| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | condico | condicor |
| 2. Person Singular | codiceis, condicis | condiceris |
| 3. Person Singular | condicit | condicitur |
| 1. Person Plural | condicimus | condicimur |
| 2. Person Plural | condicitis | condicimini |
| 3. Person Plural | condicunt | condicuntur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | condicebam | condicebar |
| 2. Person Singular | condicebas | condicebare, condicebaris |
| 3. Person Singular | condicebat | condicebatur |
| 1. Person Plural | condicebamus | condicebamur |
| 2. Person Plural | condicebatis | condicebamini |
| 3. Person Plural | condicebant | condicebantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | condicam | condicar |
| 2. Person Singular | condices | condicere, condiceris |
| 3. Person Singular | condicet | condicetur |
| 1. Person Plural | condicemus | condicemur |
| 2. Person Plural | condicetis | condicemini |
| 3. Person Plural | condicent | condicentur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | condixi | — |
| 2. Person Singular | condixisti | — |
| 3. Person Singular | condixit | — |
| 1. Person Plural | condiximus | — |
| 2. Person Plural | condixistis | — |
| 3. Person Plural | condixere, condixerunt | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | condixeram | — |
| 2. Person Singular | condixeras | — |
| 3. Person Singular | condixerat | — |
| 1. Person Plural | condixeramus | — |
| 2. Person Plural | condixeratis | — |
| 3. Person Plural | condixerant | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | condixero | — |
| 2. Person Singular | condixeris | — |
| 3. Person Singular | condixerit | — |
| 1. Person Plural | condixerimus | — |
| 2. Person Plural | condixeritis | — |
| 3. Person Plural | condixerint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | condicam | condicar |
| 2. Person Singular | condicas | condicare, condicaris |
| 3. Person Singular | condicat | condicatur |
| 1. Person Plural | condicamus | condicamur |
| 2. Person Plural | condicatis | condicamini |
| 3. Person Plural | condicant | condicantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | condicerem | condicerer |
| 2. Person Singular | condiceres | condicerere, condicereris |
| 3. Person Singular | condiceret | condiceretur |
| 1. Person Plural | condiceremus | condiceremur |
| 2. Person Plural | condiceretis | condiceremini |
| 3. Person Plural | condicerent | condicerentur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | condixerim | — |
| 2. Person Singular | condixeris | — |
| 3. Person Singular | condixerit | — |
| 1. Person Plural | condixerimus | — |
| 2. Person Plural | condixeritis | — |
| 3. Person Plural | condixerint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | condixissem | — |
| 2. Person Singular | condixisses | — |
| 3. Person Singular | condixisset | — |
| 1. Person Plural | condixissemus | — |
| 2. Person Plural | condixissetis | — |
| 3. Person Plural | condixissent | — |
| Präsens | Perfekt | |
|---|---|---|
| Aktiv | condicere | condixisse |
| Passiv | condici, condicier | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | condic, condice | condicere |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | condicite | condicimini |
| 3. Person Plural | — | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | condicito | condicitor |
| 3. Person Singular | condicito | condicitor |
| 2. Person Plural | condicitote | — |
| 3. Person Plural | condicunto | condicuntor |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | condictum, condicta, condictus | condicta, condictae, condicti |
| Genitiv | condictae, condicti | condictarum, condictorum |
| Dativ | condicto, condictae, condictoreis | condictis |
| Akkusativ | condictum, condictam | condicta, condictas, condictos |
| Ablativ | condicta, condicto, condictoreis | condictis |
| Vokativ | condictum, condicta, condicte | condicta, condictae, condicti |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | condicens | condicentes, condicentia |
| Genitiv | condicentis | condicentium, condicentum |
| Dativ | condicenti | condicentibus |
| Akkusativ | condicens, condicentem | condicentes, condicentia |
| Ablativ | condicente, condicenti | condicentibus |
| Vokativ | condicens | condicentes, condicentia |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | condictura, condicturum, condicturus | condictura, condicturae, condicturi |
| Genitiv | condicturae, condicturi | condicturarum, condicturorum |
| Dativ | condicturae, condicturo | condicturis |
| Akkusativ | condicturam, condicturum | condictura, condicturas, condicturos |
| Ablativ | condictura, condicturo | condicturis |
| Vokativ | condictura, condicture, condicturum | condictura, condicturae, condicturi |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | condicenda, condicendum, condicendus, condicunda, condicundum, condicundus | condicenda, condicendae, condicendi, condicunda, condicundae, condicundi |
| Genitiv | condicendae, condicendi, condicundae, condicundi | condicendarum, condicendorum, condicundarum, condicundorum |
| Dativ | condicendo, condicendae, condicundae, condicundo | condicendis, condicundis |
| Akkusativ | condicendam, condicendum, condicundam, condicundum | condicenda, condicendas, condicendos, condicunda, condicundas, condicundos |
| Ablativ | condicendo, condicenda, condicunda, condicundo | condicendis, condicundis |
| Vokativ | condicenda, condicende, condicendum, condicunda, condicunde, condicundum | condicenda, condicendae, condicendi, condicunda, condicundae, condicundi |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | — | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | condiciis |
| Akkusativ | — | — |
| Ablativ | — | condiciis |
| Vokativ | — | — |
154 (264) Formen für „condicere“