Formentabelle zu „condemnare“
Verb
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | condemnabam | condemnabar |
| 2. Person Singular | condemnabas | condemnabare, condemnabaris |
| 3. Person Singular | condemnabat | condemnabatur |
| 1. Person Plural | condemnabamus | condemnabamur |
| 2. Person Plural | condemnabatis | condemnabamini |
| 3. Person Plural | condemnabant | condemnabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | condemnabo | condemnabor |
| 2. Person Singular | condemnabis | condemnabere, condemnaberis |
| 3. Person Singular | condemnabit | condemnabitur |
| 1. Person Plural | condemnabimus | condemnabimur |
| 2. Person Plural | condemnabitis | condemnabimini |
| 3. Person Plural | condemnabunt | condemnabuntur |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | condemnaveram | — |
| 2. Person Singular | condemnaveras | — |
| 3. Person Singular | condemnarat, condemnaverat | — |
| 1. Person Plural | condemnaveramus | — |
| 2. Person Plural | condemnaveratis | — |
| 3. Person Plural | condemnarant, condemnaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | condemnavero | — |
| 2. Person Singular | condemnaris, condemnaveris | — |
| 3. Person Singular | condemnarit, condemnaverit | — |
| 1. Person Plural | condemnaverimus | — |
| 2. Person Plural | condemnaveritis | — |
| 3. Person Plural | condemnarint, condemnaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | condemnem | condemner |
| 2. Person Singular | condemnes | condemnere, condemneris |
| 3. Person Singular | condemnet | condemnetur |
| 1. Person Plural | condemnemus | condemnemur |
| 2. Person Plural | condemnetis | condemnemini |
| 3. Person Plural | condemnent | condemnentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | condemnarem | condemnarer |
| 2. Person Singular | condemnares | condemnarere, condemnareris |
| 3. Person Singular | condemnaret | condemnaretur |
| 1. Person Plural | condemnaremus | condemnaremur |
| 2. Person Plural | condemnaretis | condemnaremini |
| 3. Person Plural | condemnarent | condemnarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | condemnaverim | — |
| 2. Person Singular | condemnaris, condemnaveris | — |
| 3. Person Singular | condemnarit, condemnaverit | — |
| 1. Person Plural | condemnaverimus | — |
| 2. Person Plural | condemnaveritis | — |
| 3. Person Plural | condemnarint, condemnaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | condemnavissem | — |
| 2. Person Singular | condemnavisses | — |
| 3. Person Singular | condemnasset, condemnavisset | — |
| 1. Person Plural | condemnavissemus | — |
| 2. Person Plural | condemnavissetis | — |
| 3. Person Plural | condemnassent, condemnavissent | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | condemna | condemnare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | condemnate | condemnamini |
| 3. Person Plural | — | — |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | condemnatus, condemnata, condemnatum | condemnati, condemnata, condemnatae |
| Genitiv | condemnati, condemnatae | condemnatarum, condemnatorum |
| Dativ | condemnato, condemnatae, condemnatoreis | condemnatis |
| Akkusativ | condemnatum, condemnatam | condemnatos, condemnata, condemnatas |
| Ablativ | condemnato, condemnata, condemnatoreis | condemnatis |
| Vokativ | condemnatum, condemnata, condemnate | condemnati, condemnata, condemnatae |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | condemnans | condemnantes, condemnantia |
| Genitiv | condemnantis | condemnantium, condemnantum |
| Dativ | condemnanti | condemnantibus |
| Akkusativ | condemnans, condemnantem | condemnantes, condemnantia |
| Ablativ | condemnante, condemnanti | condemnantibus |
| Vokativ | condemnans | condemnantes, condemnantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | condemnaturus, condemnatura, condemnaturum | condemnatura, condemnaturae, condemnaturi |
| Genitiv | condemnaturae, condemnaturi | condemnaturarum, condemnaturorum |
| Dativ | condemnaturae, condemnaturo | condemnaturis |
| Akkusativ | condemnaturam, condemnaturum | condemnatura, condemnaturas, condemnaturos |
| Ablativ | condemnatura, condemnaturo | condemnaturis |
| Vokativ | condemnatura, condemnature, condemnaturum | condemnatura, condemnaturae, condemnaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | condemnandus, condemnandum, condemnanda | condemnandi, condemnanda, condemnandae |
| Genitiv | condemnandi, condemnandae | condemnandarum, condemnandorum |
| Dativ | condemnandae, condemnando | condemnandis |
| Akkusativ | condemnandum, condemnandam | condemnandos, condemnanda, condemnandas |
| Ablativ | condemnanda, condemnando | condemnandis |
| Vokativ | condemnandum, condemnanda, condemnande | condemnandi, condemnanda, condemnandae |
152 (247) Formen für „condemnare“