Formentabelle zu „concubare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular |
Warning: Division by zero in /srv/data/web/vhosts/www.latein.me/htdocs/formTable.php on line 463
concubo | concubor |
| 2. Person Singular | concubas | concubare, concubaris |
| 3. Person Singular | concubat | concubatur |
| 1. Person Plural | concubamus | concubamur |
| 2. Person Plural | concubatis | concubamini |
| 3. Person Plural | concubant | concubantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | concubabam | concubabar |
| 2. Person Singular | concubabas | concubabare, concubabaris |
| 3. Person Singular | concubabat | concubabatur |
| 1. Person Plural | concubabamus | concubabamur |
| 2. Person Plural | concubabatis | concubabamini |
| 3. Person Plural | concubabant | concubabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | concubabo | concubabor |
| 2. Person Singular | concubabis | concubabere, concubaberis |
| 3. Person Singular | concubabit | concubabitur |
| 1. Person Plural | concubabimus | concubabimur |
| 2. Person Plural | concubabitis | concubabimini |
| 3. Person Plural | concubabunt | concubabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | concubavi | — |
| 2. Person Singular | concubavisti | — |
| 3. Person Singular | concubavit | — |
| 1. Person Plural | concubavimus | — |
| 2. Person Plural | concubavistis | — |
| 3. Person Plural | concubare, concubavere, concubaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | concubaveram | — |
| 2. Person Singular | concubaveras | — |
| 3. Person Singular | concubaverat | — |
| 1. Person Plural | concubaveramus | — |
| 2. Person Plural | concubaveratis | — |
| 3. Person Plural | concubaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | concubavero | — |
| 2. Person Singular | concubaris, concubaveris | — |
| 3. Person Singular | concubaverit | — |
| 1. Person Plural | concubaverimus | — |
| 2. Person Plural | concubaveritis | — |
| 3. Person Plural | concubaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | concubem | concuber |
| 2. Person Singular | concubes | concubere, concuberis |
| 3. Person Singular | concubet | concubetur |
| 1. Person Plural | concubemus | concubemur |
| 2. Person Plural | concubetis | concubemini |
| 3. Person Plural | concubent | concubentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | concubarem | concubarer |
| 2. Person Singular | concubares | concubarere, concubareris |
| 3. Person Singular | concubaret | concubaretur |
| 1. Person Plural | concubaremus | concubaremur |
| 2. Person Plural | concubaretis | concubaremini |
| 3. Person Plural | concubarent | concubarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | concubaverim | — |
| 2. Person Singular | concubaris, concubaveris | — |
| 3. Person Singular | concubaverit | — |
| 1. Person Plural | concubaverimus | — |
| 2. Person Plural | concubaveritis | — |
| 3. Person Plural | concubaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | concubavissem | — |
| 2. Person Singular | concubavisses | — |
| 3. Person Singular | concubavisset | — |
| 1. Person Plural | concubavissemus | — |
| 2. Person Plural | concubavissetis | — |
| 3. Person Plural | concubavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | concubare | concubavisse |
| Passiv | concubari, concubarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | concuba | concubare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | concubate | concubamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | concubato | concubator |
| 3. Person Singular | concubato | concubator |
| 2. Person Plural | concubatote | — |
| 3. Person Plural | concubanto | concubantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | concubata, concubatum, concubatus | concubata, concubatae, concubati |
| Genitiv | concubatae, concubati | concubatarum, concubatorum |
| Dativ | concubatae, concubato | concubatis |
| Akkusativ | concubatam, concubatum | concubata, concubatas, concubatos |
| Ablativ | concubata, concubato | concubatis |
| Vokativ | concubata, concubate, concubatum | concubata, concubatae, concubati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | concubans | concubantes, concubantia |
| Genitiv | concubantis | concubantium, concubantum |
| Dativ | concubanti | concubantibus |
| Akkusativ | concubans, concubantem | concubantes, concubantia |
| Ablativ | concubante, concubanti | concubantibus |
| Vokativ | concubans | concubantes, concubantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | concubatura, concubaturum, concubaturus | concubatura, concubaturae, concubaturi |
| Genitiv | concubaturae, concubaturi | concubaturarum, concubaturorum |
| Dativ | concubaturae, concubaturo | concubaturis |
| Akkusativ | concubaturam, concubaturum | concubatura, concubaturas, concubaturos |
| Ablativ | concubatura, concubaturo | concubaturis |
| Vokativ | concubatura, concubature, concubaturum | concubatura, concubaturae, concubaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | concubanda, concubandum, concubandus | concubanda, concubandae, concubandi |
| Genitiv | concubandae, concubandi | concubandarum, concubandorum |
| Dativ | concubandae, concubando | concubandis |
| Akkusativ | concubandam, concubandum | concubanda, concubandas, concubandos |
| Ablativ | concubanda, concubando | concubandis |
| Vokativ | concubanda, concubande, concubandum | concubanda, concubandae, concubandi |
152 (228) Formen für „concubare“