| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | concieo, concio | concieor, concior |
| 2. Person Singular | concis | concire, conciris |
| 3. Person Singular | concit, concitibantur, concitire, concitiri | concitur |
| 1. Person Plural | concimus | concimur |
| 2. Person Plural | concitis | concimini |
| 3. Person Plural | concieunt, conciunt | concieuntur, conciuntur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | conciebam, concbam, concibam | concibar, conciebar |
| 2. Person Singular | conciebas, concbas, concibas | concibare, concibaris, conciebare, conciebaris |
| 3. Person Singular | conciebat, concbat, concibat | concibatur, conciebatur |
| 1. Person Plural | conciebamus, concbamus, concibamus | concibamur, conciebamur |
| 2. Person Plural | conciebatis, concbatis, concibatis | concibamini, conciebamini |
| 3. Person Plural | concibant, conciebant, concbant | concibantur, conciebantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | conciam, concibo | conciar, concibor |
| 2. Person Singular | concieris, concies, conciveris, concibis | concibere, conciberis, conciere, concieris |
| 3. Person Singular | conciet, conciverit, concibit | conciberit, concibitur, concietur |
| 1. Person Plural | conciemus, conciverimus, concibimus | concibimur, conciemur |
| 2. Person Plural | concietis, conciveritis, concibitis | concibimini, conciemini |
| 3. Person Plural | concient, conciverint, concibunt | concibuntur, concientur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | concivi | — |
| 2. Person Singular | concivisti | — |
| 3. Person Singular | conciuit | — |
| 1. Person Plural | concivimus | — |
| 2. Person Plural | concivistis | — |
| 3. Person Plural | conciere, concivere, conciverunt | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | conciveram | — |
| 2. Person Singular | conciveras | — |
| 3. Person Singular | conciuerat, concierat | — |
| 1. Person Plural | conciveramus | — |
| 2. Person Plural | conciveratis | — |
| 3. Person Plural | conciverant | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | concivero | — |
| 2. Person Singular | concieris, conciveris | — |
| 3. Person Singular | conciverit | — |
| 1. Person Plural | conciverimus | — |
| 2. Person Plural | conciveritis | — |
| 3. Person Plural | conciverint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | conciam, concieam | conciar, conciear |
| 2. Person Singular | concias, concieas | conciare, conciaris |
| 3. Person Singular | conciat, concieat | conciatur |
| 1. Person Plural | conciamus, concieamus | conciamur |
| 2. Person Plural | conciatis, concieatis | conciamini |
| 3. Person Plural | conciant, concieant | conciantur, concieantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | concirem | concirer |
| 2. Person Singular | concires | concirere, concireris |
| 3. Person Singular | conciret | conciretur |
| 1. Person Plural | conciremus | conciremur |
| 2. Person Plural | conciretis | conciremini |
| 3. Person Plural | concirent | concirentur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | conciverim | — |
| 2. Person Singular | concieris, conciveris | — |
| 3. Person Singular | conciverit | — |
| 1. Person Plural | conciverimus | — |
| 2. Person Plural | conciveritis | — |
| 3. Person Plural | conciverint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | concivissem | — |
| 2. Person Singular | concivisses | — |
| 3. Person Singular | concisset, concivisset | — |
| 1. Person Plural | concivissemus | — |
| 2. Person Plural | concivissetis | — |
| 3. Person Plural | concivissent | — |
| Präsens | Perfekt | |
|---|---|---|
| Aktiv | concire | concisse, concivisse |
| Passiv | conciri, concirier | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | concisusque, conci, concipare | concire, conciere |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | concite | concimini |
| 3. Person Plural | — | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | concito, concitoreis | concitor |
| 3. Person Singular | concito, concitoreis | concitor |
| 2. Person Plural | concitote | — |
| 3. Person Plural | concieunto, conciunto | concieuntor, conciuntor |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | concitus, concita, concitum | concita, conciti, concitae |
| Genitiv | concitae, conciti | concitarum, concitorum |
| Dativ | concito, concitae, concitoreis | concitis |
| Akkusativ | concitam, concitum | concita, concitas, concitos |
| Ablativ | concita, concito, concitoreis | concitis |
| Vokativ | concita, concitum, concite | concita, conciti, concitae |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | conciens | concientes, concientia, concieuntes, concieuntia |
| Genitiv | concientis, concieuntis | concientium, concientum, concieuntium |
| Dativ | concienti, concieunti | concientibus, concieuntibus |
| Akkusativ | conciens, concientem, concieuntem | concientes, concientia, concieuntes, concieuntia |
| Ablativ | conciente, concienti, concieunte, concieunti | concientibus, concieuntibus |
| Vokativ | conciens | concientes, concientia, concieuntes, concieuntia |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | concitura, conciturum, conciturus | concitura, conciturae, concituri |
| Genitiv | conciturae, concituri | conciturarum, conciturorum |
| Dativ | conciturae, concituro | concituris |
| Akkusativ | concituram, conciturum | concitura, concituras, concituros |
| Ablativ | concitura, concituro | concituris |
| Vokativ | concitura, conciture, conciturum | concitura, conciturae, concituri |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | concienda, conciendum, conciendus, concieunda, concieundum, concieundus, conciunda, conciundum, conciundus | concienda, conciendae, conciendi, concieunda, concieundae, concieundi, conciunda, conciundae, conciundi |
| Genitiv | conciendae, conciendi, concieundae, concieundi, conciundae, conciundi | conciendarum, conciendorum, concieundarum, concieundorum, conciundarum, conciundorum |
| Dativ | conciendo, conciendae, concieundae, concieundo, conciundae, conciundo | conciendis, concieundis, conciundis |
| Akkusativ | conciendam, conciendum, concieundam, concieundum, conciundam, conciundum | concienda, conciendas, conciendos, concieunda, concieundas, concieundos, conciunda, conciundas, conciundos |
| Ablativ | conciendo, concienda, concieunda, concieundo, conciunda, conciundo | conciendis, concieundis, conciundis |
| Vokativ | concienda, conciende, conciendum, concieunda, concieunde, concieundum, conciunda, conciunde, conciundum | concienda, conciendae, conciendi, concieunda, concieundae, concieundi, conciunda, conciundae, conciundi |
152 (525) Formen für „concire“