| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | concumbo | concumbor |
| 2. Person Singular | concumbis | concumberis |
| 3. Person Singular | concumbit | concumbitur |
| 1. Person Plural | concumbimus | concumbimur |
| 2. Person Plural | concumbitis | concumbimini |
| 3. Person Plural | concumbunt | concumbuntur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | concumbebam | concumbebar |
| 2. Person Singular | concumbebas | concumbebare, concumbebaris |
| 3. Person Singular | concumbebat | concumbebatur |
| 1. Person Plural | concumbebamus | concumbebamur |
| 2. Person Plural | concumbebatis | concumbebamini |
| 3. Person Plural | concumbebant | concumbebantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | concumbam | concumbar |
| 2. Person Singular | concumbes | concumbere, concumberis |
| 3. Person Singular | concumbet | concumbetur |
| 1. Person Plural | concumbemus | concumbemur |
| 2. Person Plural | concumbetis | concumbemini |
| 3. Person Plural | concumbent | concumbentur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | concumbui | — |
| 2. Person Singular | concumbuisti | — |
| 3. Person Singular | concumbuit | — |
| 1. Person Plural | concumbuimus | — |
| 2. Person Plural | concumbuistis | — |
| 3. Person Plural | concumbuere, concumbuerunt | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | concumbueram | — |
| 2. Person Singular | concumbueras | — |
| 3. Person Singular | concumbuerat | — |
| 1. Person Plural | concumbueramus | — |
| 2. Person Plural | concumbueratis | — |
| 3. Person Plural | concumbuerant | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | concumbuero | — |
| 2. Person Singular | concumbueris | — |
| 3. Person Singular | concumbuerit | — |
| 1. Person Plural | concumbuerimus | — |
| 2. Person Plural | concumbueritis | — |
| 3. Person Plural | concumbuerint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | concumbam | concumbar |
| 2. Person Singular | concumbas | concumbare, concumbaris |
| 3. Person Singular | concumbat | concumbatur |
| 1. Person Plural | concumbamus | concumbamur |
| 2. Person Plural | concumbatis | concumbamini |
| 3. Person Plural | concumbant | concumbantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | concumberem | concumberer |
| 2. Person Singular | concumberes | concumberere, concumbereris |
| 3. Person Singular | concumberet | concumberetur |
| 1. Person Plural | concumberemus | concumberemur |
| 2. Person Plural | concumberetis | concumberemini |
| 3. Person Plural | concumberent | concumberentur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | concumbuerim | — |
| 2. Person Singular | concumbueris | — |
| 3. Person Singular | concumbuerit | — |
| 1. Person Plural | concumbuerimus | — |
| 2. Person Plural | concumbueritis | — |
| 3. Person Plural | concumbuerint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | concumbuissem | — |
| 2. Person Singular | concumbuisses | — |
| 3. Person Singular | concumbuisset | — |
| 1. Person Plural | concumbuissemus | — |
| 2. Person Plural | concumbuissetis | — |
| 3. Person Plural | concumbuissent | — |
| Präsens | Perfekt | |
|---|---|---|
| Aktiv | concumbere | concumbuisse |
| Passiv | concumbi, concumbier | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | concumbe | concumbere |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | concumbite | concumbimini |
| 3. Person Plural | — | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | concumbito | concumbitor |
| 3. Person Singular | concumbito | concumbitor |
| 2. Person Plural | concumbitote | — |
| 3. Person Plural | concumbunto | concumbuntor |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | concumbita, concumbitum, concumbitus | concumbita, concumbitae, concumbiti |
| Genitiv | concumbitae, concumbiti | concumbitarum, concumbitorum |
| Dativ | concumbitae, concumbito | concumbitis |
| Akkusativ | concumbitam, concumbitum | concumbita, concumbitas, concumbitos |
| Ablativ | concumbita, concumbito | concumbitis |
| Vokativ | concumbita, concumbite, concumbitum | concumbita, concumbitae, concumbiti |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | concumbens | concumbentes, concumbentia |
| Genitiv | concumbentis | concumbentium, concumbentum |
| Dativ | concumbenti | concumbentibus |
| Akkusativ | concumbens, concumbentem | concumbentes, concumbentia |
| Ablativ | concumbente, concumbenti | concumbentibus |
| Vokativ | concumbens | concumbentes, concumbentia |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | concumbitura, concumbiturum, concumbiturus | concumbitura, concumbiturae, concumbituri |
| Genitiv | concumbiturae, concumbituri | concumbiturarum, concumbiturorum |
| Dativ | concumbiturae, concumbituro | concumbituris |
| Akkusativ | concumbituram, concumbiturum | concumbitura, concumbituras, concumbituros |
| Ablativ | concumbitura, concumbituro | concumbituris |
| Vokativ | concumbitura, concumbiture, concumbiturum | concumbitura, concumbiturae, concumbituri |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | concumbenda, concumbendum, concumbendus, concumbunda, concumbundum, concumbundus | concumbenda, concumbendae, concumbendi, concumbunda, concumbundae, concumbundi |
| Genitiv | concumbendae, concumbendi, concumbundae, concumbundi | concumbendarum, concumbendorum, concumbundarum, concumbundorum |
| Dativ | concumbendae, concumbendo, concumbundae, concumbundo | concumbendis, concumbundis |
| Akkusativ | concumbendam, concumbendum, concumbundam, concumbundum | concumbenda, concumbendas, concumbendos, concumbunda, concumbundas, concumbundos |
| Ablativ | concumbenda, concumbendo, concumbunda, concumbundo | concumbendis, concumbundis |
| Vokativ | concumbenda, concumbende, concumbendum, concumbunda, concumbunde, concumbundum | concumbenda, concumbendae, concumbendi, concumbunda, concumbundae, concumbundi |
152 (256) Formen für „concumbere“