| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | confacio | confacior |
| 2. Person Singular | confacis | confacere, confaceris |
| 3. Person Singular | confacit | confacitur |
| 1. Person Plural | confacimus | confacimur |
| 2. Person Plural | confacitis | confacimini |
| 3. Person Plural | confaciunt | confaciuntur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | confaciebam | confaciebar |
| 2. Person Singular | confaciebas | confaciebare, confaciebaris |
| 3. Person Singular | confaciebat | confaciebatur |
| 1. Person Plural | confaciebamus | confaciebamur |
| 2. Person Plural | confaciebatis | confaciebamini |
| 3. Person Plural | confaciebant | confaciebantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | confaciam | confaciar |
| 2. Person Singular | confacies | confaciere, confacieris |
| 3. Person Singular | confaciet | confacietur |
| 1. Person Plural | confaciemus | confaciemur |
| 2. Person Plural | confacietis | confaciemini |
| 3. Person Plural | confacient | confacientur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | confeci | — |
| 2. Person Singular | confecisti | — |
| 3. Person Singular | confecit | — |
| 1. Person Plural | confecimus | — |
| 2. Person Plural | confecistis | — |
| 3. Person Plural | confecerunt, confecere | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | confeceram | — |
| 2. Person Singular | confeceras | — |
| 3. Person Singular | confecerat | — |
| 1. Person Plural | confeceramus | — |
| 2. Person Plural | confeceratis | — |
| 3. Person Plural | confecerant | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | confecero | — |
| 2. Person Singular | confeceris | — |
| 3. Person Singular | confecerit | — |
| 1. Person Plural | confecerimus | — |
| 2. Person Plural | confeceritis | — |
| 3. Person Plural | confecerint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | confaciam | confaciar |
| 2. Person Singular | confacias | confaciare, confaciaris |
| 3. Person Singular | confaciat | confaciatur |
| 1. Person Plural | confaciamus | confaciamur |
| 2. Person Plural | confaciatis | confaciamini |
| 3. Person Plural | confaciant | confaciantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | confacerem | confacerer |
| 2. Person Singular | confaceres | confacerere, confacereris |
| 3. Person Singular | confaceret | confaceretur |
| 1. Person Plural | confaceremus | confaceremur |
| 2. Person Plural | confaceretis | confaceremini |
| 3. Person Plural | confacerent | confacerentur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | confecerim | — |
| 2. Person Singular | confeceris | — |
| 3. Person Singular | confecerit | — |
| 1. Person Plural | confecerimus | — |
| 2. Person Plural | confeceritis | — |
| 3. Person Plural | confecerint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | confecissem | — |
| 2. Person Singular | confecisses | — |
| 3. Person Singular | confecisset | — |
| 1. Person Plural | confecissemus | — |
| 2. Person Plural | confecissetis | — |
| 3. Person Plural | confecissent | — |
| Präsens | Perfekt | |
|---|---|---|
| Aktiv | confacere | confecisse |
| Passiv | confaci, confacier | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | confac, conface, confacerunt | confacere |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | confacite | confacimini |
| 3. Person Plural | — | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | confacito | confacitor |
| 3. Person Singular | confacito | confacitor |
| 2. Person Plural | confacitote | — |
| 3. Person Plural | confacunto | confacuntor |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | confacta, confactum, confactus | confacta, confactae, confacti |
| Genitiv | confactae, confacti | confactarum, confactorum |
| Dativ | confactae, confacto | confactis |
| Akkusativ | confactam, confactum | confacta, confactas, confactos |
| Ablativ | confacta, confacto | confactis |
| Vokativ | confacta, confacte, confactum | confacta, confactae, confacti |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | confaciens | confacientes, confacientia |
| Genitiv | confacientis | confacientium, confacientum |
| Dativ | confacienti | confacientibus |
| Akkusativ | confaciens, confacientem | confacientes, confacientia |
| Ablativ | confaciente, confacienti | confacientibus |
| Vokativ | confaciens | confacientes, confacientia |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | confactura, confacturum, confacturus | confactura, confacturae, confacturi |
| Genitiv | confacturae, confacturi | confacturarum, confacturorum |
| Dativ | confacturae, confacturo | confacturis |
| Akkusativ | confacturam, confacturum | confactura, confacturas, confacturos |
| Ablativ | confactura, confacturo | confacturis |
| Vokativ | confactura, confacture, confacturum | confactura, confacturae, confacturi |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | confacienda, confaciendum, confaciendus, confaciunda, confaciundum, confaciundus | confacienda, confaciendae, confaciendi, confaciunda, confaciundae, confaciundi |
| Genitiv | confaciendae, confaciendi, confaciundae, confaciundi | confaciendarum, confaciendorum, confaciundarum, confaciundorum |
| Dativ | confaciendae, confaciendo, confaciundae, confaciundo | confaciendis, confaciundis |
| Akkusativ | confaciendam, confaciendum, confaciundam, confaciundum | confacienda, confaciendas, confaciendos, confaciunda, confaciundas, confaciundos |
| Ablativ | confacienda, confaciendo, confaciunda, confaciundo | confaciendis, confaciundis |
| Vokativ | confacienda, confaciende, confaciendum, confaciunda, confaciunde, confaciundum | confacienda, confaciendae, confaciendi, confaciunda, confaciundae, confaciundi |
152 (260) Formen für „confacere“