas | confligebare, confligebaris |
| 3. Person Singular | confligebat | confligebatur |
| 1. Person Plural | confligebamus | confligebamur |
| 2. Person Plural | confligebatis | confligebamini |
| 3. Person Plural | confligebant | confligebantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | confligam | confligar |
| 2. Person Singular | confliges | confligere, confligeris |
| 3. Person Singular | confliget | confligetur |
| 1. Person Plural | confligemus | confligemur |
| 2. Person Plural | confligetis | confligemini |
| 3. Person Plural | confligent | confligentur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | conflixi | — |
| 2. Person Singular | conflixisti | — |
| 3. Person Singular | conflixit | — |
| 1. Person Plural | confliximus | — |
| 2. Person Plural | conflixistis | — |
| 3. Person Plural | conflixerunt, conflixere | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | conflixeram | — |
| 2. Person Singular | conflixeras | — |
| 3. Person Singular | conflixerat | — |
| 1. Person Plural | conflixeramus | — |
| 2. Person Plural | conflixeratis | — |
| 3. Person Plural | conflixerant | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | conflixero | — |
| 2. Person Singular | conflixeris | — |
| 3. Person Singular | conflixerit | — |
| 1. Person Plural | conflixerimus | — |
| 2. Person Plural | conflixeritis | — |
| 3. Person Plural | conflixerint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | confligam | confligar |
| 2. Person Singular | confligas | confligare, confligaris |
| 3. Person Singular | confligat | confligatur |
| 1. Person Plural | confligamus | confligamur |
| 2. Person Plural | confligatis | confligamini |
| 3. Person Plural | confligant | confligantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | confligerem | confligerer |
| 2. Person Singular | confligeres | confligerere, confligereris |
| 3. Person Singular | confligeret | confligeretur |
| 1. Person Plural | confligeremus | confligeremur |
| 2. Person Plural | confligeretis | confligeremini |
| 3. Person Plural | confligerent | confligerentur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | conflixerim | — |
| 2. Person Singular | conflixeris | — |
| 3. Person Singular | conflixerit | — |
| 1. Person Plural | conflixerimus | — |
| 2. Person Plural | conflixeritis | — |
| 3. Person Plural | conflixerint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | conflixissem | — |
| 2. Person Singular | conflixisses | — |
| 3. Person Singular | conflixisset | — |
| 1. Person Plural | conflixissemus | — |
| 2. Person Plural | conflixissetis | — |
| 3. Person Plural | conflixissent | — |
| Präsens | Perfekt | |
|---|---|---|
| Aktiv | confligere | conflixisse |
| Passiv | confligi, confligier | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | conflige | confligere |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | confligite | confligimini |
| 3. Person Plural | — | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | confligito | confligitor |
| 3. Person Singular | confligito | confligitor |
| 2. Person Plural | confligitote | — |
| 3. Person Plural | confligunto | confliguntor |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | conflictus, conflictum, conflicta | conflicta, conflictae, conflicti |
| Genitiv | conflictae, conflicti | conflictarum, conflictorum |
| Dativ | conflictae, conflicto | conflictis |
| Akkusativ | conflictum, conflictam | conflicta, conflictas, conflictos |
| Ablativ | conflicta, conflicto | conflictis |
| Vokativ | conflictum, conflicta, conflicte | conflicta, conflictae, conflicti |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | confligens | confligentes, confligentia |
| Genitiv | confligentis | confligentium, confligentum |
| Dativ | confligenti | confligentibus |
| Akkusativ | confligens, confligentem | confligentes, confligentia |
| Ablativ | confligente, confligenti | confligentibus |
| Vokativ | confligens | confligentes, confligentia |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | conflictura, conflicturum, conflicturus | conflictura, conflicturae, conflicturi |
| Genitiv | conflicturae, conflicturi | conflicturarum, conflicturorum |
| Dativ | conflicturae, conflicturo | conflicturis |
| Akkusativ | conflicturam, conflicturum | conflictura, conflicturas, conflicturos |
| Ablativ | conflictura, conflicturo | conflicturis |
| Vokativ | conflictura, conflicture, conflicturum | conflictura, conflicturae, conflicturi |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | confligendum, confligenda, confligendus, confligunda, confligundum, confligundus | confligendi, confligenda, confligendae, confligunda, confligundae, confligundi |
| Genitiv | confligendi, confligendae, confligundae, confligundi | confligendarum, confligendorum, confligundarum, confligundorum |
| Dativ | confligendo, confligendae, confligundae, confligundo | confligendis, confligundis |
| Akkusativ | confligendum, confligendam, confligundam, confligundum | confligenda, confligendas, confligendos, confligunda, confligundas, confligundos |
| Ablativ | confligendo, confligenda, confligunda, confligundo | confligendis, confligundis |
| Vokativ | confligendum, confligenda, confligende, confligunda, confligunde, confligundum | confligendi, confligenda, confligendae, confligunda, confligundae, confligundi |
152 (256) Formen für „confligere“