Formentabelle zu „condurare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conduro | conduror |
| 2. Person Singular | conduras | condurare, conduraris |
| 3. Person Singular | condurat | conduratur |
| 1. Person Plural | conduramus | conduramur |
| 2. Person Plural | conduratis | conduramini |
| 3. Person Plural | condurant | condurantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | condurabam | condurabar |
| 2. Person Singular | condurabas | condurabare, condurabaris |
| 3. Person Singular | condurabat | condurabatur |
| 1. Person Plural | condurabamus | condurabamur |
| 2. Person Plural | condurabatis | condurabamini |
| 3. Person Plural | condurabant | condurabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | condurabo | condurabor |
| 2. Person Singular | condurabis | condurabere, conduraberis |
| 3. Person Singular | condurabit | condurabitur |
| 1. Person Plural | condurabimus | condurabimur |
| 2. Person Plural | condurabitis | condurabimini |
| 3. Person Plural | condurabunt | condurabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conduravi | — |
| 2. Person Singular | conduravisti | — |
| 3. Person Singular | conduravit | — |
| 1. Person Plural | conduravimus | — |
| 2. Person Plural | conduravistis | — |
| 3. Person Plural | condurare, conduravere, conduraverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conduraveram | — |
| 2. Person Singular | conduraveras | — |
| 3. Person Singular | conduraverat | — |
| 1. Person Plural | conduraveramus | — |
| 2. Person Plural | conduraveratis | — |
| 3. Person Plural | conduraverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conduravero | — |
| 2. Person Singular | conduraris, conduraveris | — |
| 3. Person Singular | conduraverit | — |
| 1. Person Plural | conduraverimus | — |
| 2. Person Plural | conduraveritis | — |
| 3. Person Plural | conduraverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | condurem | condurer |
| 2. Person Singular | condures | condurere, condureris |
| 3. Person Singular | conduret | conduretur |
| 1. Person Plural | conduremus | conduremur |
| 2. Person Plural | conduretis | conduremini |
| 3. Person Plural | condurent | condurentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | condurarem | condurarer |
| 2. Person Singular | condurares | condurarere, condurareris |
| 3. Person Singular | conduraret | conduraretur |
| 1. Person Plural | conduraremus | conduraremur |
| 2. Person Plural | conduraretis | conduraremini |
| 3. Person Plural | condurarent | condurarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conduraverim | — |
| 2. Person Singular | conduraris, conduraveris | — |
| 3. Person Singular | conduraverit | — |
| 1. Person Plural | conduraverimus | — |
| 2. Person Plural | conduraveritis | — |
| 3. Person Plural | conduraverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conduravissem | — |
| 2. Person Singular | conduravisses | — |
| 3. Person Singular | conduravisset | — |
| 1. Person Plural | conduravissemus | — |
| 2. Person Plural | conduravissetis | — |
| 3. Person Plural | conduravissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | condurare | conduravisse |
| Passiv | condurari, condurarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | condura | condurare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | condurate | conduramini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | condurato | condurator |
| 3. Person Singular | condurato | condurator |
| 2. Person Plural | conduratote | — |
| 3. Person Plural | conduranto | condurantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | condurata, conduratum, conduratus | condurata, conduratae, condurati |
| Genitiv | conduratae, condurati | conduratarum, conduratorum |
| Dativ | conduratae, condurato | conduratis |
| Akkusativ | conduratam, conduratum | condurata, conduratas, conduratos |
| Ablativ | condurata, condurato | conduratis |
| Vokativ | condurata, condurate, conduratum | condurata, conduratae, condurati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | condurans | condurantes, condurantia |
| Genitiv | condurantis | condurantium, condurantum |
| Dativ | conduranti | condurantibus |
| Akkusativ | condurans, condurantem | condurantes, condurantia |
| Ablativ | condurante, conduranti | condurantibus |
| Vokativ | condurans | condurantes, condurantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | conduratura, conduraturum, conduraturus | conduratura, conduraturae, conduraturi |
| Genitiv | conduraturae, conduraturi | conduraturarum, conduraturorum |
| Dativ | conduraturae, conduraturo | conduraturis |
| Akkusativ | conduraturam, conduraturum | conduratura, conduraturas, conduraturos |
| Ablativ | conduratura, conduraturo | conduraturis |
| Vokativ | conduratura, condurature, conduraturum | conduratura, conduraturae, conduraturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | conduranda, condurandum, condurandus | conduranda, condurandae, condurandi |
| Genitiv | condurandae, condurandi | condurandarum, condurandorum |
| Dativ | condurandae, condurando | condurandis |
| Akkusativ | condurandam, condurandum | conduranda, condurandas, condurandos |
| Ablativ | conduranda, condurando | condurandis |
| Vokativ | conduranda, condurande, condurandum | conduranda, condurandae, condurandi |
152 (228) Formen für „condurare“