Formentabelle zu „concrepare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | concrepo | concrepor |
| 2. Person Singular | concrepas | concrepare, concreparis |
| 3. Person Singular | concrepat | concrepatur |
| 1. Person Plural | concrepamus | concrepamur |
| 2. Person Plural | concrepatis | concrepamini |
| 3. Person Plural | concrepant | concrepantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | concrepabam | concrepabar |
| 2. Person Singular | concrepabas | concrepabare, concrepabaris |
| 3. Person Singular | concrepabat | concrepabatur |
| 1. Person Plural | concrepabamus | concrepabamur |
| 2. Person Plural | concrepabatis | concrepabamini |
| 3. Person Plural | concrepabant | concrepabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | concrepabo | concrepabor |
| 2. Person Singular | concrepabis | concrepabere, concrepaberis |
| 3. Person Singular | concrepabit | concrepabitur |
| 1. Person Plural | concrepabimus | concrepabimur |
| 2. Person Plural | concrepabitis | concrepabimini |
| 3. Person Plural | concrepabunt | concrepabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | concrepui | — |
| 2. Person Singular | concrepuisti | — |
| 3. Person Singular | concrepuit | — |
| 1. Person Plural | concrepuimus | — |
| 2. Person Plural | concrepuistis | — |
| 3. Person Plural | concrepuere, concrepuerunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | concrepueram | — |
| 2. Person Singular | concrepueras | — |
| 3. Person Singular | concrepuerat | — |
| 1. Person Plural | concrepueramus | — |
| 2. Person Plural | concrepueratis | — |
| 3. Person Plural | concrepuerant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | concrepuero | — |
| 2. Person Singular | concrepueris | — |
| 3. Person Singular | concrepuerit | — |
| 1. Person Plural | concrepuerimus | — |
| 2. Person Plural | concrepueritis | — |
| 3. Person Plural | concrepuerint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | concrepem | concreper |
| 2. Person Singular | concrepes | concrepere, concreperis |
| 3. Person Singular | concrepet | concrepetur |
| 1. Person Plural | concrepemus | concrepemur |
| 2. Person Plural | concrepetis | concrepemini |
| 3. Person Plural | concrepent | concrepentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | concreparem | concreparer |
| 2. Person Singular | concrepares | concreparere, concrepareris |
| 3. Person Singular | concreparet | concreparetur |
| 1. Person Plural | concreparemus | concreparemur |
| 2. Person Plural | concreparetis | concreparemini |
| 3. Person Plural | concreparent | concreparentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | concrepuerim | — |
| 2. Person Singular | concrepueris | — |
| 3. Person Singular | concrepuerit | — |
| 1. Person Plural | concrepuerimus | — |
| 2. Person Plural | concrepueritis | — |
| 3. Person Plural | concrepuerint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | concrepuissem | — |
| 2. Person Singular | concrepuisses | — |
| 3. Person Singular | concrepuisset | — |
| 1. Person Plural | concrepuissemus | — |
| 2. Person Plural | concrepuissetis | — |
| 3. Person Plural | concrepuissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | concrepare | concrepuisse |
| Passiv | concrepari, concreparier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | concrepa | concrepare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | concrepate | concrepamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | concrepato | concrepator |
| 3. Person Singular | concrepato | concrepator |
| 2. Person Plural | concrepatote | — |
| 3. Person Plural | concrepanto | concrepantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | concrepita, concrepitum, concrepitus | concrepita, concrepitae, concrepiti |
| Genitiv | concrepitae, concrepiti | concrepitarum, concrepitorum |
| Dativ | concrepitae, concrepito | concrepitis |
| Akkusativ | concrepitam, concrepitum | concrepita, concrepitas, concrepitos |
| Ablativ | concrepita, concrepito | concrepitis |
| Vokativ | concrepita, concrepite, concrepitum | concrepita, concrepitae, concrepiti |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | concrepitura, concrepiturum, concrepiturus | concrepitura, concrepiturae, concrepituri |
| Genitiv | concrepiturae, concrepituri | concrepiturarum, concrepiturorum |
| Dativ | concrepiturae, concrepituro | concrepituris |
| Akkusativ | concrepituram, concrepiturum | concrepitura, concrepituras, concrepituros |
| Ablativ | concrepitura, concrepituro | concrepituris |
| Vokativ | concrepitura, concrepiture, concrepiturum | concrepitura, concrepiturae, concrepituri |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | concrepanda, concrepandum, concrepandus | concrepanda, concrepandae, concrepandi |
| Genitiv | concrepandae, concrepandi | concrepandarum, concrepandorum |
| Dativ | concrepandae, concrepando | concrepandis |
| Akkusativ | concrepandam, concrepandum | concrepanda, concrepandas, concrepandos |
| Ablativ | concrepanda, concrepando | concrepandis |
| Vokativ | concrepanda, concrepande, concrepandum | concrepanda, concrepandae, concrepandi |
152 (225) Formen für „concrepare“