Formentabelle zu „condecorare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | condecoro | condecoror |
| 2. Person Singular | condecoras | condecorare, condecoraris |
| 3. Person Singular | condecorat | condecoratur |
| 1. Person Plural | condecoramus | condecoramur |
| 2. Person Plural | condecoratis | condecoramini |
| 3. Person Plural | condecorant | condecorantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | condecorabam | condecorabar |
| 2. Person Singular | condecorabas | condecorabare, condecorabaris |
| 3. Person Singular | condecorabat | condecorabatur |
| 1. Person Plural | condecorabamus | condecorabamur |
| 2. Person Plural | condecorabatis | condecorabamini |
| 3. Person Plural | condecorabant | condecorabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | condecorabo | condecorabor |
| 2. Person Singular | condecorabis | condecorabere, condecoraberis |
| 3. Person Singular | condecorabit | condecorabitur |
| 1. Person Plural | condecorabimus | condecorabimur |
| 2. Person Plural | condecorabitis | condecorabimini |
| 3. Person Plural | condecorabunt | condecorabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | condecoravi | — |
| 2. Person Singular | condecoravisti | — |
| 3. Person Singular | condecoravit | — |
| 1. Person Plural | condecoravimus | — |
| 2. Person Plural | condecoravistis | — |
| 3. Person Plural | condecorare, condecoravere, condecoraverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | condecoraveram | — |
| 2. Person Singular | condecoraveras | — |
| 3. Person Singular | condecoraverat | — |
| 1. Person Plural | condecoraveramus | — |
| 2. Person Plural | condecoraveratis | — |
| 3. Person Plural | condecoraverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | condecoravero | — |
| 2. Person Singular | condecoraris, condecoraveris | — |
| 3. Person Singular | condecoraverit | — |
| 1. Person Plural | condecoraverimus | — |
| 2. Person Plural | condecoraveritis | — |
| 3. Person Plural | condecoraverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | condecorem | condecorer |
| 2. Person Singular | condecores | condecorere, condecoreris |
| 3. Person Singular | condecoret | condecoretur |
| 1. Person Plural | condecoremus | condecoremur |
| 2. Person Plural | condecoretis | condecoremini |
| 3. Person Plural | condecorent | condecorentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | condecorarem | condecorarer |
| 2. Person Singular | condecorares | condecorarere, condecorareris |
| 3. Person Singular | condecoraret | condecoraretur |
| 1. Person Plural | condecoraremus | condecoraremur |
| 2. Person Plural | condecoraretis | condecoraremini |
| 3. Person Plural | condecorarent | condecorarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | condecoraverim | — |
| 2. Person Singular | condecoraris, condecoraveris | — |
| 3. Person Singular | condecoraverit | — |
| 1. Person Plural | condecoraverimus | — |
| 2. Person Plural | condecoraveritis | — |
| 3. Person Plural | condecoraverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | condecoravissem | — |
| 2. Person Singular | condecoravisses | — |
| 3. Person Singular | condecoravisset | — |
| 1. Person Plural | condecoravissemus | — |
| 2. Person Plural | condecoravissetis | — |
| 3. Person Plural | condecoravissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | condecorare | condecoravisse |
| Passiv | condecorari, condecorarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | condecora | condecorare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | condecorate | condecoramini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | condecorato | condecorator |
| 3. Person Singular | condecorato | condecorator |
| 2. Person Plural | condecoratote | — |
| 3. Person Plural | condecoranto | condecorantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | condecorata, condecoratum, condecoratus | condecorata, condecoratae, condecorati |
| Genitiv | condecoratae, condecorati | condecoratarum, condecoratorum |
| Dativ | condecoratae, condecorato | condecoratis |
| Akkusativ | condecoratam, condecoratum | condecorata, condecoratas, condecoratos |
| Ablativ | condecorata, condecorato | condecoratis |
| Vokativ | condecorata, condecorate, condecoratum | condecorata, condecoratae, condecorati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | condecorans | condecorantes, condecorantia |
| Genitiv | condecorantis | condecorantium, condecorantum |
| Dativ | condecoranti | condecorantibus |
| Akkusativ | condecorans, condecorantem | condecorantes, condecorantia |
| Ablativ | condecorante, condecoranti | condecorantibus |
| Vokativ | condecorans | condecorantes, condecorantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | condecoratura, condecoraturum, condecoraturus | condecoratura, condecoraturae, condecoraturi |
| Genitiv | condecoraturae, condecoraturi | condecoraturarum, condecoraturorum |
| Dativ | condecoraturae, condecoraturo | condecoraturis |
| Akkusativ | condecoraturam, condecoraturum | condecoratura, condecoraturas, condecoraturos |
| Ablativ | condecoratura, condecoraturo | condecoraturis |
| Vokativ | condecoratura, condecorature, condecoraturum | condecoratura, condecoraturae, condecoraturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | condecoranda, condecorandum, condecorandus | condecoranda, condecorandae, condecorandi |
| Genitiv | condecorandae, condecorandi | condecorandarum, condecorandorum |
| Dativ | condecorandae, condecorando | condecorandis |
| Akkusativ | condecorandam, condecorandum | condecoranda, condecorandas, condecorandos |
| Ablativ | condecoranda, condecorando | condecorandis |
| Vokativ | condecoranda, condecorande, condecorandum | condecoranda, condecorandae, condecorandi |
152 (228) Formen für „condecorare“