| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | concustodio | concustodior |
| 2. Person Singular | concustodis | concustodire, concustodiris |
| 3. Person Singular | concustodit | concustoditur |
| 1. Person Plural | concustodimus | concustodimur |
| 2. Person Plural | concustoditis | concustodimini |
| 3. Person Plural | concustodiunt | concustodiuntur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | concustodbam, concustodiebam | concustodiebar |
| 2. Person Singular | concustodbas, concustodiebas | concustodiebare, concustodiebaris |
| 3. Person Singular | concustodbat, concustodiebat | concustodiebatur |
| 1. Person Plural | concustodbamus, concustodiebamus | concustodiebamur |
| 2. Person Plural | concustodbatis, concustodiebatis | concustodiebamini |
| 3. Person Plural | concustodbant, concustodiebant | concustodiebantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | concustodiam, concustodibo | concustodiar, concustodibor |
| 2. Person Singular | concustodibis, concustodies | concustodiberis, concustodiere, concustodieris |
| 3. Person Singular | concustodibit, concustodiet | concustodiberit, concustodietur |
| 1. Person Plural | concustodibimus, concustodiemus | concustodibimur, concustodiemur |
| 2. Person Plural | concustodibitis, concustodietis | concustodibimini, concustodiemini |
| 3. Person Plural | concustodibunt, concustodient | concustodibuntur, concustodientur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | concustodivi | — |
| 2. Person Singular | concustodivisti | — |
| 3. Person Singular | concustodivit | — |
| 1. Person Plural | concustodivimus | — |
| 2. Person Plural | concustodivistis | — |
| 3. Person Plural | concustodiere, concustodivere, concustodiverunt | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | concustodiveram | — |
| 2. Person Singular | concustodiveras | — |
| 3. Person Singular | concustodiverat | — |
| 1. Person Plural | concustodiveramus | — |
| 2. Person Plural | concustodiveratis | — |
| 3. Person Plural | concustodiverant | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | concustodivero | — |
| 2. Person Singular | concustodieris, concustodiveris | — |
| 3. Person Singular | concustodiverit | — |
| 1. Person Plural | concustodiverimus | — |
| 2. Person Plural | concustodiveritis | — |
| 3. Person Plural | concustodiverint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | concustodiam | concustodiar |
| 2. Person Singular | concustodias | concustodiare, concustodiaris |
| 3. Person Singular | concustodiat | concustodiatur |
| 1. Person Plural | concustodiamus | concustodiamur |
| 2. Person Plural | concustodiatis | concustodiamini |
| 3. Person Plural | concustodiant | concustodiantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | concustodirem | concustodirer |
| 2. Person Singular | concustodires | concustodirere, concustodireris |
| 3. Person Singular | concustodiret | concustodiretur |
| 1. Person Plural | concustodiremus | concustodiremur |
| 2. Person Plural | concustodiretis | concustodiremini |
| 3. Person Plural | concustodirent | concustodirentur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | concustodiverim | — |
| 2. Person Singular | concustodieris, concustodiveris | — |
| 3. Person Singular | concustodiverit | — |
| 1. Person Plural | concustodiverimus | — |
| 2. Person Plural | concustodiveritis | — |
| 3. Person Plural | concustodiverint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | concustodivissem | — |
| 2. Person Singular | concustodivisses | — |
| 3. Person Singular | concustodivisset | — |
| 1. Person Plural | concustodivissemus | — |
| 2. Person Plural | concustodivissetis | — |
| 3. Person Plural | concustodivissent | — |
| Präsens | Perfekt | |
|---|---|---|
| Aktiv | concustodire | concustodivisse |
| Passiv | concustodiri, concustodirier | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | concustodi | concustodire |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | concustodite | concustodimini |
| 3. Person Plural | — | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | concustodito | concustoditor |
| 3. Person Singular | concustodito | concustoditor |
| 2. Person Plural | concustoditote | — |
| 3. Person Plural | concustodiunto | concustodiuntor |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | concustodita, concustoditum, concustoditus | concustodita, concustoditae, concustoditi |
| Genitiv | concustoditae, concustoditi | concustoditarum, concustoditorum |
| Dativ | concustoditae, concustodito | concustoditis |
| Akkusativ | concustoditam, concustoditum | concustodita, concustoditas, concustoditos |
| Ablativ | concustodita, concustodito | concustoditis |
| Vokativ | concustodita, concustodite, concustoditum | concustodita, concustoditae, concustoditi |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | concustodiens | concustodientes, concustodientia |
| Genitiv | concustodientis | concustodientium, concustodientum |
| Dativ | concustodienti | concustodientibus |
| Akkusativ | concustodiens, concustodientem | concustodientes, concustodientia |
| Ablativ | concustodiente, concustodienti | concustodientibus |
| Vokativ | concustodiens | concustodientes, concustodientia |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | concustoditura, concustoditurum, concustoditurus | concustoditura, concustoditurae, concustodituri |
| Genitiv | concustoditurae, concustodituri | concustoditurarum, concustoditurorum |
| Dativ | concustoditurae, concustodituro | concustodituris |
| Akkusativ | concustodituram, concustoditurum | concustoditura, concustodituras, concustodituros |
| Ablativ | concustoditura, concustodituro | concustodituris |
| Vokativ | concustoditura, concustoditure, concustoditurum | concustoditura, concustoditurae, concustodituri |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | concustodienda, concustodiendum, concustodiendus, concustodiunda, concustodiundum, concustodiundus | concustodienda, concustodiendae, concustodiendi, concustodiunda, concustodiundae, concustodiundi |
| Genitiv | concustodiendae, concustodiendi, concustodiundae, concustodiundi | concustodiendarum, concustodiendorum, concustodiundarum, concustodiundorum |
| Dativ | concustodiendae, concustodiendo, concustodiundae, concustodiundo | concustodiendis, concustodiundis |
| Akkusativ | concustodiendam, concustodiendum, concustodiundam, concustodiundum | concustodienda, concustodiendas, concustodiendos, concustodiunda, concustodiundas, concustodiundos |
| Ablativ | concustodienda, concustodiendo, concustodiunda, concustodiundo | concustodiendis, concustodiundis |
| Vokativ | concustodienda, concustodiende, concustodiendum, concustodiunda, concustodiunde, concustodiundum | concustodienda, concustodiendae, concustodiendi, concustodiunda, concustodiundae, concustodiundi |
152 (278) Formen für „concustodire“