Formentabelle zu „conclamitare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular |
Warning: Division by zero in /srv/data/web/vhosts/www.latein.me/htdocs/formTable.php on line 463
conclamito | conclamitor |
| 2. Person Singular | conclamitas | conclamitare, conclamitaris |
| 3. Person Singular | conclamitat | conclamitatur |
| 1. Person Plural | conclamitamus | conclamitamur |
| 2. Person Plural | conclamitatis | conclamitamini |
| 3. Person Plural | conclamitant | conclamitantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conclamitabam | conclamitabar |
| 2. Person Singular | conclamitabas | conclamitabare, conclamitabaris |
| 3. Person Singular | conclamitabat | conclamitabatur |
| 1. Person Plural | conclamitabamus | conclamitabamur |
| 2. Person Plural | conclamitabatis | conclamitabamini |
| 3. Person Plural | conclamitabant | conclamitabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conclamitabo | conclamitabor |
| 2. Person Singular | conclamitabis | conclamitabere, conclamitaberis |
| 3. Person Singular | conclamitabit | conclamitabitur |
| 1. Person Plural | conclamitabimus | conclamitabimur |
| 2. Person Plural | conclamitabitis | conclamitabimini |
| 3. Person Plural | conclamitabunt | conclamitabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conclamitavi | — |
| 2. Person Singular | conclamitavisti | — |
| 3. Person Singular | conclamitavit | — |
| 1. Person Plural | conclamitavimus | — |
| 2. Person Plural | conclamitavistis | — |
| 3. Person Plural | conclamitare, conclamitavere, conclamitaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conclamitaveram | — |
| 2. Person Singular | conclamitaveras | — |
| 3. Person Singular | conclamitaverat | — |
| 1. Person Plural | conclamitaveramus | — |
| 2. Person Plural | conclamitaveratis | — |
| 3. Person Plural | conclamitaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conclamitavero | — |
| 2. Person Singular | conclamitaris, conclamitaveris | — |
| 3. Person Singular | conclamitaverit | — |
| 1. Person Plural | conclamitaverimus | — |
| 2. Person Plural | conclamitaveritis | — |
| 3. Person Plural | conclamitaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conclamitem | conclamiter |
| 2. Person Singular | conclamites | conclamitere, conclamiteris |
| 3. Person Singular | conclamitet | conclamitetur |
| 1. Person Plural | conclamitemus | conclamitemur |
| 2. Person Plural | conclamitetis | conclamitemini |
| 3. Person Plural | conclamitent | conclamitentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conclamitarem | conclamitarer |
| 2. Person Singular | conclamitares | conclamitarere, conclamitareris |
| 3. Person Singular | conclamitaret | conclamitaretur |
| 1. Person Plural | conclamitaremus | conclamitaremur |
| 2. Person Plural | conclamitaretis | conclamitaremini |
| 3. Person Plural | conclamitarent | conclamitarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conclamitaverim | — |
| 2. Person Singular | conclamitaris, conclamitaveris | — |
| 3. Person Singular | conclamitaverit | — |
| 1. Person Plural | conclamitaverimus | — |
| 2. Person Plural | conclamitaveritis | — |
| 3. Person Plural | conclamitaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conclamitavissem | — |
| 2. Person Singular | conclamitavisses | — |
| 3. Person Singular | conclamitavisset | — |
| 1. Person Plural | conclamitavissemus | — |
| 2. Person Plural | conclamitavissetis | — |
| 3. Person Plural | conclamitavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | conclamitare | conclamitavisse |
| Passiv | conclamitari, conclamitarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | conclamita | conclamitare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | conclamitate | conclamitamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | conclamitato | conclamitator |
| 3. Person Singular | conclamitato | conclamitator |
| 2. Person Plural | conclamitatote | — |
| 3. Person Plural | conclamitanto | conclamitantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | conclamitata, conclamitatum, conclamitatus | conclamitata, conclamitatae, conclamitati |
| Genitiv | conclamitatae, conclamitati | conclamitatarum, conclamitatorum |
| Dativ | conclamitatae, conclamitato | conclamitatis |
| Akkusativ | conclamitatam, conclamitatum | conclamitata, conclamitatas, conclamitatos |
| Ablativ | conclamitata, conclamitato | conclamitatis |
| Vokativ | conclamitata, conclamitate, conclamitatum | conclamitata, conclamitatae, conclamitati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | conclamitans | conclamitantes, conclamitantia |
| Genitiv | conclamitantis | conclamitantium, conclamitantum |
| Dativ | conclamitanti | conclamitantibus |
| Akkusativ | conclamitans, conclamitantem | conclamitantes, conclamitantia |
| Ablativ | conclamitante, conclamitanti | conclamitantibus |
| Vokativ | conclamitans | conclamitantes, conclamitantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | conclamitatura, conclamitaturum, conclamitaturus | conclamitatura, conclamitaturae, conclamitaturi |
| Genitiv | conclamitaturae, conclamitaturi | conclamitaturarum, conclamitaturorum |
| Dativ | conclamitaturae, conclamitaturo | conclamitaturis |
| Akkusativ | conclamitaturam, conclamitaturum | conclamitatura, conclamitaturas, conclamitaturos |
| Ablativ | conclamitatura, conclamitaturo | conclamitaturis |
| Vokativ | conclamitatura, conclamitature, conclamitaturum | conclamitatura, conclamitaturae, conclamitaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | conclamitanda, conclamitandum, conclamitandus | conclamitanda, conclamitandae, conclamitandi |
| Genitiv | conclamitandae, conclamitandi | conclamitandarum, conclamitandorum |
| Dativ | conclamitandae, conclamitando | conclamitandis |
| Akkusativ | conclamitandam, conclamitandum | conclamitanda, conclamitandas, conclamitandos |
| Ablativ | conclamitanda, conclamitando | conclamitandis |
| Vokativ | conclamitanda, conclamitande, conclamitandum | conclamitanda, conclamitandae, conclamitandi |
152 (228) Formen für „conclamitare“