| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | — | concriminor |
| 2. Person Singular | — | concriminare, concriminaris |
| 3. Person Singular | — | concriminatur |
| 1. Person Plural | — | concriminamur |
| 2. Person Plural | — | concriminamini |
| 3. Person Plural | — | concriminantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | — | concriminabar |
| 2. Person Singular | — | concriminabare, concriminabaris |
| 3. Person Singular | — | concriminabatur |
| 1. Person Plural | — | concriminabamur |
| 2. Person Plural | — | concriminabamini |
| 3. Person Plural | — | concriminabantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | — | concriminabor |
| 2. Person Singular | — | concriminabere, concriminaberis |
| 3. Person Singular | — | concriminabitur |
| 1. Person Plural | — | concriminabimur |
| 2. Person Plural | — | concriminabimini |
| 3. Person Plural | — | concriminabuntur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | — | — |
| 2. Person Singular | — | — |
| 3. Person Singular | — | — |
| 1. Person Plural | — | — |
| 2. Person Plural | — | — |
| 3. Person Plural | — | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | — | — |
| 2. Person Singular | — | — |
| 3. Person Singular | — | — |
| 1. Person Plural | — | — |
| 2. Person Plural | — | — |
| 3. Person Plural | — | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | — | — |
| 2. Person Singular | — | — |
| 3. Person Singular | — | — |
| 1. Person Plural | — | — |
| 2. Person Plural | — | — |
| 3. Person Plural | — | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | — | concriminer |
| 2. Person Singular | — | concriminere, concrimineris |
| 3. Person Singular | — | concriminetur |
| 1. Person Plural | — | concriminemur |
| 2. Person Plural | — | concriminemini |
| 3. Person Plural | — | concriminentur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | — | concriminarer |
| 2. Person Singular | — | concriminarere, concriminareris |
| 3. Person Singular | — | concriminaretur |
| 1. Person Plural | — | concriminaremur |
| 2. Person Plural | — | concriminaremini |
| 3. Person Plural | — | concriminarentur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | — | — |
| 2. Person Singular | — | — |
| 3. Person Singular | — | — |
| 1. Person Plural | — | — |
| 2. Person Plural | — | — |
| 3. Person Plural | — | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | — | — |
| 2. Person Singular | — | — |
| 3. Person Singular | — | — |
| 1. Person Plural | — | — |
| 2. Person Plural | — | — |
| 3. Person Plural | — | — |
| Präsens | Perfekt | |
|---|---|---|
| Aktiv | — | — |
| Passiv | concriminari, concriminarier | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | — | concriminare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | — | concriminamini |
| 3. Person Plural | — | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | — | concriminator |
| 3. Person Singular | — | concriminator |
| 2. Person Plural | — | — |
| 3. Person Plural | — | concriminantor |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | concriminata, concriminatum, concriminatus | concriminata, concriminatae, concriminati |
| Genitiv | concriminatae, concriminati | concriminatarum, concriminatorum |
| Dativ | concriminatae, concriminato | concriminatis |
| Akkusativ | concriminatam, concriminatum | concriminata, concriminatas, concriminatos |
| Ablativ | concriminata, concriminato | concriminatis |
| Vokativ | concriminata, concriminate, concriminatum | concriminata, concriminatae, concriminati |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | concriminans | concriminantes, concriminantia |
| Genitiv | concriminantis | concriminantium, concriminantum |
| Dativ | concriminanti | concriminantibus |
| Akkusativ | concriminans, concriminantem | concriminantes, concriminantia |
| Ablativ | concriminante, concriminanti | concriminantibus |
| Vokativ | concriminans | concriminantes, concriminantia |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | — | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | — | — |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | — | — |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | concriminanda, concriminandum, concriminandus, concriminatura, concriminaturum, concriminaturus | concriminanda, concriminandae, concriminandi, concriminatura, concriminaturae, concriminaturi |
| Genitiv | concriminandae, concriminandi, concriminaturae, concriminaturi | concriminandarum, concriminandorum, concriminaturarum, concriminaturorum |
| Dativ | concriminandae, concriminando, concriminaturae, concriminaturo | concriminandis, concriminaturis |
| Akkusativ | concriminandam, concriminandum, concriminaturam, concriminaturum | concriminanda, concriminandas, concriminandos, concriminatura, concriminaturas, concriminaturos |
| Ablativ | concriminanda, concriminando, concriminatura, concriminaturo | concriminandis, concriminaturis |
| Vokativ | concriminanda, concriminande, concriminandum, concriminatura, concriminature, concriminaturum | concriminanda, concriminandae, concriminandi, concriminatura, concriminaturae, concriminaturi |
72 (156) Formen für „concriminari“