| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | concutio | concutior |
| 2. Person Singular | concutis | concuteris |
| 3. Person Singular | concutit | concutitur |
| 1. Person Plural | concutimus | concutimur |
| 2. Person Plural | concutitis | concutimini |
| 3. Person Plural | concutiunt | concutiuntur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | concutiebam | concutiebar |
| 2. Person Singular | concutiebas | concutiebare, concutiebaris |
| 3. Person Singular | concutiebat | concutiebatur |
| 1. Person Plural | concutiebamus | concutiebamur |
| 2. Person Plural | concutiebatis | concutiebamini |
| 3. Person Plural | concutiebant | concutiebantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | concutiam | concutiar |
| 2. Person Singular | concuties | concutiere, concutieris |
| 3. Person Singular | concutiet | concutietur |
| 1. Person Plural | concutiemus | concutiemur |
| 2. Person Plural | concutietis | concutiemini |
| 3. Person Plural | concutient | concutientur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | concussi | — |
| 2. Person Singular | concussisti | — |
| 3. Person Singular | concussit | — |
| 1. Person Plural | concussimus | — |
| 2. Person Plural | concussistis | — |
| 3. Person Plural | concussere, concusserunt | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | concusseram | — |
| 2. Person Singular | concusseras | — |
| 3. Person Singular | concusserat | — |
| 1. Person Plural | concusseramus | — |
| 2. Person Plural | concusseratis | — |
| 3. Person Plural | concusserant | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | concussero | — |
| 2. Person Singular | concusseris | — |
| 3. Person Singular | concusserit | — |
| 1. Person Plural | concusserimus | — |
| 2. Person Plural | concusseritis | — |
| 3. Person Plural | concusserint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | concutiam | concutiar |
| 2. Person Singular | concutias | concutiare, concutiaris |
| 3. Person Singular | concutiat | concutiatur |
| 1. Person Plural | concutiamus | concutiamur |
| 2. Person Plural | concutiatis | concutiamini |
| 3. Person Plural | concutiant | concutiantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | concuterem | concuterer |
| 2. Person Singular | concuteres | concuterere, concutereris |
| 3. Person Singular | concuteret | concuteretur |
| 1. Person Plural | concuteremus | concuteremur |
| 2. Person Plural | concuteretis | concuteremini |
| 3. Person Plural | concuterent | concuterentur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | concusserim | — |
| 2. Person Singular | concusseris | — |
| 3. Person Singular | concusserit | — |
| 1. Person Plural | concusserimus | — |
| 2. Person Plural | concusseritis | — |
| 3. Person Plural | concusserint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | concussissem | — |
| 2. Person Singular | concussisses | — |
| 3. Person Singular | concussisset | — |
| 1. Person Plural | concussissemus | — |
| 2. Person Plural | concussissetis | — |
| 3. Person Plural | concussissent | — |
| Präsens | Perfekt | |
|---|---|---|
| Aktiv | concutere | concussisse |
| Passiv | concuti, concutier | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | concute | concutere |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | concutite | concutimini |
| 3. Person Plural | — | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | concutito | concutitor |
| 3. Person Singular | concutito | concutitor |
| 2. Person Plural | concutitote | — |
| 3. Person Plural | concutunto | concutuntor |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | concussa, concussus, concussum | concussa, concussi, concussae |
| Genitiv | concussi, concussae | concussarum, concussorum |
| Dativ | concusso, concussae, concussoreis | concussis |
| Akkusativ | concussam, concussum | concussa, concussas, concussos |
| Ablativ | concusso, concussa, concussoreis | concussis |
| Vokativ | concussa, concussum, concusse | concussa, concussi, concussae |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | concutiens | concutientes, concutientia |
| Genitiv | concutientis | concutientium, concutientum |
| Dativ | concutienti | concutientibus |
| Akkusativ | concutiens, concutientem | concutientes, concutientia |
| Ablativ | concutiente, concutienti | concutientibus |
| Vokativ | concutiens | concutientes, concutientia |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | concussura, concussurum, concussurus | concussura, concussurae, concussuri |
| Genitiv | concussurae, concussuri | concussurarum, concussurorum |
| Dativ | concussurae, concussuro | concussuris |
| Akkusativ | concussuram, concussurum | concussura, concussuras, concussuros |
| Ablativ | concussura, concussuro | concussuris |
| Vokativ | concussura, concussure, concussurum | concussura, concussurae, concussuri |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | concutienda, concutiendum, concutiendus, concutiunda, concutiundum, concutiundus | concutienda, concutiendae, concutiendi, concutiunda, concutiundae, concutiundi |
| Genitiv | concutiendae, concutiendi, concutiundae, concutiundi | concutiendarum, concutiendorum, concutiundarum, concutiundorum |
| Dativ | concutiendae, concutiendo, concutiundae, concutiundo | concutiendis, concutiundis |
| Akkusativ | concutiendam, concutiendum, concutiundam, concutiundum | concutienda, concutiendas, concutiendos, concutiunda, concutiundas, concutiundos |
| Ablativ | concutienda, concutiendo, concutiunda, concutiundo | concutiendis, concutiundis |
| Vokativ | concutienda, concutiende, concutiendum, concutiunda, concutiunde, concutiundum | concutienda, concutiendae, concutiendi, concutiunda, concutiundae, concutiundi |
152 (267) Formen für „concutere“