| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | concino | concinor |
| 2. Person Singular | concinis | concineris |
| 3. Person Singular | concinit | concinitur |
| 1. Person Plural | concinimus | concinimur |
| 2. Person Plural | concinitis | concinimini |
| 3. Person Plural | concinuntque, concinunt | concinuntur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | concinebam | concinebar |
| 2. Person Singular | concinebas | concinebare, concinebaris |
| 3. Person Singular | concinebat | concinebatur |
| 1. Person Plural | concinebamus | concinebamur |
| 2. Person Plural | concinebatis | concinebamini |
| 3. Person Plural | concinebant | concinebantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | concinam | concinar |
| 2. Person Singular | concines | concinere, concineris |
| 3. Person Singular | concinet | concinetur |
| 1. Person Plural | concinemus | concinemur |
| 2. Person Plural | concinetis | concinemini |
| 3. Person Plural | concinent | concinentur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | concinui | — |
| 2. Person Singular | concinuisti | — |
| 3. Person Singular | concinuit | — |
| 1. Person Plural | concinuimus | — |
| 2. Person Plural | concinuistis | — |
| 3. Person Plural | concinuere, concinuerunt | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | concinueram | — |
| 2. Person Singular | concinueras | — |
| 3. Person Singular | concinuerat | — |
| 1. Person Plural | concinueramus | — |
| 2. Person Plural | concinueratis | — |
| 3. Person Plural | concinuerant | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | concinuero | — |
| 2. Person Singular | concinueris | — |
| 3. Person Singular | concinuerit | — |
| 1. Person Plural | concinuerimus | — |
| 2. Person Plural | concinueritis | — |
| 3. Person Plural | concinuerint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | concinam | concinar |
| 2. Person Singular | concinas | concinare, concinaris |
| 3. Person Singular | concinat | concinatur |
| 1. Person Plural | concinamus | concinamur |
| 2. Person Plural | concinatis | concinamini |
| 3. Person Plural | concinant | concinantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | concinerem | concinerer |
| 2. Person Singular | concineres | concinerere, concinereris |
| 3. Person Singular | concineret | concineretur |
| 1. Person Plural | concineremus | concineremur |
| 2. Person Plural | concineretis | concineremini |
| 3. Person Plural | concinerent | concinerentur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | concinuerim | — |
| 2. Person Singular | concinueris | — |
| 3. Person Singular | concinuerit | — |
| 1. Person Plural | concinuerimus | — |
| 2. Person Plural | concinueritis | — |
| 3. Person Plural | concinuerint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | concinuissem | — |
| 2. Person Singular | concinuisses | — |
| 3. Person Singular | concinuisset | — |
| 1. Person Plural | concinuissemus | — |
| 2. Person Plural | concinuissetis | — |
| 3. Person Plural | concinuissent | — |
| Präsens | Perfekt | |
|---|---|---|
| Aktiv | concinere | concinuisse |
| Passiv | concini, concinier | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | concine | concinere |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | concinite | concinimini |
| 3. Person Plural | — | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | concinito | concinitor |
| 3. Person Singular | concinito | concinitor |
| 2. Person Plural | concinitote | — |
| 3. Person Plural | concinunto | concinuntor |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | — | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | — | — |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | — | — |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | concinens | concinentes, concinentia |
| Genitiv | concinentis | concinentium, concinentum |
| Dativ | concinenti | concinentibus |
| Akkusativ | concinentem, concinens | concinentes, concinentia |
| Ablativ | concinente, concinenti | concinentibus |
| Vokativ | concinens | concinentes, concinentia |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | — | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | — | — |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | — | — |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | concinenda, concinendum, concinendus, concinunda, concinundum, concinundus | concinenda, concinendae, concinendi, concinunda, concinundae, concinundi |
| Genitiv | concinendae, concinendi, concinundae, concinundi | concinendarum, concinendorum, concinundarum, concinundorum |
| Dativ | concinendae, concinendo, concinundae, concinundo | concinendis, concinundis |
| Akkusativ | concinendam, concinendum, concinundam, concinundum | concinenda, concinendas, concinendos, concinunda, concinundas, concinundos |
| Ablativ | concinenda, concinendo, concinunda, concinundo | concinendis, concinundis |
| Vokativ | concinenda, concinende, concinendum, concinunda, concinunde, concinundum | concinenda, concinendae, concinendi, concinunda, concinundae, concinundi |
128 (195) Formen für „concinere“