Formentabelle zu „condonare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | condono | condonor |
| 2. Person Singular | condonas | condonare, condonaris |
| 3. Person Singular | condonat | condonatur |
| 1. Person Plural | condonamus | condonamur |
| 2. Person Plural | condonatis | condonamini |
| 3. Person Plural | condonant | condonantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | condonabam | condonabar |
| 2. Person Singular | condonabas | condonabare, condonabaris |
| 3. Person Singular | condonabat | condonabatur |
| 1. Person Plural | condonabamus | condonabamur |
| 2. Person Plural | condonabatis | condonabamini |
| 3. Person Plural | condonabant | condonabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | condonabo | condonabor |
| 2. Person Singular | condonabis | condonabere, condonaberis |
| 3. Person Singular | condonabit | condonabitur |
| 1. Person Plural | condonabimus | condonabimur |
| 2. Person Plural | condonabitis | condonabimini |
| 3. Person Plural | condonabunt | condonabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | condonavi | — |
| 2. Person Singular | condonavisti | — |
| 3. Person Singular | condonavit | — |
| 1. Person Plural | condonavimus | — |
| 2. Person Plural | condonavistis | — |
| 3. Person Plural | condonauere, condonare, condonaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | condonaveram | — |
| 2. Person Singular | condonaras, condonaveras | — |
| 3. Person Singular | condonaverat | — |
| 1. Person Plural | condonaveramus | — |
| 2. Person Plural | condonaveratis | — |
| 3. Person Plural | condonaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | condonavero | — |
| 2. Person Singular | condonaris, condonaveris | — |
| 3. Person Singular | condonaverit | — |
| 1. Person Plural | condonaverimus | — |
| 2. Person Plural | condonaveritis | — |
| 3. Person Plural | condonaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | condonem | condoner |
| 2. Person Singular | condones | condonere, condoneris |
| 3. Person Singular | condonet | condonetur |
| 1. Person Plural | condonemus | condonemur |
| 2. Person Plural | condonetis | condonemini |
| 3. Person Plural | condonent | condonentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | condonarem | condonarer |
| 2. Person Singular | condonares | condonarere, condonareris |
| 3. Person Singular | condonaret | condonaretur |
| 1. Person Plural | condonaremus | condonaremur |
| 2. Person Plural | condonaretis | condonaremini |
| 3. Person Plural | condonarent | condonarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | condonaverim | — |
| 2. Person Singular | condonaris, condonaveris | — |
| 3. Person Singular | condonaverit | — |
| 1. Person Plural | condonaverimus | — |
| 2. Person Plural | condonaveritis | — |
| 3. Person Plural | condonaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | condonavissem | — |
| 2. Person Singular | condonasses, condonavisses | — |
| 3. Person Singular | condonavisset | — |
| 1. Person Plural | condonavissemus | — |
| 2. Person Plural | condonavissetis | — |
| 3. Person Plural | condonavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | condonare | condonavisse |
| Passiv | condonari, condonarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | condona | condonare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | condonate | condonamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | condonato | condonator |
| 3. Person Singular | condonato | condonator |
| 2. Person Plural | condonatote | — |
| 3. Person Plural | condonanto | condonantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | condonata, condonatum, condonatus | condonata, condonatae, condonati |
| Genitiv | condonatae, condonati | condonatarum, condonatorum |
| Dativ | condonatae, condonato | condonatis |
| Akkusativ | condonatam, condonatum | condonata, condonatas, condonatos |
| Ablativ | condonata, condonato | condonatis |
| Vokativ | condonate, condonata, condonatum | condonata, condonatae, condonati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | condonans | condonantes, condonantia |
| Genitiv | condonantis | condonantium, condonantum |
| Dativ | condonanti | condonantibus |
| Akkusativ | condonans, condonantem | condonantes, condonantia |
| Ablativ | condonante, condonanti | condonantibus |
| Vokativ | condonans | condonantes, condonantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | condonatura, condonaturum, condonaturus | condonatura, condonaturae, condonaturi |
| Genitiv | condonaturae, condonaturi | condonaturarum, condonaturorum |
| Dativ | condonaturae, condonaturo | condonaturis |
| Akkusativ | condonaturam, condonaturum | condonatura, condonaturas, condonaturos |
| Ablativ | condonatura, condonaturo | condonaturis |
| Vokativ | condonatura, condonature, condonaturum | condonatura, condonaturae, condonaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | condonanda, condonandum, condonandus | condonanda, condonandae, condonandi |
| Genitiv | condonandae, condonandi | condonandarum, condonandorum |
| Dativ | condonandae, condonando | condonandis |
| Akkusativ | condonandam, condonandum | condonandas, condonanda, condonandos |
| Ablativ | condonanda, condonando | condonandis |
| Vokativ | condonanda, condonande, condonandum | condonanda, condonandae, condonandi |
152 (230) Formen für „condonare“