Formentabelle zu „concarnare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular |
Warning: Division by zero in /srv/data/web/vhosts/www.latein.me/htdocs/formTable.php on line 463
concarno | concarnor |
| 2. Person Singular | concarnas | concarnare, concarnaris |
| 3. Person Singular | concarnat | concarnatur |
| 1. Person Plural | concarnamus | concarnamur |
| 2. Person Plural | concarnatis | concarnamini |
| 3. Person Plural | concarnant | concarnantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | concarnabam | concarnabar |
| 2. Person Singular | concarnabas | concarnabare, concarnabaris |
| 3. Person Singular | concarnabat | concarnabatur |
| 1. Person Plural | concarnabamus | concarnabamur |
| 2. Person Plural | concarnabatis | concarnabamini |
| 3. Person Plural | concarnabant | concarnabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | concarnabo | concarnabor |
| 2. Person Singular | concarnabis | concarnabere, concarnaberis |
| 3. Person Singular | concarnabit | concarnabitur |
| 1. Person Plural | concarnabimus | concarnabimur |
| 2. Person Plural | concarnabitis | concarnabimini |
| 3. Person Plural | concarnabunt | concarnabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | concarnavi | — |
| 2. Person Singular | concarnavisti | — |
| 3. Person Singular | concarnavit | — |
| 1. Person Plural | concarnavimus | — |
| 2. Person Plural | concarnavistis | — |
| 3. Person Plural | concarnare, concarnavere, concarnaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | concarnaveram | — |
| 2. Person Singular | concarnaveras | — |
| 3. Person Singular | concarnaverat | — |
| 1. Person Plural | concarnaveramus | — |
| 2. Person Plural | concarnaveratis | — |
| 3. Person Plural | concarnaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | concarnavero | — |
| 2. Person Singular | concarnaris, concarnaveris | — |
| 3. Person Singular | concarnaverit | — |
| 1. Person Plural | concarnaverimus | — |
| 2. Person Plural | concarnaveritis | — |
| 3. Person Plural | concarnaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | concarnem | concarner |
| 2. Person Singular | concarnes | concarnere, concarneris |
| 3. Person Singular | concarnet | concarnetur |
| 1. Person Plural | concarnemus | concarnemur |
| 2. Person Plural | concarnetis | concarnemini |
| 3. Person Plural | concarnent | concarnentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | concarnarem | concarnarer |
| 2. Person Singular | concarnares | concarnarere, concarnareris |
| 3. Person Singular | concarnaret | concarnaretur |
| 1. Person Plural | concarnaremus | concarnaremur |
| 2. Person Plural | concarnaretis | concarnaremini |
| 3. Person Plural | concarnarent | concarnarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | concarnaverim | — |
| 2. Person Singular | concarnaris, concarnaveris | — |
| 3. Person Singular | concarnaverit | — |
| 1. Person Plural | concarnaverimus | — |
| 2. Person Plural | concarnaveritis | — |
| 3. Person Plural | concarnaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | concarnavissem | — |
| 2. Person Singular | concarnavisses | — |
| 3. Person Singular | concarnavisset | — |
| 1. Person Plural | concarnavissemus | — |
| 2. Person Plural | concarnavissetis | — |
| 3. Person Plural | concarnavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | concarnare | concarnavisse |
| Passiv | concarnari, concarnarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | concarna | concarnare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | concarnate | concarnamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | concarnato | concarnator |
| 3. Person Singular | concarnato | concarnator |
| 2. Person Plural | concarnatote | — |
| 3. Person Plural | concarnanto | concarnantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | concarnata, concarnatum, concarnatus | concarnata, concarnatae, concarnati |
| Genitiv | concarnatae, concarnati | concarnatarum, concarnatorum |
| Dativ | concarnatae, concarnato | concarnatis |
| Akkusativ | concarnatam, concarnatum | concarnata, concarnatas, concarnatos |
| Ablativ | concarnata, concarnato | concarnatis |
| Vokativ | concarnata, concarnate, concarnatum | concarnata, concarnatae, concarnati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | concarnans | concarnantes, concarnantia |
| Genitiv | concarnantis | concarnantium, concarnantum |
| Dativ | concarnanti | concarnantibus |
| Akkusativ | concarnans, concarnantem | concarnantes, concarnantia |
| Ablativ | concarnante, concarnanti | concarnantibus |
| Vokativ | concarnans | concarnantes, concarnantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | concarnatura, concarnaturum, concarnaturus | concarnatura, concarnaturae, concarnaturi |
| Genitiv | concarnaturae, concarnaturi | concarnaturarum, concarnaturorum |
| Dativ | concarnaturae, concarnaturo | concarnaturis |
| Akkusativ | concarnaturam, concarnaturum | concarnatura, concarnaturas, concarnaturos |
| Ablativ | concarnatura, concarnaturo | concarnaturis |
| Vokativ | concarnatura, concarnature, concarnaturum | concarnatura, concarnaturae, concarnaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | concarnanda, concarnandum, concarnandus | concarnanda, concarnandae, concarnandi |
| Genitiv | concarnandae, concarnandi | concarnandarum, concarnandorum |
| Dativ | concarnandae, concarnando | concarnandis |
| Akkusativ | concarnandam, concarnandum | concarnanda, concarnandas, concarnandos |
| Ablativ | concarnanda, concarnando | concarnandis |
| Vokativ | concarnanda, concarnande, concarnandum | concarnanda, concarnandae, concarnandi |
152 (228) Formen für „concarnare“